Gran Marcia Trionfale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gran Marcia Trionfale (wł. "Wielki Marsz Triumfalny") był drugim hymnem papieskim oraz hymnem Watykanu w latach 1857-1949. Zastąpił on poprzedni hymn Noi vogliam Dio, Vergine Maria, który po utracie funkcji hymnu stał się popularną pieśnią kościelną, przetłumaczoną m.in. na język polskiMy chcemy Boga. Muzykę Wielkiego Marszu Triumfalnego skomponował w roku 1857 Viktorin Hallmayer, ówczesny dyrektor orkiestry austriackiego 47. Regimentu Piechoty, tzw. Regimentu Hrabiego Kinsky'ego, który stacjonował w Państwie Kościelnym[1].

Wielki Marsz Triumfalny został po raz pierwszy wykonany wieczorem 9 czerwca 1857 r. podczas uroczystości wjazdu papieża Piusa IX do Bolonii. Szybko zdobył popularność i powtarzano go m.in. podczas dalszej podróży Piusa IX do Florencji i innych włoskich miast, jak również podczas powrotu papieża do Rzymu 5 września 1857 r. Melodię tę odgrywano także w roku 1929 na ulicach Rzymu z okazji podpisania traktatów laterańskich zawartych między Państwem Kościelnym a Królestwem Włoch, kończących spór o tzw. kwestię rzymską.

Hymn kompozycji Hallmayera został po raz ostatni oficjalnie wykonany w Wigilię Bożego Narodzenia 1949 roku. Papież Pius XII zdecydował, że od 1950 roku oficjalnym hymnem Państwa Watykan będzie skomponowany w 1869 r. przez Charlesa Gounoda marsz pt. Inno e Marcia Pontificale. Jego nastrój wydawał się być bardziej religijny i bardziej odpowiedni dla hymnu Watykanu.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]