Grand Prix IMŚ na Żużlu 1999

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grand Prix IMŚ na żużlu 1999
1999 Speedway Grand Prix
Gtk-go-back-ltr.svg 1998 2000 Gtk-go-forward-ltr.svg
Dyscyplina żużel
Organizator FIM
Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody 8 maja 1999
Czechy Praga
Zamknięcie (finał) 25 września 1999
Dania Vojens
Liczba zawodników 22 (30)
I miejsce I miejsce Tony Rickardsson
 Szwecja
II miejsce II miejsce Tomasz Gollob
 Polska
III miejsce III miejsce Hans Nielsen
 Dania

Grand Prix IMŚ na Żużlu 1999 (SGP) – piąty sezon rozstrzygania tytułu najlepszego żużlowca na świecie w formule Grand Prix. W sezonie 1999 22 żużlowców zmaga się o tytuł podczas 6 rund.

Zasady[edytuj | edytuj kod]

Ponownie jak w poprzednim sezonie, tak i w 1999 obowiązywała tabela biegowa oparta na tzw. systemie nokautowym. W porównaniu do poprzedniego roku zmodyfikowano jedynie obsadę biegową półfinałów oraz małego finału (finału pocieszenia). Od tego roku przydział kasków (pól startowych) odbywał się w drodze losowania, a nie jak dotychczas wynikającą z tabeli biegowej.

W 1999 zwiększono także liczbę stałych uczestników. W wyniku wypadku na torze podczas ostatniej rundy w sezonie 1998 kontuzji doznał Billy Hamill. Za 23. miejsce otrzymał jedynie punkt i w klasyfikacji generalnej mistrzostw zajął miejsce ósme wspólnie z Jasonem Crumpem. O miejsce premiowane awansem do GP 1999 powinien odbyć się bieg dodatkowy (tak jak na koniec sezonu 1995). Hamill był niezdolny do jazdy i Crump wygrał walkowerem. Hamill nie wystąpił także w Grand Prix Challenge 1998. By Hamill mógł uczestniczyć w GP 1999 przyznano mu na wyjątkowych zasadach pierwszą w historii cyklu stałą dziką kartę (Hamill miał prawo startować, tak jak pozostali stali uczestnicy) we wszystkich turniejach (z numerem 22. - dotąd zarezerwowanego dla dzikich kart).

Pierwsza część zawodów (biegi 1-10) nazwano Turniejem eliminacyjnym, który był wstępem do Turnieju głównego (biegi 11-20). Zawody kończyły się czterema biegami finałowymi (dwa półfinały, finał pocieszenia - Mały Finał, oraz Dużym Finałem).

W turnieju głównym rozstawiono najlepszą ósemkę z poprzedniego sezonu (w pierwszym turnieju), a od następnego najlepszą ósemkę z poprzedniej eliminacji (spośród stałych uczestników).

Zarówno w turnieju eliminacyjnym jak i w turnieju głównym dwa słabsze biegi (trzecie lub czwarte miejsce) oznaczało odpadnięcie z turnieju i otrzymanie stosownej liczby punktów (w zależności od zajętego miejsca).

Do Grand Prix 2000 bezpośrednio kwalifikowała się czołowa dziesiątka, pozostali stali uczestnicy wystartowali w Grand Prix Challenge 1999.

Punkty GP[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja generalna Grand Prix tworzona jest na podstawie zdobytych punktów Grand Prix. Punkty za zajęte miejsce w końcowej klasyfikacji poszczególnej eliminacji obowiązywały takie same jak w GP 1998.

Zawodnicy, którzy kończyli rywalizację w turnieju eliminacyjnym zajmowali miejsca 17-24. Kończąc zawody na turnieju głównym zostało się sklasyfikowanym na miejscach 9-16. Miejsca czołowej ósemki były zarezerwowane dla uczestników biegów finałowych.

Miejsca 9-24 były parami sobie równe (tzn dwóch zawodników kończyło rywalizację z tą samą liczbą punktów. Na wyższym miejscu sklasyfikowany był ten zawodnik, który miał niższy numer startowy.

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
punkty 25 20 18 16 15 14 12 10 8 8 7 7 6 6 5 5 4 4 3 3 2 2 1 1

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

W każdej z eliminacji startowało 24-ech zawodników (22 stałych uczestników oraz dwóch z dziką kartą):

Stali uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

(1) Szwecja Tony Rickardsson - Mistrz Świata 1998
(2) Szwecja Jimmy Nilsen - Wicemistrz Świata 1998
(3) Polska Tomasz Gollob - 3. miejsce w GP 1998
(4) Dania Hans Nielsen - 4. miejsce w GP 1998
(5) Wielka Brytania Chris Louis - 5. miejsce w GP 1998
(6) Stany Zjednoczone Greg Hancock - 6. miejsce w GP 1998
(7) Australia Ryan Sullivan - 7. miejsce w GP 1998
(8) Australia Jason Crump - 8. miejsce w GP 1998
(9) Dania Brian Karger - 1. miejsce w Finale Interkontynentalnym 1998
(10) Szwecja Peter Karlsson - 2. miejsce w Finale Interkontynentalnym 1998
(11) Czechy Antonín Kasper Jr. - 1. miejsce w Finale Kontynentalnym 1998
(12) Czechy Marian Jirout - 2. miejsce w Finale Kontynentalnym 1998
(13) Australia Leigh Adams - 1. miejsce w GP Challenge 1998
(14) Dania Brian Andersen - 2. miejsce w GP Challenge 1998
(15) Szwecja Henrik Gustafsson - 3. miejsce w GP Challenge 1998
(16) Wielka Brytania Andy Smith - 4. miejsce w GP Challenge 1998
(17) Szwecja Stefan Dannö - 5. miejsce w GP Challenge 1998
(18) Szwecja Mikael Karlsson - 6. miejsce w GP Challenge 1998
(19) Wielka Brytania Joe Screen - 7. miejsce w GP Challenge 1998
(20) Dania John Jørgensen - 8. miejsce w GP Challenge 1998
(21) Polska Robert Dados - Mistrz Świata Juniorów 1998
(22) Stany Zjednoczone Billy Hamill - stała dzika karta, 9. miejsce w GP 1998
(23) dzika karta
(24) dzika karta

Dzikie karty[edytuj | edytuj kod]

(23) Czechy Antonín Šváb
(23) Wielka Brytania Mark Loram
(23) Wielka Brytania Mark Loram
(23) Wielka Brytania Mark Loram
(23) Polska Jacek Gollob
(23) Wielka Brytania Mark Loram
(24) Polska Piotr Protasiewicz
(24) Polska Sebastian Ułamek
(24) Polska Rafał Dobrucki
(24) Wielka Brytania Scott Nicholls
(24) Polska Piotr Protasiewicz
(24) Dania Jesper B. Jensen

Rezerwowi[edytuj | edytuj kod]

(25) Wielka Brytania Mark Loram (GP Polski II)

Terminarz i wyniki[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1998 składał się z 6 rund, które odbyły się w pięćiu krajach (po raz pierwszy dwie rundy odbyły się w Polsce).

Data Grand Prix Stadion Miasto Zwycięzca
1 8 maja Czech Stadion Markéta Czechy Praga Polska Tomasz Gollob Wyniki
2 4 czerwca Szwecji Motorstadium Szwecja Linköping Wielka Brytania Mark Loram Wyniki
3 3 lipca Polski Stadion Olimpijski Polska Wrocław Polska Tomasz Gollob Wyniki
4 31 lipca Wielkiej Brytanii Coventry Stadium Wielka Brytania Coventry Szwecja Tony Rickardsson Wyniki
5 28 sierpnia Polski II Stadion Polonii Polska Bydgoszcz Dania Hans Nielsen Wyniki
6 25 września Danii Speedway Center Dania Vojens Szwecja Tony Rickardsson Wyniki

Klasyfikacja końcowa[edytuj | edytuj kod]

Poz Zawodnik CZE
Czechy
SWE
Szwecja
PL1
Polska
GBR
Wielka Brytania
PL2
Polska
DEN
Dania
Punkty
1 Szwecja (1) Tony Rickardsson 7 18 16 25 20 25 111
2 Polska (3) Tomasz Gollob 25 15 25 10 15 8 98
3 Dania (4) Hans Nielsen 6 1 10 16 25 18 76
4 Szwecja (2) Jimmy Nilsen 16 20 20 8 4 5 73
5 Wielka Brytania (23, 25) Mark Loram 25 2 8 16 20 71
Lp. Zawodnik Suma Czechy Szwecja Polska Wielka Brytania Polska Dania
6 Wielka Brytania (19) Joe Screen 68 12 5 15 12 8 16


7 Australia (13) Leigh Adams 67 4 16 5 14 14 14


8 Australia (8) Jason Crump 66 18 7 12 15 8 6


9 Stany Zjednoczone (6) Greg Hancock 62 20 7 4 18 7 6


10 Australia (7) Ryan Sullivan 55 6 3 14 7 18 7


11 Szwecja (17) Stefan Dannö 52 10 12 18 5 5 2


12 Wielka Brytania (5) Chris Louis 50 8 6 5 20 7 4


13 Szwecja (10) Peter Karlsson 45 8 14 6 4 5 8


14 Szwecja (18) Mikael Karlsson 45 7 5 8 7 6 12


15 Czechy (11) Antonín Kasper 39 15 10 7 3 2 2


16 Dania (9) Brian Karger 36 3 8 6 6 3 10


17 Szwecja (15) Henrik Gustafsson 35 5 2 7 4 10 7


18 Stany Zjednoczone (22) Billy Hamill 35 2 3 3 6 6 15


19 Dania (20) John Jørgensen 32 14 8 3 2 1 4


20 Wielka Brytania (16) Andy Smith 22 5 6 1 5 4 1


21 Polska (21) Robert Dados 20 4 4 4 1 2 5


22 Dania (14) Brian Andersen 12 3 1 2 2 3 1


23 Polska (23) Jacek Gollob 12 - - - - 12 -


24 Czechy (12) Marian Jirout 8 1 2 1 1 - 3


25 Polska (24) Rafał Dobrucki 8 - - 8 - - -


26 Polska (24) Sebastian Ułamek 4 - 4 - - - -


27 Wielka Brytania (24) Scott Nicholls 3 - - - 3 - -


28 Dania (24) Jesper B. Jensen 3 - - - - - 3


29 Czechy (23) Antonin Svab 2 2 - - - - -


30 Polska (24) Piotr Protasiewicz 2 1 - - - 1 -


Lp. Zawodnik Suma Czechy Szwecja Polska Wielka Brytania Polska Dania