Wyniki Grand Prix Danii 1999, szóstej (ostatniej) eliminacji Mistrzostw Świata Grand Prix w sezonie 1999.
Lista startowa[edytuj]
Stawkę 22 stałych uczestników Grand Prix uzupełniło dwóch zawodników z dziką kartą: Mark Loram oraz Jesper B. Jensen. Lista startowa została ustalona według kolejności stałych uczestników z poprzedniej rundy (w nawiasach podano numery stałe).
- (4) Hans Nielsen (Dania)
- (1) Tony Rickardsson (Szwecja)
- (7) Ryan Sullivan (Australia)
- (3) Tomasz Gollob (Polska)
- (13) Leigh Adams (Australia)
- (15) Henrik Gustafsson (Szwecja)
- (8) Jason Crump (Australia)
- (19) Joe Screen (Wielka Brytania)
- (5) Chris Louis (Wielka Brytania)
- (6) Greg Hancock (Stany Zjednoczone)
- (18) Mikael Karlsson (Szwecja)
- (22) Billy Hamill (Stany Zjednoczone)
- (10) Peter Karlsson (Szwecja)
- (17) Stefan Dannö (Szwecja)
- (2) Jimmy Nilsen (Szwecja)
- (16) Andy Smith (Wielka Brytania)
- (9) Brian Karger (Dania)
- (14) Brian Andersen (Dania)
- (11) Antonín Kasper (Czechy)
- (21) Robert Dados (Polska)
- (20) John Jorgensen (Dania)
- (12) Marian Jirout (Czechy)
- (23) Mark Loram (Wielka Brytania)
- (24) Jesper B. Jensen (Dania)
d - defekt • u - upadek • w - wykluczenie • c - czas 2 minut • t - taśma
ns - nie startował • nk - niesklasyfikowany
| |
tor A - wewnętrzny |
|
tor B |
| |
tor C |
|
tor D - zewnętrzny |
| |
"eliminator" - zawodnik z trzeciej i czwartej pozycji odpadają z turnieju |
Ostatnie Grand Prix sezonu 1999 rozstrzygało przede wszystkim o tytule mistrza świata. Tomasz Gollob mimo dość pewnego prowadzenia w klasyfikacji nie zdołał utrzymać pozycji lidera i to Tony Rickardsson, wygrywając w Vojens, zapewnił sobie mistrzostwo świata. Powodem słabej dyspozycji Polaka był jego stan zdrowia. Krótko przed ostatnim Grand Prix doznał kontuzji podczas zawodów Złotego Kasku w Polsce. Ten pechowy upadek pozbawił go niemal pewnego tytułu i dał szanse Rickardssonowi na wygranie Grand Prix 1999. Szwed doskonale wykorzystał tę okazję zwyciężając ostatnią eliminacje, co przy dziewiątej lokacie Golloba, dało mu drugi z rzędu tytuł mistrza świata na żużlu.
Na uwagę zasługuję 3 miejsce Hansa Nielsena, który dzięki temu wskoczył na najniższy stopień podium w klasyfikacji generalnej. Dla 4-krotnego Indywidualnego Mistrza Świata było to ostatnie GP w karierze.
Klasyfikacja przejściowa[edytuj]