Granatnik RGA-86

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granatnik rewolwerowy RGA-86
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Rodzaj granatnik ręczny/strzelba
Historia
Prototypy 1986
Dane techniczne
Kaliber 26 mm
Magazynek 15 (bębenek)
Wymiary
Długość 580 mm (z kolbą złożoną)
700 mm (z kolbą rozłożoną)
Długość lufy 225 mm
Masa
broni 6,2 kg (rozładowana)
7,1 – 7,7 kg (załadowana, w zależności od rodzaju nabojów)
Inne
Szybkostrzelność praktyczna 15 nabojów w ciągu 15 sekund

Granatnik rewolwerowy RGA-86 kal. 26 mm (używana również nazwa – Strzelba rewolwerowa RGA-86) – polski ręczny granatnik automatyczny opracowany w 1986 roku w Katedrze Konstrukcji i Eksploatacji Uzbrojenia Klasycznego Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie

Historia[edytuj | edytuj kod]

Granatnik rewolwerowy RGA-86 (skrót od Ręczny Granatnik Automatyczny wz. 86) został opracowany w Wojskowej Akademii Technicznej jako broń powtarzalna przeznaczona do obezwładniania siły żywej na odległość do 100 m. Na podstawie zgłoszenia patentowego nr. P-264451 z 4.03.1987 roku[1] został zgłoszony do ochrony w Urzędzie Patentowym RP. Twórcy granatnika to Stanisław Ciepielski, Marian Czeladzki, Stanisław Derecki, Henryk Głowacki, Witold Koperski, Jan Pawłowski, Ryszard Wójcik.

Do strzelania stosuje się naboje łzawiące NPŁ-26, naboje o działaniu uderzeniowym typu „Bąk” (pojedyncza kulka gumowa) i „Rój” (z 14 kulkami gumowymi), petardy olśniewająco-ogłuszające (naboje Grom 50, 70, 100), a także naboje sygnałowe, oświetlające i błyskowe.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Lufa granatnika RGA-86 wykonana jest z duralu, ma gładkościenny przewód o kalibrze 26,7 mm. Do lufy jest umocowany chwyt przedni oraz chwyt transportowy, w którego podstawie zamocowano przyrządy celownicze (muszkę i celownik przerzutowy). Naboje umieszczone są w bębnie amunicyjnym zawieszonym obrotowo na osi sztywno połączonej z lufą.

Mechanizm przeładowania zapewnia odpalanie kolejnego naboju z bębna obróconego (za pomocą sprężyny) i unieruchomionego w poprzednim cyklu wystrzału.

Wewnątrz tylca umieszczono urządzenie spustowo-uderzeniowe i bezpiecznik przed przypadkowym wystrzałem. Do tylca są przymocowane chwyty tylne typu pistoletowego oraz metalowa kolba składana z trzewikiem.

Dodatkowo granatnik wyposażony jest w pas nośny, wycior, olejarkę i torbę nabojową.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Granatnik rewolwerowy RGA-86 jest używany przez pododdziały i oddziały prewencji Policji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Andrzej Ciepliński i Ryszard Woźniak - Encyklopedia współczesnej broni palnej WIS 1994 str.192

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Woźniak. Strzelba rewolwerowa RGA-86. „Broń i amunicja”. 2003. nr 3. s. str. 36-37. ISSN 1644-339X. 
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 192. ISBN 83-86028-01-7.