Gracjan (cesarz rzymski)
| Gracjan | |
| Imiona | Flavius Gratianus |
| Panował jako | Imperator Caesar Flavius Gratianus Augustus |
| Czas panowania | 17 listopada 375 r. – 25 sierpnia 383 r. |
| Dynastia | walentyniańska |
| Data urodzin | 359 r. – Sirmium |
| Data śmierci | 25 sierpnia 383 r. – Lugdunum |
| Moneta | |
| Lista cesarzy rzymskich | |
Gracjan, Gratianus, Flavius Gratianus Augustus (18 kwietnia 359 w Sirmium – 25 sierpnia 383 pod Lugdunum).
Urodzony w Sirmium, syn cesarza Walentyniana I i jego pierwszej żony – Sewery. Tytuł Augusta otrzymał w 367 roku, po śmierci ojca w 375 został cesarzem rzymskim na Zachodzie. Mianował swojego 4-letniego przyrodniego brata – Walentyniana II współcesarzem.
Był władcą chrześcijańskim; zwalczał pogaństwo. Odmówił przyjęcia tytułu Pontifex Maximus, zniósł subwencje z kasy państwowej na tradycyjne kulty, a w 382 roku usunął ołtarz bogini Wiktorii z sali posiedzeń senatu[1]. W 383 wybuchł bunt legionów stacjonujących w Brytanii pod dowództwem Magnusa Maximusa. Inwazja powstańców na Galię doprowadziła do bitwy, z której Gracjan jako niedoświadczony dowódca chciał zbiec. Został pochwycony i zamordowany przez oddziały Magnusa Maximusa pod Lugdunum (obecnie Lyon), 25 sierpnia 383 roku.
Imię Gratianus nosił również uzurpator z Brytanii, 407 rok n.e.
Kalendarium [edytuj]
| Tę sekcję należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: sformatować tekst (pomoc: podział na sekcje, tabele). Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
- 28 III 364 r. – Na przedmieściu Konstantynopola zwanym Hebdomon Walentynian ogłasza swojego młodszego brata Walensa cesarzem.
- 28 VIII 365 r. – Prokopiusz (krewny Juliana Apostaty) ogłoszony cesarzem w Konstantynopolu.
W tym samym czasie Alamanowie najeżdżają Galię.
- 366 r. – Dagalaifus i Jovinus, wodzowie Walentyniana prowadzą walki z Alamanami.
Walentynian dochodzi do zdrowia po przebytej chorobie i ogłasza Gracjana cesarzem w Amiens.
- 368 r. – Wyprawa Walentyniana i Gracjana na Alamanów zakończona zwycięstwem pod Solicinium.
- 369 r. – Walentynian nadzoruje prace nad budową umocnień nad Renem. Do Trewiru przybywa poselstwo Senatu rzymskiego, by złożyć cesarzowi zwyczajowe dary z okazji pięciolecia rządów. Wziął w nim udział rzymski arystokrata i mówca Symmachus młodszy, który wygłosił panegiryki na cześć Walentyniana i Gracjana.
- 370 r. – Walentynian obejmuje kolejny konsulat. Wydarzenie uczczone przez Symmachusa panegirykiem. Cesarz porozumiewa się z Burgundami w sprawie wspólnego uderzenia na Alamanów jednak ostatecznie nie dochodzi do współdziałania wojsk rzymskich i burgundzkich.
Teodozjusz starszy uderza na Alamanów od strony prowincji Recji.
Prawdopodobnie w tym roku Walentynian i Gracjan uczestniczą w wyprawie, która dociera do źródeł Dunaju. Wydarzenie to zostało opisane w poemacie Mozela przez Auzoniusza.
- 371 r. – Gracjan sprawuje swój II konsulat wraz z Petroniuszem Probusem.
Narodziny przyszłego cesarza Walentyniana II syna Walentyniana i jego drugiej żony Justyny.
- 373 r. – Konsulat Walentyniana i Walensa w 10 rocznicę (według rzymskiego sposobu liczenia) wspólnych rządów. Potępienie afrykańskiej schizmy donatystów.
- 374 r. – Konsulat Gracjana i Ekwicjusza. Najazd Kwadów i Sarmatów na Panonię. Małżeństwo Gracjana z Konstancją – pogrobową córką cesarza Konstancjusza II.
- 375 r. – Walentynian przekracza Dunaj i pustoszy terytoriów Kwadów.
- 17 XI 375 r. – Walentynian umiera. Pięć dni później wojsko zgromadzone w Brigetio ogłasza cesarzem czteroletniego Walentyniana II.
- 376 r. – Walentynian II obejmuje swój pierwszy konsulat. Retor Temistiusz przybywa do Rzymu i wygłasza panegiryk na cześć Gracjana
- 377 r. – Gracjan wysyła komesa Frigeridusa do Tracji, by wspomóc Walensa w walce ze zrewoltowanymi Gotami.
- 378 r. – Zwycięstwo Gracjana nad Alamanami pod Argentią. Gracjan wyrusza na wschód do walki z Gotami. Walens nie czekając na posiłki wydaje Gotom bitwę pod Adrianopolem.
- 19 I 379 r. – Teodozjusz ogłoszony cesarzem.
- 380 r. – Konsulat Gracjana i Teodozjusza. Walki z Gotami.
- 382 r. – Usunięcie ołtarza bogini Wiktorii z sali posiedzeń Senatu, odebranie dotacji państwowych świątyniom pogańskim. Nieudane poselstwo Symmacha do Gracjana w sprawie ich przywrócenia.
- 383 r. – Po śmierci Konstancji Gracjan żeni się z Letą.
Rewolta Magnusa Maksymusa. Wojska Gracjana spotykają armię uzurpatora pod Lutecją (Paryżem). Nie dochodzi do bezpośredniego starcia. Gracjan opuszczony przez armię ucieka na południe.
| Poprzednik Walentynian I i Walens |
Cesarz rzymski (współrządy z Walensem, Walentynianem II i Teodozjuszem I) 375 - 383 |
Następca Walentynian II i Teodozjusz I |
Przypisy
- ↑ Marian Banaszak, Historia Kościoła Katolickiego, tom 1, Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1987, s. 136.