Granatnik Pallad
| Granatnik Pallad | |
 |
|
| Granatnik Pallad-D | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Rodzaj | granatnik podwieszany |
| Historia | |
| Prototypy | luty 1970 (wz. 1974) |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 40 mm |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Pallad – kryptonim programu, którego celem było skonstruowanie gwintowanego granatnika podwieszanego.
Spis treści |
Historia konstrukcji [edytuj]
W drugiej połowie lat sześćdziesiątych doc. dr inż. Józef Brodacki z Instytutu Mechaniki Precyzyjnej w Warszawie opracował koncepcję granatnika podwieszanego z lufą gwintowaną. Oficjalne prace nad nową bronią rozpoczęto w 1968 roku w ramach programu o kryptonimie "Pallad". W skład zespołu konstrukcyjnego wchodzili Józef Brodacki, Bolesław Dawidowicz, Andrzej Ożogowski i Zdzisław Zapendowski. Miał być to dodatkowy środek ogniowy żołnierza na szczeblu drużyny piechoty, przeznaczony do zwalczania siły żywej, rażenia środków ogniowych i nie opancerzonych pojazdów przeciwnika.
W fazie projektu wstępnego rozpatrywano kilka wariantów granatnika, różniących się sposobem otwierania zamka. Ostatecznie wybrano układ ze stałą lufą i zamkiem odchylanym w dół. Jednocześnie z projektowaniem granatnika prowadzono prace nad amunicją. Pierwsze strzelanie z prototypowego egzemplarza wykonano w lutym 1970 roku. Następnie broń oznaczoną wstępnie jako granatnik wzór 1970 skierowano do próbnej eksploatacji w wybranych jednostkach. Po próbach w jednostkach przeprojektowano celownik i przyjęto broń do uzbrojenia jako "7,62 mm karabinek-granatnik wzór 1974".
Na początku lat osiemdziesiątych, opierając się na konstrukcji granatnika podwieszanego, skonstruowano samodzielny granatnik wz. 1983. Zmiany w stosunku do granatnika podwieszanego były niewielkie i w zasadzie polegały na dodaniu chwytu pistoletowego i składanej kolby z gumowym amortyzatorem.
Wersje [edytuj]
- 7,62 mm karabinek-granatnik wzór 1974 – zestaw składający się z granatnika "Pallad" i karabinu AKM
- 5,45 mm karabinek-granatnik wzór 1974 – zestaw składający się z granatnika "Pallad" i karabinu wz. 88 Tantal
- 5,56 mm karabinek-granatnik wzór 1974 – zestaw składający się z granatnika "Pallad" i karabinu wz. 96 Beryl
- granatnik wzór 1983 – granatnik samodzielny z kolbą składaną (inne oznaczenie to "Pallad-D")
Opis konstrukcji [edytuj]
Granatnik "Pallad" jest jednostrzałową bronią przystosowaną do montażu pod lufą karabinu (wz. 1974) lub samodzielną (wz. 1983). Granatnik wz. 1974 jest podwieszany do karabinka w dwóch punktach: z przodu za pomocą obejmy lufy granatnika i z tyłu za pomocą wspornika, który łączy granatnik ze specjalnym łożem karabinka.
Podstawowymi elementami broni są:
- Lufa gwintowana wykonana z utwardzonego stopu aluminium i wkręcona na stałe w komorę zamkową
- Zamek – odchylany, obracany na sworzniu i ryglowany w położeniu zamkniętym ryglem umieszczonym w komorze zamkowym.
Do napędu granatów wykorzystuje się dwukomorowy układ miotający. Granatnik wyposażony jest w mechanizm zabezpieczający przed przypadkowym strzałem.
Celownik jest umocowany na obejmie lufy, a głównym jego elementem jest tarcza nastawcza, w której jest osadzona muszka i szczerbinka. Na tarczy naniesione są dwie podziałki nastaw: jedna dla grupy torów płaskich (cele odkryte), druga – dla stromych (cele ukryte).
Dane taktyczno-techniczne [edytuj]
| Wzór | wz. 1974 | wz. 1983 |
|---|---|---|
| Nabój | 40 x 47 mm | 40 × 47 mm |
| Długość broni (mm) | 324 | 395/670 |
| Długość linii celowania (mm) | 85 | 67 |
| Szerokość (mm) | 94 | 95 |
| Wysokość (mm) | 105 | 200 |
| Masa (kg) | 1,25 | 2,3 |
| Masa wraz z karabinkiem AKM (kg) | 5,5 kg | - |
| Prędkość początkowa pocisku (m/s) | 78 | 78 |
| Szybkostrzelność praktyczna granatami (strz/min) |
7-9 | 7-9 |
| Zasięg skuteczny (m) | 30 – 400 (cele odkryte) 170 – 430 (cele ukryte) |
30 – 400 (cele odkryte) 170 – 430 (cele ukryte) |
Bibliografia [edytuj]
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
