Gransee

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gransee
Herb
Herb
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Brandenburgia
Powiat Powiat Oberhavel
Powierzchnia 121,15 km²
Wysokość 55 m n.p.m.
Populacja (31.12.2007)
• liczba ludności
• gęstość

6 125
51 os./km²
Nr kierunkowy 03306
Kod pocztowy 16775
Tablice rejestracyjne OHV
Położenie na mapie Brandenburgii
Mapa lokalizacyjna Brandenburgii
Gransee
Gransee
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Gransee
Gransee
Ziemia 53°00′N 13°10′E/53,000000 13,166667Na mapach: 53°00′N 13°10′E/53,000000 13,166667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy
Gransee Pulverturm Ruppiner Tor.jpg

Granseemiasto w Niemczech w kraju związkowym Brandenburgia, w powiecie Oberhavel, siedziba urzędu Gransee und Gemeinden

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Gransee leży ok. 20 km na południe od miasta Fürstenberg/Havel i ok. 55 km na północ od Berlina, na trasie drogi krajowej B96. Obszar miasta położony jest na Pojezierzu Meklemburskim, na płaskim stożku napływowym - sandrze.

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miasta pochodzi od staro-wysoko-niemieckiego grans „dziób, róg” lub grand „żwir, piach”[1]. Pierwotnie pisana była w formach: Gransoyge (1266), Grangsoye (1267), Grangczoyge (1281), Granzoye (1290), Granzoge (1302), Gransowe (1333), Granzoye (1400), Grannsov (1495), Cransehe (1499/1500), Gransov (1530)[2]. Stanisław Kozierowski oddał ją w języku polskim w formie Grązy[3].

Dzielnice miasta[edytuj | edytuj kod]

Zamek w Mesebergu
  • Altlüdersdorf
  • Dannenwalde
  • Gramzow
  • Kraatz-Buberow
  • Meseberg
  • Neulögow
  • Neulüdersdorf
  • Margaretenhof
  • Seilershof
  • Wentow
  • Wendefeld
  • Ziegelei
  • Ziegelscheune

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ernst Eichler, Städtenamenbuch der DDR, Leipzig 1988, s. 166.
  2. Brandenburgisches Namenbuch, Teil 11: Die Ortsnamen des Landes Ruppin von Elżbieta Foster, Weimar 1998, s. 66
  3. ks. Stanisław Kozierowski: Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. T. Zeszyt IIA. Poznań: 1937.