Grafologia (psychologia)
Grafologia (psychologiczna analiza pisma) – dziedzina psychologii zajmująca się ustalaniem związków między charakterem pisma a osobowością jego autora.
Grafolodzy biorą pod uwagę szereg czynników, m.in. wysokość, szerokość, pochylenie liter, odległości między nimi, wyrazami i linijkami. Twórcami grafologii byli: francuski ksiądz Hipolit Michon (1806 – 1881) oraz Juliusz Crepieux-Jamin (1858 – 1940). Próbowali oni powiązać specyficzne elementy pisma ręcznego ze specyficznymi ludzkimi cechami.
Grafologia jest czasem stosowana m.in. w kryminalistyce i psychologii sądowej do sporządzenia portretu psychologicznego przestępcy oraz w selekcji zawodowej, jako pomoc przy procesie rekrutacji.
Grafologia psychologiczna (w odróżnieniu od grafologii rozumianej jako identyfikacja i badanie autentyczności pisma) jest obecnie uznawana za pseudonaukę. Jednakże w takich krajach jak Włochy, Francja czy Szwajcaria jej wyniki są uznawane w sądach. W metaanalizie zebranej na podstawie ponad 200 badań grafolodzy nie byli w stanie przewidzieć jakichkolwiek cech charakteru (mierzonych np. testem MBTI). Przy rekrutacji profesjonalni grafolodzy nie poprawiali skuteczności zwykłych przewidywań wydajności pracownika. W ogólności, choć istnieje kilku autorów podtrzymujących słuszność analizy grafologicznej, znaczna większość badań neguje wszelką jej praktyczną wartość. British Psychological Society odrzuca grafologię na równi z astrologią. Często stosowanie jej jest prawnie ograniczone (będąc naruszeniem zasad prywatności lub równouprawnienia).
Współczesna polska analiza pismoznawcza i grafologia na poziomie akademickim opiera się między innymi na pracach: prof. dr. hab. Tadeusza Widły, prof. zw. dr. hab. Mirosława Owoca, dr Barbary Gawdy, dr Anny Koziczak, dr. Michała Gramatyki, mgr. Jarosława Pijarowskiego, mgr. Artura Wójtowicza.
Grafologia posiada wiele szkół, które zwracają uwagę na wiele aspektów pisma:
- szkoła niemiecka (Klagesa) – zwraca uwagę na rytm i takt pisma,
- szkoła szwajcarska (Pullvera) – zajmuje się przestrzenią na jakiej znajduje się pismo,
- szkoła włoska (Morettiego) – traktuje pismo jako obraz i zajmuje się graficznym aspektem pisma,
- szkoła hiszpańska – zajmuje się grafoterapią,
- szkoła polska (Henryka Gralskiego – Grudzińskiego, ucznia Klagesa) – podobnie jak niemiecka.
- współczesna szkoła polska – Słownik terminów pismoznawczych "Jesiennych Szkół Empirycznych Badań Pisma Ręcznego" przy Instytucie Ekspertyz Sądowych w Krakowie
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Skeptic's Dictionary: Graphology (ang.), Robert T. Carroll
- How Graphology Fools People (ang.), Barry L. Beyerstein
