Gran Partita (KV 361)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Gran Partita - Serenada B-dur KV 361/KV 370a skomponowana przez Wolfganga Amadeusza Mozarta, przypuszczalnie na początku 1781, w Monachium. Kompozytor ukończył ją w grudniu 1784 lub w styczniu 1785, w Wiedniu.

[edytuj] Obsada

(13 instrumentów dętych)

[edytuj] Części Serenady

  1. Largo - Molto Allegro
  2. Allegretto
  3. Menuetto - Trio I - Trio II
  4. Adagio
  5. Menuetto. Allegretto - Trio I - Trio II
  6. Romance. Adagio - Allegretto - Adagio
  7. Tema con 6 Variazioni. Allegretto
  8. Finale. Molto Allegro.

Serenadę B-dur rozpoczął Mozart w trakcie pobytu w Monachium, w okresie pracy nad operą "Idomeneo, król Krety". Z nieznanych powodów utworu tego nie ukończył; został ukończony kilka lat później w Wiedniu. Kompozycja ta należy do czołówki utworów Mozarta na instrumenty dęte. Obok serenad Es-dur KV 375 i c-moll KV 388 stanowi uwieńczenie tego rodzaju kompozycji.

[edytuj] Linki zewnętrzne


Autograf: Library of Congress, Waszyngton, USA

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach