Gréta Arn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Greta Arn
Greta Arn
Państwo  Węgry
Miejsce zamieszkania Budapeszt, Rzym
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1979
Budapeszt
Wzrost 180 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1997
Zakończenie kariery aktywna
Trener Vittorio Magnelli, Karim Balagh
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 40 (16 maja 2011)
Australian Open 3R (2012)
Roland Garros 1R (2001, 2002, 2011, 2012)
Wimbledon 3R (2010)
US Open 2R (2012)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 175 (4 grudnia 2000)
Australian Open 1R (2012)
Roland Garros 1R (2011, 2012)
US Open 1R (2011)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gréta Arn (ur. 13 kwietnia 1979 w Budapeszcie) – węgierska tenisistka pochodzenia niemieckiego.

Urodzona i mieszkająca na Węgrzech. Zawodniczka praworęczna z oburęcznym backhandem.

W latach 1994-1999 występowała głównie w turniejach ITF. W roku 2000 zadebiutowała w imprezie zawodowej w miejscu swojego urodzenia, Budapeszcie, a także w dwóch turniejach wielkoszlemowych (Londyn i Nowy Jork). Na początku roku 2001 przegrała z dominującą w światowym tenisie Lindsay Davenport w drugiej rundzie Australian Open, ale pojedynek był trzysetowy. Na kortach Rolanda Garrosa Greta urwała seta Arantxy Sánchez. Pokonała Magüi Sernę w Bazylei i doszła tam do ćwierćfinału, co wówczas było jej najlepszym wynikiem w karierze. W roku 2002 pokonała w Melbourne Samanthę Stosur, zanim przegrała z Martiną Hingis. Sensację sprawiła też w San Diego, eliminując Mary Pierce. W marcu została sklasyfikowana na setnym miejscu w rankingu tenisistek.

W 2003 roku zdecydowała o rozbracie z profesjonalnym tenisem i na dwa lata przestała grać w zawodowych turniejach. Skupiła się na rozgrywkach ITF.

Powróciła w roku 2005. Nie zdołała zakwalifikować się do żadnej profesjonalnej imprezy, odpadła między innymi w kwalifikacjach w Linzu. Osiągała wysokie wyniki w turniejach Międzynarodowej Federacji Tenisowej.

W maju 2006 zachorowała na zakrzepicę i znów zmuszona była do przerwy tenisowej. Występy wznowiła we wrześniu i w efekcie jej najlepszym występem była druga runda w Québec, przegrana z Séverine Brémond.

Nie zakwalifikowała się do Australian Open w 2007 roku. Doszła do drugiej rundy w Bogocie. Przegrała w pierwszej rundzie w Budapeszcie, co nie zapowiadało sensacji, jaka miała nastąpić tydzień później. A tydzień później oczy kibiców tenisa kobiecego zwrócone były w stronę Warszawy i Estoril. I właśnie w tym niewielkim portugalskim turnieju Greta odniosła pierwsze w karierze zwycięstwo w grze pojedynczej. Po wygraniu trzech spotkań kwalifikacyjnych, pokonała Laurę Pous Tió, Caroline Wozniacki, Sofię Arvidsson, Nurię Llagosterę Vives oraz w finale Wiktoryję Azarankę.

W 2010 roku Greta Arn doszła do półfinału podczas Warsaw Open pokonując takie zawodniczki, jak: Petra Martić, Klára Zakopalová i rozstawiona z numerem 6 Alona Bondarenko (5:7, 6:4, 6:4), a wcześniej (w eliminacjach) Yan Zi, Abigail Spears oraz Anne Keothavong. W meczu półfinałowym węgierska zawodniczka przegrała z Chinką Zheng Jie w trzech setach (5:7, 6:4, 4:6).

16 maja 2011 osiągnęła szczytową pozycję rankingową – miejsce numer 40.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 6 maja 2007 Estoril Ceglana Białoruś Wiktoryja Azaranka 2:6, 6:1, 7:6(3)
Zwyciężczyni 2. 8 stycznia 2011 Auckland Twarda Belgia Yanina Wickmayer 6:3, 6:3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]