Grażyna Brodzińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grażyna Brodzińska
Grażyna Brodzińska 19.jpg
Imię i nazwisko Grażyna Brodzińska
Data i miejsce urodzenia 3 maja 1951
Kraków, Polska
Pochodzenie  Polska
Typ głosu sopran
Gatunek operetka
Zawód solistka operetkowa, aktorka
Aktywność od 1970
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa
Grażyna Brodzińska

Grażyna Brodzińska (ur. 3 maja 1951 w Krakowie) - polska śpiewaczka operetkowa, musicalowa oraz operowa (sopran) i aktorka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest córką śpiewaczki Ireny Brodzińskiej i reżysera Edmunda Waydy oraz żoną aktora Damiana Damięckiego.

Najpierw ukończyła szkołę baletową. Potem trafiła do gdyńskiego Studia Wokalno-Aktorskiego Danuty Baduszkowej. Śpiewu uczyła ją profesor Zofia Janukowicz-Pobłocka. Później w doskonaleniu wokalnego warsztatu przez dziesięć lat pomagali jej Urszula Trawińska-Moroz i Ryszard Karczykowski. Na scenie zadebiutowała w 1970 roku, jeszcze podczas studiów w Gdyni.

W latach 1969-1976 pracowała w Teatrze Muzycznym w Gdyni. W późniejszych latach śpiewała w Teatrze Muzycznym w Szczecinie. Była solistką Operetki Warszawskiej i Teatru Muzycznego Roma w Warszawie. Od roku 2002 współpracuje między innymi z Gliwickim Teatrem Muzycznym. Nagrała trzy recitale telewizyjne. Koncertuje w kraju i za granicą.

Repertuar[edytuj | edytuj kod]

Grażyna Brodzińska śpiewa repertuar operetkowy, operowy, musicalowy i piosenki ze światowego repertuaru. Współpracuje z wieloma krajowymi orkiestrami filharmonicznymi i operowymi. Dokonała licznych nagrań telewizyjnych i radiowych.

Artystka występowała także gościnie przed publicznością Stanów Zjednoczonych, Kanady, Francji, Austrii, Anglii, Włoch, Belgii, Izraela, Holandii oraz Australii.

W Kammeroper w Wiedniu śpiewała partię Eurydyki w operetce Offenbacha Orfeusz w piekle oraz partię Zerliny w operze Mozarta "Don Giovanni". W Teatrze Wielkim w Warszawie śpiewała gościnnie partię Adeli w "Zemście nietoperza" Straussa i partię Kasi w operze Kamieńskiego "Nędza uszczęśliwiona".

Co roku śpiewa na Festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy. Dyrektor artystyczny tego festiwalu, Bogusław Kaczyński powiedział o niej: Prezentuje najwyższy kunszt sztuki wokalnej. Obdarzona urodą, wdziękiem, scenicznym temperamentem, śpiewa, tańczy, czaruje publiczność teatralną i filharmoniczną.

Brała udział w cyklu telewizyjnym Z batutą i humorem Macieja Niesiołowskiego.

Ma w swoim dorobku artystycznym wiele głównych ról w przedstawieniach muzycznych.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku odebrała statuetkę Ariona przyznawaną przez Sekcję Teatrów Muzycznych ZASP-u z okazji Dnia Artysty Śpiewaka. W 2006 roku otrzymała Złotą Myśl - nagrodę dla zasłużonych w dziedzinie kultury i nauki[1].

Jej ostatnia z czterech płyt, Śpiewaj, kochaj, zdobyła w 2004 roku laur Złotej Płyty.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2008, Sway - Kołysz mnie, Grażyna Brodzińska, "Krakowska Młoda Fliharmonia" pod dyrekcją Tomasza Chmiela
  • 2002, Śpiewaj, kochaj, Grażyna Brodzińska
  • 1999, Najpiękniejsze kolędy, Grażyna Brodzińska, Bogusław Morka, Ryszard Morka
  • 1998, Pardon Madame, Grażyna Brodzińska, Bogusław Morka, Maciej Niesiołowski i Orkiestra Sinfonietta Bydgoska
  • 1997, Jestem zakochana - 12 najpiękniejszych arii operetkowych, Grażyna Brodzińska, Orkiestra Sinfonia Varsovia pod dyrekcją Macieja Niesiołowskiego

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]