Gotha Go 242
| Gotha Go 242 (Dane wersji Go 242A-1) |
|
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Producent | Gothaer Waggonfabrik |
| Typ | średni szybowiec desantowy |
| Konstrukcja | górnopłat o konstrukcja mieszanej |
| Załoga | 2 |
| Historia | |
| Data oblotu | 1941 |
| Lata produkcji | 1941 – 1944 |
| Wycofanie ze służby | 1945 |
| Dane techniczne | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 24,60 m |
| Długość | 15,27 m |
| Wysokość | 4,26 m |
| Powierzchnia nośna | 64,40 m² |
| Masa | |
| Własna | 3 200 kg |
| Użyteczna | 3 600 kg |
| Startowa | 6 800 kg (maksymalna) |
| Osiągi | |
| Prędkość holowania | 240 km/h (maksymalna) 210 km/h (przelotowa) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 4 karabiny maszynowe MG15 kal. 7,92 mm (stałe) 4 karabiny maszynowe MG34 kal. 7,92 mm (montowane doraźnie w oknach bocznych) |
|
| Przestrzeń ładunkowa | |
| do 3 200 kg ładunku lub 21 żołnierzy z oporządzeniem | |
| Użytkownicy | |
| Niemcy | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Gotha Go 242 – niemiecki średni szybowiec transportowo-desantowy z okresu II wojny światowej
Spis treści |
Historia [edytuj]
W wyniki doświadczeń w bojowym użyciu szybowca DFS 230 pod koniec 1940 roku niemieckie Ministerstwo Lotnictwa (RLM) zwróciło się do wytwórni Gothear Waggonfabrik AG o opracowanie większego szybowca zdolnego do przewozu 21 żołnierzy. Już na wiosnę 1941 roku zbudowano dwa prototypy szybowca oznaczonego jako Gotha Go 242. Natychmiast też podjęto badania w locie.
Jeszcze przed zakończeniem badań przystąpiono do budowy serii informacyjnej tych szybowców, a następnie pierwszej wersji seryjnej oznaczonej jako Go 242A-1. Wersja ta była przeznaczona do zadań transportowych i posiadała uzbrojenie obronne. Równocześnie rozpoczęto produkcję wersji desantowej oznaczonej jako Go 242A-2.
W toku produkcji seryjnej dokonywano dalszych zmian w tym szybowcu budując jego kolejne wersje. Produkcja szybowca trwała do 1944 roku, początkowo w wytwórni Gothaer Waggonfabrik AG, później także w w wytwórni Hartwig w Sonneburgu. Łącznie zbudowano 1528 szybowców Go-242 wszystkich wersji.
Na bazie tego szybowca opracowano również jego wersję silnikową, która otrzymała oznaczenie Gotha Go 244 . Wersja ta wyposażona została w silniki produkcji francuskiej Gnôme-Rhône 14M06/07. Na wersję silnikową przebudowano 133 szybowce Go-242 (różnych wersji) oraz zbudowano 41 zupełnie nowych, które oznaczono jako Go 244B-5.
Wersje szybowca Go 242 [edytuj]
- Go 242V-1 (Go 242V-2) – prototypy
- Go 242A-0 – seria informacyjna
- Go 242A-1 – wersja przeznaczona do zadań transportowych
- Go 242A-2 – wersja przeznaczona do zadań desantowych
- Go 242B-1 – wersja przeznaczona do zadań transportowych wyposażona w podwozie kołowe amortyzowane przez drążki skrętne
- Go 242B-2 – wersja przeznaczona do zadań desantowych wyposażona w podwozie kołowe amortyzowane hydraulicznie
- Go 242B-3 – wersja przeznaczona do zadań desantowych Go 242A-1, wyposażona w dodatkowe drzwi dla skoczków spadochronowych
- Go 242B-4 – wersja przeznaczona do zadań desantowych Go 242B-3 wyposażona w podwozie kołowe
- Go 242B-5 – wersja wyposażona w podwójny układ sterowniczy
- Go 242C-1 – wersja wyposażona w pływaki umieszczone pod kadłubem, wersja ta nie wyszła poza sferę projektu i miała być zastosowana w ataku na flotę brytyjską stacjonującą w Scapa Flow
Użycie [edytuj]
Szybowce Go-242 już w 1941 roku zostały wprowadzone do jednostek desantowych, ale głównym ich zadaniem stał się transport zaopatrzenia na froncie wschodnim oraz do Afryki Północnej, a do ich holowania używano samolotów Junkers Ju 52.
Używano ich także do zaopatrywania i ewakuacji wojsk zamkniętych w kotłach przez Armię Radziecką, w szczególności w rejonie Cholmu na Kubaniu i na Krymie. Ponosiły one wtedy znaczne straty.
Opis konstrukcji [edytuj]
Szybowiec Gotha Go 242 był górnopłatem o konstrukcji mieszanej metalowo-drewnianej, z dwoma belkami kadłubowymi.
Belki kadłubowe miały konstrukcję półskorupową drewnianą, na ich końcu zamocowano poziome usterzenie, usterzenie pionowe było zdwojone. Centralny kadłub miał konstrukcję kratownicową ze spawanych rur stalowych i pokryty był płótnem. Tylna część kadłuba stanowiła równocześnie zamknięcie ładowni i odchylała się do góry. Po bokach kadłuba znajdowały się drzwi boczne, w wersjach Go 242B-3 i Go 242B-4 były jeszcze dodatkowe drzwi dla skoczków spadochronowych.
Płat miał konstrukcję drewnianą, kryty sklejką do głównego dźwigara, a następnie płótnem. Skrzydła zewnętrzne podparte były zastrzałami i wyposażone w lotki i tylne klapy.
Podwozie w pierwszych wersjach składało się z układu płóz, a w kolejnych w podwozie kołowe trójpodporowe amortyzowane, stałe.
Wersja transportowa szybowca posiadała uzbrojenie obronne w postaci czterech ruchomych stanowiskach wyposażonych w karabiny maszynowe MG15 kal. 7,92 mm z zapasem 250 nabojami każdy, umieszczone one były z przodu, w dolnej oraz górnej tylne części kadłuba. Istniała też możliwość umieszczenia dodatkowo 4 karabinów maszynowych MG34 kal. 7,92 mm w bocznych oknach kadłuba.
Biografia [edytuj]
- Tadeusz Królikiewicz, Szybowce transportowe, Wyd. MON Warszawa 1985 ISBN 83-11-07162-4
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
