Granica funkcji
Spis treści |
Granica funkcji – nieformalnie, wartość do której obrazy danej funkcji zbliżają się nieograniczenie dla argumentów dostatecznie bliskich wybranemu punktowi. Funkcjonują dwie równoważne definicje podane przez Augustina Louisa Cauchy'ego oraz Heinricha Eduarda Heinego.
Historia [edytuj]
Pojęcie to znane było intuicyjnie już w starożytności. Stosowano je wówczas do obliczania pól figur geometrycznych za pomocą tzw. metody wyczerpywania, która polegała na wpisywaniu w daną figurę geometryczną ciągu figur o znanych polach (pomysł wykorzystywany jest do dzisiaj w nieco zmodyfikowanej formie jako całka oznaczona, np. Lebesgue'a). Łaciński termin oznaczający granicę, „limes”, pojawił się w XVII wieku w pracach Newtona oraz Leibniza w związku z próbami uściślenia tego pojęcia.
Współczesna definicja granicy funkcji powstała w XIX wieku wraz z rozwojem analizy matematycznej. Pierwszą, ścisłą definicję granicy funkcji, sformułowaną za pomocą pojęć arytmetycznych, podał Cauchy, a współczesne brzmienie nadał jej Weierstrass.
Granica w punkcie [edytuj]
Funkcja
określona na zbiorze
ma w punkcie skupienia
tego zbioru granicę równą
, co zapisuje się
przy 
lub
gdy spełnione są warunki określone w jakiejkolwiek z następujących dwóch równoważnych definicji:
- definicja Heinego
- dla każdego ciągu
takiego, że dla dowolnego
oraz
ciąg wartości funkcji
dąży do
przy 
- definicja Cauchy'ego
- dla każdej liczby
istnieje liczba
taka, że dla każdego
z nierówności
wynika nierówność
w zapisie symbolicznym:
Granica jednostronna [edytuj]
Granica jednostronna jest wspólną nazwą dla granicy lewostronnej i prawostronnej. Wyżej rozważaną granicę nazywa się czasami w opozycji do ukazanej w tej sekcji obustronną. Jeżeli granice lewo- i prawostronna są sobie równe, to są one równe granicy obustronnej; twierdzenie odwrotne jest prawdziwe, jeżeli obie granice jednostronne istnieją.
Liczba
jest granicą lewostronną funkcji
w lewostronnym punkcie skupienia
dziedziny, co zapisuje się
przy 
lub
gdy spełnione są warunki określone w jakiejkolwiek z następujących dwu równoważnych definicji:
- definicja Heinego
- dla każdego ciągu
takiego, że dla dowolnego
oraz
ciąg wartości funkcji
dąży do
przy 
- definicja Cauchy'ego

Liczba
jest granicą prawostronną funkcji
w punkcie
, będącym prawostronnym punktem skupienia dziedziny funkcji
, co zapisuje się
przy 
lub
gdy spełnione są warunki określone w jakiejkolwiek z następujących dwu równoważnych definicji:
- definicja Heinego
- dla każdego ciągu
takiego, że dla dowolnego
oraz
ciąg wartości funkcji
dąży do
przy 
- definicja Cauchy'ego

Granica niewłaściwa [edytuj]
Funkcja
ma w punkcie
granicę niewłaściwą
, co zapisuje się
przy 
lub
gdy spełnione są warunki, określone w jakiejkolwiek z następujących dwu równoważnych definicji:
- definicja Heinego
- dla każdego ciągu
takiego, że
oraz
ciąg wartości funkcji
dąży do
przy 
- definicja Cauchy'ego

Analogicznie definuje się i oznacza się granicę niewłaściwą
: trzeba tylko wszędzie zamienić
na
, a definicję Cauchy'ego zapisać tak:
Analogicznie określa się niewłaściwe granice lewo- i prawostronną: trzeba w sposób naturalny skombinować informację z tej i poprzedniej podsekcji.
Granica w nieskończoności [edytuj]
Funkcja
określona dla wszystkich
ma w plus (minus) nieskończoności granicę
, co zapisuje się
przy 
lub
gdy spełnione są warunki, określone w jakiejkolwiek z następujących dwóch równoważnych definicji:
- definicja Heinego
- dla każdego ciągu
takiego, że dla każdego
oraz
ciąg wartości funkcji
dąży do
przy 
- definicja Cauchy'ego

Granica niewłaściwa w nieskończoności [edytuj]
Funkcja
określona na przedziale
ma w nieskończoności granicę niewłaściwą
, co zapisuje się
przy 
lub
gdy spełnione są warunki określone w jakiejkolwiek z następujących dwóch równoważnych definicji:
- definicja Heinego
- dla każdego ciągu
takiego, że dla każdego
oraz
ciąg wartości funkcji
dąży do
przy 
- definicja Cauchy'ego

Analogicznie definiuje się:
- granicę niewłaściwą
funkcji w 
- granicę niewłaściwą
funkcji w 
- granicę niewłaściwą
funkcji w 
Własności [edytuj]
- Jeśli funkcje
i
, określone na zbiorze
, mają granice właściwe
i
, to:
-


gdy
oraz 
Uwaga: twierdzenie to jest prawdziwe również dla granic w nieskończoności.
-
- Należy pamiętać, że twierdzenie odwrotne nie jest prawdziwe, np. to, że
nie oznacza, że istnieją granice
czy
W podanym przykładzie granica
nie istnieje, natomiast 
- Należy pamiętać, że twierdzenie odwrotne nie jest prawdziwe, np. to, że
- Twierdzenie o granicy funkcji złożonej.
- Jeśli funkcja
ma w punkcie
granicę
, funkcja
ma w punkcie
granicę
, przy czym
i
są odpowiednio punktami skupienia zbiorów
oraz
, przy czym
dla każdego
z pewnego sąsiedztwa punktu
, to
.
Wymienione niżej własności są prawdziwe także w przypadku granic jednostronnych i w nieskończoności:

oraz
w pewnym sąsiedztwie 
oraz 
oraz 
oraz
w pewnym sąsiedztwie 
oraz
w pewnym sąsiedztwie 
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Encyklopedia szkolna – matematyka. Warszawa: WSiP, 1996. ISBN 83-02-02551-8.
przy 

takiego, że dla dowolnego
oraz
ciąg wartości funkcji
dąży do 
istnieje liczba
taka, że dla każdego
z nierówności
wynika nierówność
w zapisie symbolicznym:



oraz 


oraz 
przy 
oraz
ciąg wartości funkcji 




oraz
ciąg wartości funkcji
dąży do 


oraz
ciąg wartości funkcji 



i
, to:

gdy
oraz 
nie oznacza, że istnieją granice
czy
W podanym przykładzie granica 
, funkcja
ma w punkcie
granicę
, przy czym
oraz
, przy czym
dla każdego
z pewnego
.
oraz
w pewnym sąsiedztwie 
oraz 

oraz
w pewnym sąsiedztwie 
w pewnym sąsiedztwie 