Grecy w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Grecy w Polsce osiedlali się już w średniowieczu[1].

Ostatnia duża fala migracji miała miejsce w 1949. Po tzw. drugiej bitwie o góry Grammos, czyli po ostatnim starciu wojny domowej w Grecji, Polska przyjęła ok. 14 000 (12 300[2]) Greków i Macedończyków popierających partyzantkę DSE. Zorganizowano dla nich szpital polowy w Dziwnowie, na wyspie Wolin. Był to wówczas pierwszy tak duży szpital chirurgii wojennej i rehabilitacji na terenie Polski[3]. Wielu Greków zamieszkało następnie na Dolnym Śląsku, w tym ok. 9000 w Zgorzelcu, oraz w rejonie Ustrzyk Dolnych (Krościenko, Jureczkowa, Liskowate, Grąziowa). Osierocone dzieci greckie trafiły do domu dziecka w Policach.

Według wyników Narodowego Spisu Powszechnego w 2002 "Polskę zamieszkiwało 1404 Greków"[4]. Spis wykazał też "2793 obywateli polskich, urodzonych w Grecji". Języka greckiego w kontaktach domowych używało 3166 osób, spośród których 2759 legitymowało się polskim obywatelstwem. [5] Z badań PAN wynika też, że przeważają rodziny mieszane (grecko-polskie).

Największe skupiska Greków w Polsce występowały we Wrocławiu (200 osób), gminie Police i w Zgorzelcu (po 55 osób), w Świdnicy (40 osób), w gminie Ustrzyki Dolne (24 osoby) i w Bielawie (14 osób)[6]. Osoby urodzone i wychowane w Polsce, przez pierwsze lata pobytu są postrzegane w Grecji jako obce kulturowo, „Polacy”[7].

Według Narodowego Spisu Powszechnego w 2011 3600 osób zadeklarowało narodowość grecką, z czego 1083 jako pierwszą (w tym 657 jako jedyną). 2858 spośród osób deklarujących narodowość grecką, zadeklarowało jednocześnie narodowość polską. 1609 osób zadeklarowało używanie języka greckiego w domu, z czego aż 943 osoby zadeklarowały jednocześnie jedynie polską identyfikację narodową. 928 osób wskazało na język grecki jako język ojczysty[8].

27 kwietnia 2007 powstało Stowarzyszenie Greków w Polsce „Odyseas”[9] a 15 grudnia 2008 powstało Towarzystwo Greków w Łodzi[10]. Miejski Dom Kultury w Zgorzelcu organizuje latem międzynarodowe festiwale piosenki greckiej.

Przedstawiciele[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Topolski Jerzy (red), Dzieje Poznania, tom I cz. 1 do roku 1793, Warszawa-Poznań 1988, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, ISBN 83-01-08195-3
  2. Przemiany demograficzne społeczności greckiej na Ziemi Lubuskiej w latach 1953-1998
  3. Wspomnienia twórcy i dyrektora tego szpitala, doktora Władysława Barcikowskiego, wydane zostały w formie książkowej, jako Szpital Grecki na Wyspie Wolin - Wspomnienia z lat 1949-51
  4. http://web.archive.org/web/20110812095632/http://www.stat.gov.pl/cps/rde/xbcr/gus/PUBL_nsp2002_tabl1.xls
  5. Tę istotną informację, także ze spisu powszechnego 2002, pominiętą w roczniku statystycznym, przytacza wydawnictwo Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, Andrzej Gawryszewski, Ludność Polski w XX wieku, s. 317
  6. http://web.archive.org/web/20120117124849/http://www.stat.gov.pl/cps/rde/xbcr/gus/PUBL_nsp2002_tabl4.xls
  7. Maria Środoń, Identyfikacja narodowa i walencja kulturowa Greków urodzonych w Polsce
  8. http://www.stat.gov.pl/cps/rde/xbcr/gus/LUD_ludnosc_stan_str_dem_spo_NSP2011.pdf
  9. Odyseas – Stowarzyszenie Greków w Polsce
  10. Strona Towarzystwa Greków w Łodzi

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]