Granatnik inż. Mieczysława Łopuskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granatnik inż. Mieczysława Łopuskiego
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Historia
Wyprodukowano 27
Dane techniczne
Kaliber 80 mm
Inne
Zasięg max. 1 km

Granatnik inż. Mieczysława Łopuskiego – granatnik skonstruowany przez Mieczysława Łopuskiego w czasie powstania warszawskiego.

Był konstrukcją nowatorską jak na możliwości produkcyjne tym w czasie. Projekt powstawał w powstańczej wytwórni broni przy ulicy Hożej. Konstruktor wykonał prototyp z rur kanalizacyjnych. W fabryce dźwigów przy ulicy Emilii Plater ruszyła produkcja tego granatnika. Był on wykorzystywany w walkach o Śródmieście. 19 sierpnia gotowych było 6 granatników. Wykorzystanie tej broni było dużym zaskoczeniem dla Niemców, ponieważ nie spodziewali się, że powstańcy potrafią wytworzyć tak zaawansowaną technicznie broń. Podczas próby ogniowej Mieczysław Łopuski został ciężko ranny i nie mógł kontynuować dalszych prac nad bronią. Łącznie wyprodukowano 27 sztuk tej broni.