Granit rapakiwi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granit Rapakivi
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło rapakiwi w Wikisłowniku

Granit rapakiwi (fin. rapakivi – zgniły kamień) – skała magmowa głębinowa, barwy czerwono-brunatnej, o strukturze gruboziarnistej, porfirowej.

Składa się z dużych czerwonych lub różowoczerwonych kryształów skaleni potasowych, otoczonych zielonkawą obwódką oligoklazu oraz poprzerastanych wrostkami kwarcu, hornblendy i biotytu. Łatwo podlega procesom wietrzenia. Został opisany w 1891 roku przez fińskiego petrologa Jakoba J. Sederholma.

Granit rapakiwi występuje w największych ilościach w południowo-zachodniej Finlandii, można go też znaleźć w Szwecji, północno-zachodniej Rosji oraz na Wyspach Alandzkich. W Polsce występuje w postaci silnie zwietrzałych głazów narzutowych przywleczonych przez lodowce w okresie plejstocenu.

Wykorzystywano go w średniowieczu na Wyspach Alandzkich do budowy kościołów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Ryka i A. Maliszewska. Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1982. ISBN 83-220-0150-9