Granice oceanów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Granice oceanów – granice pomiędzy poszczególnymi oceanami przyjęto zgodnie z wytycznymi Międzynarodowej Organizacji Hydrograficznej[1]:

  1. Ocean Atlantycki - Ocean Arktyczny → przebiega włączając do Atlantyku: Morze Norweskie, Cieśninę Duńską, Cieśninę Davisa oraz Morze Labradorskie - natomiast do Oceanu Arktycznego włączając Morze Barentsa, Morze Grenlandzkie, Morze Baffina, akweny Archipelagu Arktycznego oraz Zatokę Hudsona;
  2. Ocean Atlantycki - Ocean Spokojny → granica przebiega wzdłuż południka 67°14'W dzieląc na dwie części akwen Cieśniny Drake’a;
  3. Ocean Atlantycki - Ocean Indyjski → przebiega od Przyladka Igielnego, na południe od Afryki wzdłuż południka 20°E;
  4. Ocean Atlantycki - Ocean Południowy → granica przebiega wzdłuż równoleżnika 60°S dzieląc na części Morze Scotia oraz akwen Cieśninę Drake’a;
  5. Ocean Indyjski - Ocean Południowy → granica przebiega wzdłuż równoleżnika 60°S;
  6. Ocean Indyjski - Ocean Spokojny → przebiega od Tasmanii na południe wzdłuż południka 146°55'E, a Cieśnina Bassa. Morze Timor, indonezyjskie morza wewnętrzne oraz Cieśnina Malakka należą już do Oceanu Spokojnego, natomiast Wielka Zatoka Australijska oraz Morze Andamańskie należą do Oceanu Indyjskiego;
  7. Ocean Spokojny - Ocean Południowy → granica przebiega wzdłuż równoleżnika 60°S;
  8. Ocean Spokojny - Ocean Arktyczny → przebiega między Cieśniną Beringa należącą do Pacyfiku i Morzem Czukockim należącym do Oceanu Arktycznego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. International Hydrographic Organization: Limits of Oceans and Seas, 3rd edition, 1953. [dostęp 2010-10-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]