Gottlieb Hering

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gottlieb Hering (ur. 2 czerwca 1887, zm. 9 października 1945) - zbrodniarz hitlerowski, komendant obozu zagłady Bełżec oraz SS-Hauptsturmführer.

Urodził się w Warmbronn, z zawodu był policjantem (tzw. Kriminalinspektor). Po zakończeniu I wojny światowej pracował w Stuttgarcie, gdzie zaprzyjaźnił się z Christianem Wirthem. Od 1940 brał udział w przeprowadzeniu akcji T4 (likwidacji inwalidów i umysłowo chorych w Niemczech). Służył w centrach eksterminacji w Bernburg (Saale), Sonnenstein, Hadamarze i Hartheim. Do NSDAP i SS wstąpił dopiero w 1943.

W sierpniu 1942 Hering zastąpił Wirtha, zostając drugim komendantem obozu zagłady w Bełżcu. Mimo że jest opisywany przez ocalałych więźniów obozu jako bardziej ludzki od poprzednika, to za jego rządów zamordowano w Bełżcu ok. 350 tys. Żydów. Wśród okolicznej ludności Bełżca wsławił się akcją odwetową, przeprowadzoną po przypadkowym podpaleniu przez strażników obozowych stajni komendanta. W egzekucjach przeprowadzonych po tym fakcie w okolicznych miejscowościach zginęło kilkadziesiąt osób. Po likwidacji obozu na wiosnę 1943 Hering został komendantem obozu pracy w Poniatowej. 4 listopada 1943 wszyscy żydowscy więźniowie tego obozu zostali wymordowani w ramach akcji Erntefest. W 1944 został przeniesiony do Włoch.

Hering zmarł na skutek choroby w październiku 1945.