Granik wielki
| Granik wielki | |
| Epinephelus marginatus[1] | |
| (Lowe, 1834) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Rząd | okoniokształtne |
| Podrząd | okoniowce |
| Rodzina | strzępielowate |
| Podrodzina | Epinephelinae |
| Rodzaj | Epinephelus |
| Gatunek | granik wielki |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Granik wielki[3] (Epinephelus marginatus) – gatunek ryby z rodziny strzępielowatych (Serranidae).
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Atlantyk, we wschodniej części od Zatoki Biskajskiej do południowej Afryki, także Morze Śródziemne, w części zachodniej od Gujany do Brazylii.
Żyje przy brzegach klifowych nad dnem skalistymi z licznymi szczelinami i pieczarami na głębokości od 8 do 200 m. Żyje samotnie w granicach wyraźnie zaznaczonego terytorium z dużą ilością kryjówek, zazwyczaj przebywa w pobliżu kryjówki lub w jej wnętrzu.
Charakterystyka [edytuj]
Dorasta maksymalnie do 1,40 m długości. Ciało podłużnie owalne, bocznie spłaszczone. Pokryte drobnymi grzebykowatymi łuskami. Pokrywa skrzelowa z 3 krótkimi kolcami. Otwór gębowy szeroki z wysuwalnymi szczękami. Uzębienie w postaci długich, spiczastych zębów, mogących się odchylać do tyłu dzięki stawowemu połączeniu u podstawy. Płetwa grzbietowa długa, najpierw podparta 11 twardymi promieniami a później 13 – 16 miękkimi promieniami, wcięta w miejscu gdzie kończą się promienie twarde. Płetwa odbytowa podparta 3 twardymi i 8 – 9 miękkimi promieniami. Płetwa piersiowa podparta 1 twardym i 5 miękkimi promieniami. Płetwa ogonowa zaokrąglona.
Ubarwienie: grzbiet zielonkawobrązowy, boki jaśniejsze, brzuch żółtawy. Na głowie żółtozielone marmurkowanie rozmieszczone promieniście wokół oczy. Na bokach prążki przechodzące w smugi. Płetwy obwiedzione, grzbietowa obwódką koloru pomarańczowego, pozostałe obwódką jasnoniebieską.
Odżywianie [edytuj]
Odżywia się skorupiakami, mięczakami i rybami.
Rozród [edytuj]
Tarło odbywa się w miesiącach letnich. Ikra unosi się swobodnie w wodzie.
Przypisy
- ↑ Epinephelus marginatus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Epinephelus marginatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby morskie, Warszawa : "Świat Książki", 1996, ISBN 83-7129-306-2 (występuje pod synonimiczną nazwą łacińską Epinephelus guaza)
Bibliografia [edytuj]
- Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.
- Epinephelus marginatus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 24 czerwca 2010]
