Graf Zeppelin (1938)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy lotniskowca. Zobacz też: Ferdinand Graf von Zeppelin.
Graf Zeppelin
Graf Zeppelin
Historia
Stocznia Deutsche Werke Kiel A.G., Kilonia
Położenie stępki 28 grudnia 1936
Wodowanie 8 grudnia 1938
 Kriegsmarine
Wycofanie ze służby 8 maja 1945, 1947 (ZSRR)
Los okrętu zatopiony w 1947 jako okręt-cel
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 23 200 t
konstrukcyjna: 28 090 t
pełna: 33 550 t
Długość całkowita: 262,5 m
pokładu lotniczego: 240,0 m
Szerokość kadłuba: 31,5 m
pokładu lotniczego: 36,2 m
Zanurzenie 8,5 m
Napęd
4 turbiny, 4 śruby, 16 kotłów typu Le Mont, moc maszyn: 200000 KM
Prędkość 33,8 węzłów[1]
Zasięg 8000 Mm (14 816 km) przy 19 węzłach (35 km/h)
Uzbrojenie
16 dział 150 mm, 12 dział przeciwlotniczych 105 mm, 22 działa 37 mm, 28 działek 20 mm
Opancerzenie: pancerz burtowy powyżej linii wodnej – 100 mm, pancerz w części rufowej – 60 mm; pancerz w części dziobowej – 60 mm; pancerz zbiorników paliwa lotniczego, magazyny bomb i torped poniżej linii wodnej – 40 mm, pancerz między pokładem lotniczym a górnym hangarem – 20 mm, pokład startowy – 37,5 mm
Wyposażenie lotnicze
Pokład lotniczy: 240 m (długość), 36,2 m (szerokość)
Katapulty: 2
Windy: 3 (15,2 m – długość, 14,3 m – szerokość)
Hangary: hangar dolny – 170 m (długość), 16 m (szerokość); hangar górny – 183 m (długość), 16 m (szerokość)
42 samoloty podzielone na trzy eskadry. Dwie eskadry myśliwców Messerschmitt Bf 109T i jedna eskadra samolotów bombowo-torpedowych Fieseler Fi 167 lub Junkers Ju 87C[2]
Załoga 1760 + 300
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Graf Zeppelin (Flugzeugträger A) – lotniskowiec niemiecki z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prace projektowe nad niemieckimi lotniskowcami rozpoczęto na wiosnę 1934 roku. Podjęto decyzję o budowie dwóch jednostek Flugzeugträger A ("Graf Zeppelin") i Flugzeugträger B ("Peter Strasser" – ku czci twórcy niemieckiego lotnictwa morskiego) o wyporności 23 430 ton. Prace nad okrętem trwały od 28 grudnia 1936. 8 grudnia 1938 w Kilonii w obecności Adolfa Hitlera i Hermanna Göringa dokonano wodowania pierwszego lotniskowca, któremu nadano imię na cześć konstruktora lotniczego Ferdinanda von Zeppelina. Prace nad obiema jednostkami trwały do wiosny 1940. Mimo znacznego zaawansowania w budowie zostały one jednak nagle przerwane na rozkaz Adolfa Hitlera. Prace pozwolono wznowić dopiero w 1941, ale tylko w odniesieniu do zwodowanego trzy lata wcześniej "Graf Zeppelina". W tym czasie kadłub statku był przeholowywany najpierw do Gotenhafen (okupacyjna nazwa Gdyni), a później z powrotem do Kilonii. W 1943 w związku z pogarszająca się sytuacją na froncie wschodnim i brakami w dostawie materiałów budowę po raz kolejny wstrzymano. Ukończony w ponad 90% lotniskowiec "Graf Zeppelin" został przeznaczony do budowy zapory portowej i odholowany do Szczecina. Tam została zdemontowana z niego większa część maszyn i uzbrojenia.

24 kwietnia 1945 lekko uszkodzony przez artylerię polową okręt został przejęty w przez wojska radzieckie, które następnie odholowały go do Świnoujścia. W 1947 postanowiono odesłać go do Leningradu z zamiarem wykorzystania do celów badawczych. "Graf Zeppelin" zatonął 17 sierpnia 1947 podczas holu na Morzu Bałtyckim prawdopodobnie jako okręt-cel w wyniku przeprowadzania na nim testów wytrzymałości na trafienia. Nie wykluczone jest jednak, że został zatopiony przez marynarkę radziecką pod naciskiem armii sojuszniczych, które nie chciały dopuścić do tego, aby ZSRR miał w swoim posiadaniu lotniskowiec.

12 lipca 2006 kadłub lotniskowca odnalazła zajmująca się poszukiwaniem i wydobyciem ropy naftowej firma Petrobaltic w wodach Bałtyku 55 km na północ od Władysławowa na głębokości 87 m. Wykorzystywany przez nią statek badawczy m/v "St. Barbara"[3] zaopatrzony w specjalistyczny sprzęt do sondowań podwodnych namierzył i zarejestrował wrak, jako pierwszy. 26 lipca 2006 okręt hydrograficzny ORP "Arctowski" przeprowadził podwodne badania zatopionej jednostki. 27 lipca 2006 polska Marynarka Wojenna oficjalnie potwierdziła, że zatopiony wrak to "Graf Zeppelin".

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Spotyka się też prędkość 35 węzłów: Steve Crawford: Pancerniki i lotniskowce, Bellona, Warszawa 2010.
  2. Pierwotnie planowano stacjonowanie 12 bombowców nurkujących Ju 87D i 30 myśliwców Bf 109F; później proporcje zmieniono na 28:12 – zob. Steve Crawford: Pancerniki i lotniskowce, Bellona, Warszawa 2010.
  3. http://www.umgdy.gov.pl/img/edytor/7x8txsp7a1/st_barbara.jpg

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Na mapach: 55°17′00″N 18°25′33″E/55,283333 18,425833