Graboszyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Graboszyce
Kościół pw. św. Andrzeja
Kościół pw. św. Andrzeja
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat oświęcimski
Gmina Zator
Wysokość 235-280 m n.p.m.
Liczba ludności (2008) 742
Strefa numeracyjna (+48) 33
Kod pocztowy 32-640
Tablice rejestracyjne KOS
SIMC 0076641
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Graboszyce
Graboszyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Graboszyce
Graboszyce
Ziemia 49°56′48″N 19°27′00″E/49,946667 19,450000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Graboszycewieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w gminie Zator.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Grabischicze villa wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis jako właściciela miejscowości podaje Jana Rudzkiego herbu Pilawa[2].

20 lipca 2011 przechodząca przez Graboszyce potężna nawałnica wyrządziła dużo szkód, zrywając dachy, przewracając drzewa i niszcząc wiele budynków mieszkalnych.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Leży na skraju Pogórza Śląskiego, na lewej, wysokiej terasie doliny Skawy, na Wysoczyźnie Osieckiej, w pobliżu południowo-wschodniego krańca Kotliny Oświęcimskiej, w widłach Skawy i uchodzącej do niej z lewego (zachodniego) brzegu Wieprzówki. Część wsi w rejonie Czarczy, przysiółka Grodziska, znajduje się na prawym (wschodnim) brzegu Skawy i graniczy z Bachowicami oraz Grodziskiem. Wieś odległa jest ok. 6 km od Zatora w kierunku Wadowic.

Do wsi należą przysiółki Czarcza i Myto.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • dwór obronny z XVI wieku, gotycko-renesansowy otoczony parkiem ze starym pomnikowym starodrzewem.
  • drewniany kościółek parafialny z XVI wieku pw. św. Andrzeja, w stylu śląsko-małopolskim. Kościół składa się z nawy, węższego od niej zamkniętego ścianą prostą prezbiterium, oraz wieży. Wnętrze nakrywają stropy. Po jego bokach umieszczone są wizerunki Matki Bolesnej oraz Ecce Homo, a na rewersach św. Piotr i św. Andrzej z gotyckiego tryptyku z XVI w. W górnej kondygnacji jest obraz św. Andrzeja z XIX w., oraz po bokach św. Wojciech i św. Stanisław. Całość wieńczy Oko Opatrzności w promienistej glorii[3].

Urodzeni w miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przedziecki, Tom VII, Kraków 1864, str.81.
  2. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przedziecki, Tom VII, Kraków 1864, str.81.
  3. Szlak Architektury Drewnianej w Małopolsce, Paweł Kutaś, Zakrzów, 2013 ISBN 978-83-60941-50-8, ss.20-21