Granville R-1 „Gee Bee”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granville R-1 „Gee Bee”
Replika samolotu
Replika samolotu
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Granville Brothers Aircraft
Typ dolnopłat
Konstrukcja metalowa
Załoga 1
Dane techniczne
Napęd Pratt & Whitney „Wasp Senior”
Moc 535 KM
Wymiary
Rozpiętość 7,6 m
Długość 5,4 m
Wysokość 2,77 m
Powierzchnia nośna 7,2 m²
Osiągi
Prędkość maks. 470 km/h
Pułap 1500 m
Długotrwałość lotu 45 minut
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Granville R-1 „Gee Bee”amerykański samolot wyścigowy, o charakterystycznym kształcie kadłuba, w 1932 roku na tym samolocie pobito rekord prędkości.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samoloty typu „Gee Bee” wytwórni Granville Brothers Aircraft były budowane w ilościach kilku egzemplarzy w latach trzydziestych XX wieku[1]. Maszyna Granville R-1 „Gee Bee” pilotowana przez pilota Jimiego Doolittle w 1932 roku pobiła ówczesny rekord prędkości osiągając prędkość 473,8 km/h[1]. Na modelu tym zdobyto w 1932 roku „Puchar Thompsona” i zwyciężono w 1933 roku w „Pucharze Bendixa”[2][3]. Niebezpieczna w pilotażu jednostka spowodowała wiele wypadków[1].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Jednoosobowa, zakryta kabina pilota umieszczona była w tylnej części kadłuba o niespotykanych w innych konstrukcjach proporcjach[1]. Kratownicowy kadłub stanowił spawany ze stalowych rur szkielet pokrytego płótnem, usztywnionego cięgnami w metalowego dolnopłatu[1]. Dwudźwigarowe skrzydła również pokryte były płótnem, zaś wolnonośne powierzchnie sterowe, szczątkowy statecznik pionowy i stałe, dwukołowe, osłonięte owiewkami podwozie z tylnym kółkiem dopełniały konstrukcję[1]. Mimo krótkiego kadłuba, braku klap do lądowania i dużego obciążenia powierzchni nośnych, powodujących trudności w pilotażu samolot był wzorem dla innych jednostek wyścigowych[1].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Napędzany 9 cylindrowym silnikiem gwiaździstym firmy Pratt & Whitney „Wasp Senior”, samolot miał rozpiętość skrzydeł 7,6 m, długość 5,4 m i wysokość 2,77 m[1]. Powierzchnia nośna wynosiła 7,2 m2[1]. W czasie 45 minutowego lotu maszyna mogła przy prędkości 470 km/h osiągnąć pułap 1500 m, zaś jej masa w locie wynosiła 1396 kg[1].

W kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Film Człowiek rakieta otwiera scena lotu testowego na samolocie „Gee Bee”. Inny egzemplarz pojawia się również na końcu obrazu.


Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Kazimierz Dąbrowski: Przegląd samolotów sportowych i ich osiągnięć. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1964, s. 222-223.
  2. Bill Meixner: 1933 National Air Races (ang.). [dostęp 2011-06-24].
  3. Bill Meixner: THE THOMPSON TROPHY STORY (ang.). [dostęp 2011-06-24].