Grand Prix IMŚ na Żużlu 2014

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grand Prix IMŚ na żużlu 2014
2014 Speedway Grand Prix
Gtk-go-back-ltr.svg 2013 2015 Gtk-go-forward-ltr.svg
Dyscyplina żużel
Organizator FIM
Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody 5 kwietnia 2014
Nowa Zelandia Auckland
Zamknięcie (finał) 11 października 2014
Polska Toruń
I miejsce I miejsce Greg Hancock
 Stany Zjednoczone
II miejsce II miejsce Krzysztof Kasprzak
 Polska
III miejsce III miejsce Nicki Pedersen
 Dania

Grand Prix IMŚ 2014 (SGP) – dwudziesty sezon walki najlepszych żużlowców świata o medale w formule Grand Prix. W sezonie 2014 o tytuł walczyło 15 stałych uczestników cyklu (w każdym z turniejów GP wystąpi dodatkowo zawodnik z „dziką kartą”).

Uczestnicy Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz w historii cyklu Grand Prix stali uczestnicy mieli prawo wyboru własnych numerów startowych. Mistrzowi świata 2013 przyznano z urzędu numer 1. Zawodnicy z wybranymi numerami w sezonie 2014 wystartują we wszystkich turniejach (ośmiu z Grand Prix 2013, trzech z eliminacji do GP 2013 oraz czterech nominowanych przez Komisję Grand Prix; ang. SGP Commission). Dodatkowo na każdą rundę Komisja Grand Prix przyznaje „dziką kartę” oraz dwóch zawodników zapasowych (rezerwy toru). Zawodnicy z czołowych miejsc z eliminacji do GP 2013 (nie premiowanych awansem) zostaną przez Komisję Grand Prix wpisani na listę kwalifikowanej rezerwy (zawodnicy kwalifikowanej rezerwy), który w wyniku np. kontuzji zastąpią stałego uczestnika cyklu w danej rundzie.

Stali uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

Rezerwowi[edytuj | edytuj kod]

Uwaga: z turnieju GP Challenge 2013 awansowali zawodnicy z miejsc 2–4[3], gdyż zwycięzca turnieju, Niels Kristian Iversen, do cyklu Grand Prix 2014 awansował jako medalista z roku 2013.

Kalendarz 2014[edytuj | edytuj kod]

Data Grand Prix Stadion Miasto Zwycięzca
1 5 kwietnia Nowej Zelandii Western Springs Stadium Nowa Zelandia Auckland Niemcy Martin Smolinski Wyniki
2 26 kwietnia Europy Stadion Polonii Bydgoszcz Polska Bydgoszcz Polska Krzysztof Kasprzak Wyniki
3 17 maja Finlandii Ratinan Stadion Finlandia Tampere Słowenia Matej Žagar Wyniki
4 31 maja Czech Stadion Markéta Czechy Praga Wielka Brytania Tai Woffinden Wyniki
5 14 czerwca Szwecji Målilla Motorstadion Szwecja Malilla Wielka Brytania Tai Woffinden Wyniki
6 28 czerwca Danii Parken Dania Kopenhaga Dania Niels Kristian Iversen Wyniki
7 12 lipca Wielkiej Brytanii Millennium Stadium Wielka Brytania Cardiff Stany Zjednoczone Greg Hancock Wyniki
8 16 sierpnia Łotwy Bikernieku Sport Complex Łotwa Ryga Wikiprojekt:Szablony flag zawody zostały odwołane[4] Wyniki
8 17 sierpnia Łotwy Latvijas Spidveja Centrs Łotwa Daugavpils Polska Krzysztof Kasprzak Wyniki
9 30 sierpnia Polski Stadion im. Edwarda Jancarza Polska Gorzów Wielkopolski Polska Bartosz Zmarzlik Wyniki
10 13 września Nordyckie Vojens Stadium Dania Vojens Szwecja Andreas Jonsson Wyniki
11 27 września Skandynawii Friends Arena Szwecja Sztokholm Polska Jarosław Hampel Wyniki
12 11 października Polski II Motoarena Toruń Polska Toruń Polska Krzysztof Kasprzak Wyniki

Wyniki i klasyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik zakwalifikowany do przyszłorocznego GP
Stali uczestnicy
Dzika karta, rezerwa toru
Lp. Zawodnik Suma NZL
Nowa Zelandia
EUR
Unia Europejska
FIN
Finlandia
CZE
Czechy
SWE
Szwecja
DNK
Dania
GBR
Wielka Brytania
LAT
Łotwa
POL
Polska
NOR
Dania
SCA
Szwecja
POL
Polska
1 Stany Zjednoczone (45) Greg Hancock 140 6 16 12 12 16 11 14 16 9 15 13
2 Polska (507) Krzysztof Kasprzak 132 17 18 7 0 7 10 17 16 12 11 17
3 Dania (5) Nicki Pedersen 121 19 5 10 10 11 5 8 18 7 8 6 14
4 Wielka Brytania (1) Tai Woffinden 121 7 5 16 18 17 9 18 8 7 7 9
5 Słowenia (55) Matej Zagar 114 6 6 15 16 10 7 6 9 16 6 12 5
6 Szwecja (100) Andreas Jonsson 103 7 10 7 7 4 6 8 6 4 15 12 17
7 Australia (23) Chris Holder 100 11 11 10 8 15 6 9 10 13 7
8 Polska (33) Jarosław Hampel 98 8 14 7 2 13 10 5 4 0 3 21 11
9 Australia (75) Troy Batchelor 91 4 4 10 3 5 20 3 8 9 13 6 6
10 Szwecja (66) Fredrik Lindgren 90 13 5 12 8 5 4 10 6 6 9 9 3
11 Dania (88) Niels Kristian Iversen 87 6 10 6 13 11 16 12 7 6
12 Niemcy (84) Martin Smolinski 81 15 7 9 6 3 5 8 6 5 6 7 4
13 Dania (91) Kenneth Bjerre 79 11 4 3 4 10 3 4 11 10 10 1 8
14 Australia (43) Darcy Ward 75 5 16 8 16 6 9 15
15 Wielka Brytania (37) Chris Harris 48 0 2 4 6 5 3 6 3 6 5 4 4
16 Dania (19) Michael Jepsen Jensen 42 8 9 14 7 4 0
17 Dania (16) Peter Kildemand 33 15 18
18 Polska (16) Bartosz Zmarzlik 17 17
19 Polska (16) Adrian Miedziński 14 5 9
20 Łotwa (17) Kjastas Puodżuks 10 10
21 Polska (20) Maciej Janowski 7 7
21 Szwecja (16) Peter Ljung 7 7
21 Dania (18,20) Mikkel Bech 7 ns 7
21 Szwecja (16) Thomas H. Jonasson 7 7
25 Finlandia (16) Joonas Kylmäkorpi 5 5
26 Polska (17) Paweł Przedpełski 4 4
26 Finlandia (17) Kauko Nieminen 4 4
28 Łotwa (16) Andrzej Lebiediew 3 3
28 Szwecja (20) Kim Nilsson 3 3
30 Polska (17) Adrian Cyfer 2 2
30 Polska (18) Łukasz Kaczmarek 2 2
30 Czechy (16) Václav Milík 2 2
30 Nowa Zelandia (16) Jason Bunyan 2 2
30 Wielka Brytania (16) Craig Cook 2 2
35 Dania (18) Lasse Bjerre 1 1
36 Nowa Zelandia (17) Andrew Aldridge 0 0
36 Szwecja (17) Linus Sundström 0 0
36 Szwecja (18) Dennis Andersson 0 0
36 Dania (17) Mikkel Michelsen 0 0
36 Dania (17) Nikolaj Busk Jakobsen 0 0
36 Polska (17) Oskar Fajfer 0 0
Zawodnicy niesklasyfikowani
Nowa Zelandia (18) Grant Tregoning ns
Polska (17) Szymon Woźniak ns
Polska (18) Paweł Przedpełski ns
Finlandia (18) Juha Hautamäki ns
Czechy (17) Zdeněk Holub ns
Czechy (18) Michal Škurla ns
Wielka Brytania (17) Ben Barker ns
Wielka Brytania (18) Jason Garrity ns
Łotwa (18) Wiaczesław Gieruckis ns
Szwecja (17) Oliver Berntzon ns
Szwecja (18) Jacob Thorssell ns
Lp. Zawodnik Suma NZL
Nowa Zelandia
EUR
Unia Europejska
FIN
Finlandia
CZE
Czechy
SWE
Szwecja
DNK
Dania
GBR
Wielka Brytania
LAT
Łotwa
POL
Polska
NOR
Dania
SCA
Szwecja
POL
Polska

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]