Green Ethernet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Green Ethernet – technologia ograniczania zużycia energii przez sprzęt sieciowy wprowadzona na rynek przez firmę D-Link.

Podstawy[edytuj | edytuj kod]

Organizacja IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers) powołała zespół zadaniowy mający na celu zbadanie wydajności energetycznej sprzętu sieciowego, jednak jego prace pozostają wciąż na wczesnym etapie, a data ratyfikacji kolejnego standardu nadal nie jest znana. Firma D-Link udostępniła więc opracowaną przez siebie technologię, aby jeszcze przed wprowadzeniem odpowiednich standardów sprostać zapotrzebowaniu na przyjazne środowisku produkty sieciowe.

Standard IEEE 802.3az, ogłoszony w październiku 2010 roku, wykorzystuje wskaźnik obciążenia łącza, natomiast technologia Green Ethernet wykorzystuje także stan medium transmisyjnego. Po pierwsze, wykrywany jest stan łącza, co pozwala na przejście portów przełącznika do zasilania w trybie gotowości lub uśpienia, jeśli podłączone urządzenie, takie jak komputer, nie jest aktywne. Po drugie, wykrywana jest również długość kabla, dzięki czemu możliwe jest dostosowanie zużycia energii. Obecnie stosowany standard Ethernet zakłada użycie przełączników, których moc pozwala na przesyłanie sygnału na odległość 100 metrów. Jednak w praktyce możliwość ta nie jest zazwyczaj wykorzystywana, zwłaszcza w środowiskach domowych, gdzie do połączenia urządzeń wystarcza przewód o długości 5 do 10 metrów.

Oszczędność energii[edytuj | edytuj kod]

Technologia Green Ethernet została początkowo zastosowana w przełącznikach używanych na potrzeby domowe i w przełącznikach inteligentnych. Jednak przełączniki przeznaczone do użytku domowego i urządzenia z małą liczbą portów zużywają niewiele energii w porównaniu z przełącznikami klasy korporacyjnej, przez co wprowadzenie nowej technologii na tym poziomie nie zapewnia poważnych oszczędności energetycznych. Firma D-Link twierdzi, że zastosowanie przełączników Green Ethernet może dać nawet 80-procentową oszczędność energii, co — dzięki ograniczeniu strat ciepła — przekłada się na dłuższy cykl eksploatacji produktów.

Rutery[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2008 roku przedstawione zostały kolejne udoskonalenia, polegające na wprowadzeniu tej technologii przez D-Link do routerów bezprzewodowych. W ruterach bezprzewodowych 802.11n będzie dostępny planista WLAN Scheduler, który pozwoli określić, czy sygnały radiowe Wi-Fi są przesyłane, aby jeszcze bardziej ograniczyć zużycie energii. Uaktualnienia oprogramowania wbudowanego (Firmware) do tych urządzeń umożliwią wprowadzenie tej technologii do wcześniej kupionych ruterów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]