Grand Prix Danii na Żużlu 1998

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dania Grand Prix Danii 1998
Speedway Grand Prix of Danmark
◄◄ sezon 1998 ►►
◄◄ GP Danii ►►
Informacje ogólne
Data 19 lipca 1998
Miasto Dania Vojens
Eliminacja 3 z 6 (21)
Sędzia Christer Bergstrom
Informacje o stadionie
Stadion Speedway Center
Nawierzchnia stadion żużlowy
Wyniki turnieju
1 miejsce Dania Hans Nielsen
2 miejsce Wielka Brytania Chris Louis
3 miejsce Szwecja Tony Rickardsson

Wyniki Grand Prix Danii, trzeciej eliminacji Mistrzostw Świata Grand Prix w sezonie 1998.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Stawkę 21 stałych uczestników Grand Prix uzupełniło 3 zawodników z dziką kartą: Brian Karger, Antonín Kasper oraz Lars Gunnestad. W nawiasach podano numery stałe.

  1. (4) Tony Rickardsson (Szwecja)
  2. (8) Jimmy Nilsen (Szwecja)
  3. (2) Billy Hamill (Stany Zjednoczone)
  4. (3) Tomasz Gollob (Polska)
  5. (19) Henrik Gustafsson (Szwecja)
  6. (17) Andy Smith (Wielka Brytania)
  7. (7) Hans Nielsen (Dania)
  8. (1) Greg Hancock (Stany Zjednoczone)
  9. (18) Chris Louis (Wielka Brytania)
  10. (5) Mark Loram (Wielka Brytania)
  11. (9) Ryan Sullivan (Australia)
  12. (14) Stefan Dannö (Szwecja)
  13. (15) Leigh Adams (Australia)
  14. (11) Armando Castagna (Włochy)
  15. (12) Zoltan Adorjan (Węgry)
  16. (16) Craig Boyce (Australia)
  17. (10) Jason Crump (Australia)
  18. (6) Brian Andersen (Dania)
  19. (21) Jesper B. Jensen (Dania)
  20. (13) Piotr Protasiewicz (Polska)
  21. (20) Sebastian Ułamek (Polska)
  22. (22) Brian Karger (Dania)
  23. (23) Antonín Kasper (Czechy)
  24. (24) Lars Gunnestad (Norwegia)


Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Attention niels epting.svg Liczby w tabeli oznaczają miejsce w biegu, a nie punkty. W latach 1998-2004 w Grand Prix występ w następnym biegu zależał od wcześniejszego występu.
Msc Zawodnik Pkt Turniej eliminacyjny Turniej główny Finały
Runda 1 Runda 2 Runda 1 Runda 2 1/2 MF F
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
1 Dania (7) Hans Nielsen 25 2 1 2 1
2 Wielka Brytania (18) Chris Louis 20 1 1 4 1 2 1 2
3 Szwecja (4) Tony Rickardsson 18 2 1 1 3
4 Australia (10) Jason Crump 16 2 2 3 1 2 2 4
5 Czechy (23) Antonín Kasper 15 2 4 2 1 3 1 3 1
6 Stany Zjednoczone (1) Greg Hancock 14 1 2 3 2
7 Dania (22) Brian Karger 12 1 2 4 2 1 4 3
8 Wielka Brytania (5) Mark Loram 10 3 2 1 2 2 4 4
9 Polska (3) Tomasz Gollob 8 2 4 3
10 Szwecja (8) Jimmy Nilsen 8 3 2 3
11 Dania (6) Brian Andersen 7 1 3 1 1 4D 4
12 Szwecja (14) Stefan Dannö 7 1 1 1 3 4
13 Stany Zjednoczone (2) Billy Hamill 6 3 3
14 Szwecja (19) Henrik Gustafsson 6 3 3
15 Polska (13) Piotr Protasiewicz 5 4U 1 2 4W 4
16 Wielka Brytania (17) Andy Smith 5 4 4
17 Australia (15) Leigh Adams 4 2 3 3
18 Norwegia (24) Lars Gunnestad 4 4 1 3
19 Australia (9) Ryan Sullivan 3 2 4 4
20 Włochy (11) Armando Castagna 3 3 2 4
21 Węgry (12) Zoltan Adorjan 2 4 3
22 Polska (20) Sebastian Ułamek 2 3 3
23 Australia (16) Craig Boyce 1 3 4
24 Dania (21) Jesper B. Jensen 1 4 4
Msc Zawodnik Pkt 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
Runda 1 Runda 2 Runda 1 Runda 2 1/2 MF F
Turniej eliminacyjny Turniej główny Finały

d - defekt • u - upadek • w - wykluczenie • c - czas 2 minut • t - taśma
ns - nie startował • nk - niesklasyfikowany

  tor A - wewnętrzny   tor B
  tor C   tor D - zewnętrzny
  "eliminator" - zawodnik z trzeciej i czwartej pozycji odpadają z turnieju

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wielką Nagrodę Danii wygrał Duńczyk Hans Nielsen. W finale po raz pierwszy w tym sezonie wystąpił zawodnik, który startował w turnieju eliminacyjnym (Chris Louis był drugi, a Jason Crump czwarty). Po raz kolejny na podium (po dwóch zwycięstwach) stanął Tony Rickardsson, który w klasyfikacji przejściowej ma aż 22 punkty przewagi na półmetku cyklu. Bardzo dobre występy zanotowało dwóch zawodników jadących jako dzika karta: Antonín Kasper był 5. a Brian Karger 7. Co ciekawe Kasper startował z dziką kartą we wszystkich z dotychczas rozegranych rund, w każdej startując z innym numerem na plastronie.

W półfinale nie wystartował żaden Polak: Tomasz Gollob był 9. Piotr Protasiewicz awansował do turnieju głównego, lecz zajął 15. miejsce. Sebastian Ułamek zakończył zawody po dwóch biegach (22. miejsce).

Klasyfikacja przejściowa[edytuj | edytuj kod]

Lp. Zawodnik Suma Czechy Niemcy Dania Wielka Brytania Szwecja Polska
1 Szwecja (4) Tony Rickardsson 68 25 25 18


2 Szwecja (8) Jimmy Nilsen 46 18 20 8


3 Dania (7) Hans Nielsen 45 8 12 25


4 Stany Zjednoczone (2) Billy Hamill 44 20 18 6


5 Wielka Brytania (18) Chris Louis 43 15 8 20


6 Polska (3) Tomasz Gollob 40 16 16 8


7 Stany Zjednoczone (1) Greg Hancock 30 6 10 14


8 Szwecja (19) Henrik Gustafsson 29 8 15 6


9 Szwecja (14) Stefan Dannö 27 14 6 7


10 Czechy (22) (23) (24) Antonín Kasper 26 7 4 15


11 Wielka Brytania (5) Mark Loram 23 6 7 10


12 Australia (9) Ryan Sullivan 22 12 7 3


13 Australia (10) Jason Crump 22 3 3 16


14 Wielka Brytania (17) Andy Smith 21 2 14 5


15 Australia (15) Leigh Adams 20 10 6 4


16 Węgry (12) Zoltan Adorjan 14 7 5 2


17 Dania (6) Brian Andersen 12 5 - 7


18 Dania (22) Brian Karger 12 - - 12


19 Włochy (11) Armando Castagna 9 1 5 3


20 Szwecja (25) Peter Karlsson 9 1 8 -


21 Polska (13) Piotr Protasiewicz 8 2 1 5


22 Australia (16) Craig Boyce 8 3 4 1


23 Niemcy (22) (24) Gerd Riss 6 4 2 -


24 Dania (21) Jesper B. Jensen 5 4 - 1


25 Czechy (23) Bohumil Brhel 5 5 - -


26 Norwegia (24) Lars Gunnestad 4 - - 4


27 Polska (20) Sebastian Ułamek 3 - 1 2


28 Polska (27) Jacek Krzyżaniak 3 - 3 -


29 Niemcy (23) Robert Barth 2 - 2 -


Lp. Zawodnik Suma Czechy Niemcy Dania Wielka Brytania Szwecja Polska

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]