Grand Prix IMŚ na Żużlu 1995

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grand Prix IMŚ na Żużlu 1995
1995 Speedway Grand Prix
Gtk-go-back-ltr.svg 1994 1996 Gtk-go-forward-ltr.svg
Dyscyplina żużel
Organizator FIM
Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody 20 maja 1995
Polska Wrocław
Zamknięcie (finał) 30 września 1995
Wielka Brytania Londyn
Liczba zawodników 18 (23)
I miejsce I miejsce Hans Nielsen
 Dania
II miejsce II miejsce Tony Rickardsson
 Szwecja
III miejsce III miejsce Sam Ermolenko
 Stany Zjednoczone

Grand Prix IMŚ na Żużlu 1995 – inauguracyjny cykl turniejów, prowadzony przez Międzynarodową Federację Motocyklową (FIM). Cykl Grand Prix zastąpił jednodniowe indywidualne mistrzostwa świata. W sezonie 1995 17 żużlowców zmagało się o tytuł mistrza świata podczas 6 rund.

Zasady[edytuj | edytuj kod]

Każdy turniej składał się z 24 biegów. Zawodnicy startowali wedle dwudziestobiegówki. Następnie, na podstawie zdobytych punktów, przydzielani byli do biegów finałowych. Najlepsza czwórka startowała w finale A (bieg 24), miejsca 5-8 w finale B (bieg 23), miejsca 9-12 w finale C (bieg 22), miejsca 13-16 w finale D (bieg 21), natomiast pozostała dwójka kończyła udział w Grand Prix z dwoma i jednym punktem.

Pozycje startowe w finałach B, C i D przydzielana były na podstawie miejsc po 20. biegach. Zawodnicy z miejsc 5, 9 i 13 startowali z toru A w kasku czerwonym, miejsca 6, 10 i 14 z toru B w kasku niebieskim, miejsca 7, 11 i 15 z toru C w kasku białym, natomiast miejsca 8, 12 i 16 z toru D w kasku żółtym. W finale A zawodnicy sami wybierali tor w kolejności zajętego miejsca po 20. biegach.

Punktacja[edytuj | edytuj kod]

Miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
Punkty 20 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 4 3 2 1

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy z numerami 1-15 oraz 17-18 w sezonie 1995 startowali we wszystkich turniejach. Pierwsza dziesiątka to kolejno najlepsi żużlowcy z finały IMŚ ’94. Numery 11-15 oraz 18 otrzymali zawodnicy, którzy zajmowali wysokie miejsca w finale IMŚ ’93. Numer 17 otrzymał indywidualny mistrz świata juniorów z 1994. W każdym turnieju z numerem 16 startował inny zawodnik (tzw. dzika karta).

Stali uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

(1) Szwecja Tony Rickardssonmistrz świata 1994
(2) Dania Hans Nielsenwicemistrz świata 1994
(3) Australia Craig Boyce3. miejsce na IMŚ 1994
(4) Stany Zjednoczone Greg Hancock4. miejsce na IMŚ 1994
(5) Dania Tommy Knudsen5. miejsce na IMŚ 1994
(6) Wielka Brytania Marvyn Cox6. miejsce na IMŚ 1994
(7) Szwecja Henrik Gustafsson7. miejsce na IMŚ 1994
(8) Wielka Brytania Mark Loram8. miejsce na IMŚ 1994
(9) Stany Zjednoczone Josh Larsen9. miejsce na IMŚ 1994
(10) Dania Jan Stæchmann10. miejsce na IMŚ 1994
(11) Wielka Brytania Chris Louis3. miejsce na IMŚ 1993
(12) Stany Zjednoczone Sam Ermolenkomistrz świata 1993
(13) Polska Tomasz Gollob7. miejsce na IMŚ 1993
(14) Wielka Brytania Andy Smith5. miejsce na IMŚ 1993
(15) Wielka Brytania Gary Havelock6. miejsce na IMŚ 1993
(16) dzika karta
(17) Szwecja Mikael Karlssonmistrz świata juniorów 1994
(18) Stany Zjednoczone Billy Hamill10. miejsce na IMŚ 1993

Rezerwowy[edytuj | edytuj kod]

(19) Szwecja Peter Karlsson8. miejsce na IMŚ 1993

Dzikie karty[edytuj | edytuj kod]

(16) Polska Dariusz Śledź (raz; GP Polski)
(16) Austria Franz Leitner (raz; GP Austrii)
(16) Niemcy Gerd Riss (raz; GP Niemiec)
(16) Szwecja Peter Karlsson (raz; GP Szwecji)
(16) Norwegia Lars Gunnestad (raz; GP Danii)
(16) Australia Jason Crump (raz; GP Wielkiej Brytanii)

Terminarz i wyniki[edytuj | edytuj kod]

Data Grand Prix Stadion Miasto Zwycięzca
1 20 maja Polski Stadion Olimpijski Polska Wrocław Polska Tomasz Gollob Wyniki
2 7 czerwca Austrii ÖAMTC Zweigverein Austria Wiener Neustadt Stany Zjednoczone Billy Hamill Wyniki
3 8 lipca Niemiec Motorstadion Niemcy Abensberg Dania Tommy Knudsen Wyniki
4 12 sierpnia Szwecji Motorstadium Szwecja Linköping Dania Tommy Knudsen Wyniki
5 9 września Danii Speedway Center Dania Vojens Dania Hans Nielsen Wyniki
6 30 września Wielkiej Brytanii Hackney Stadium Wielka Brytania Londyn Stany Zjednoczone Greg Hancock Wyniki

Klasyfikacja końcowa[edytuj | edytuj kod]

Poz Zawodnik POL
Polska
AUT
Austria
GER
Niemcy
SWE
Szwecja
DEN
Dania
GBR
Wielka Brytania
Punkty
1 Dania (2) Hans Nielsen 18 17 18 16 20 14 103
2 Szwecja (1) Tony Rickardsson 15 18 12 18 17 8 88
3 Stany Zjednoczone (12) Sam Ermolenko 14 11 10 12 18 18 83
4 Stany Zjednoczone (4) Greg Hancock 9 13 9 17 14 20 82
5 Stany Zjednoczone (18) Billy Hamill 4 20 17 11 13 15 80
6 Wielka Brytania (8) Mark Loram 16 16 8 9 11 17 77
7 Wielka Brytania (11) Chris Louis 17 10 13 15 15 7 77
8 Szwecja (7) Henrik Gustafsson 12 15 15 8 7 16 73 + 3
9 Polska (13) Tomasz Gollob 20 12 6 10 16 9 73 + 2
10 Dania (5) Tommy Knudsen 2 2 20 20 12 11 67
11 Australia (3) Craig Boyce 11 8 7 14 10 10 60
12 Wielka Brytania (6) Marvyn Cox 8 14 11 7 8 6 54
13 Wielka Brytania (15) Gary Havelock 13 7 4 6 2 13 45
14 Wielka Brytania (14) Andy Smith 6 9 14 3 3 3 38
15 Dania (10) Jan Stæchmann 7 4 3 1 6 2 23
16 Szwecja (17) Mikael Karlsson 3 3 2 4 1 4 17
17 Niemcy (16) Gerd Riss 16 16
18 Szwecja (16, 19) Peter Karlsson 1 1 1 13 16
19 Australia (16) Jason Crump 12 12
20 Polska (16) Dariusz Śledź 10 10
21 Norwegia (16) Lars Gunnestad 9 9
22 Stany Zjednoczone (9) Josh Larsen 2 4 1 7
23 Austria (16) Franz Leitner 6 6

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]