Gregg Allman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gregg Allman
Gregg Allman (2006).jpg
Gregg Allman, 2006
Imię i nazwisko Gregory Lenoir Allman
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1947
Nashville
Instrument wokal, klawisze, gitara
Gatunek rock, blues
Zespół
The Allman Brothers Band

Gregg Allman, właśc. Gregory Lenoir Allman[1] (ur. 8 grudnia 1947 w Nashville[1]) – amerykański muzyk rockowy i bluesowy; piosenkarz, klawiszowiec, gitarzysta i autor tekstów. Założyciel zespołu The Allman Brothers Band, z którym w roku 1995 wstąpił do panteonu Rock and Roll Hall of Fame.

Początki[edytuj | edytuj kod]

Gregg Allman wychował się w Daytona Beach na Florydzie, gdzie uczęszczał do Seabreeze High School wraz ze swym bratem Duanem. Gregg zainteresował się gitarą jako pierwszy, jednak to Duane wkrótce wyprzedził brata, natomiast Gregg skupił się na śpiewie. Jednym z jego ulubionych piosenkarzy był Little Milton.

Allman Joys i Hour Glass[edytuj | edytuj kod]

Od połowy do końca lat 60. Allmanowie grali w kilku zespołach, w tym w The Escorts i Allman Joys, z którymi występowali w południowo-wschodnich stanach. Pod koniec dekady, The Allman Joys przenieśli się do Los Angeles i podpisali kontrakt z Liberty Records, zmieniając nazwę na The Hour Glass. Zespół wydał dwa albumy utrzymane w charakterze psychodelicznego bluesa, jednakże to wytwórnia kontrolowała pracę zespołu, który nie był zadowolony z wydanych płyt.

Powstanie The Allman Brothers Band[edytuj | edytuj kod]

Po nagraniu drugiego albumu, zespół The Hour Glass rozpadł się i Duane Allman wrócił na Południe, gdzie wziął udział w sesjach w FAME Studios w Muscle Shoals w stanie Alabama. W niedługim czasie Duane złożył zespół, który nazwał The Allman Brothers Band – Duane i Dickey Betts na gitarach, Berry Oakley na basie i Butch Trucks oraz Jai Johanny "Jaimoe" Johanson na perkusji. Wytwórnia Liberty Records uważała, że Gregg Allman ma potencjał do grania solo, dlatego pozwoliła pozostałym muzykom na opuszczenie zespołu, pod warunkiem, że Gregg zostanie w Kalifornii i nagra dla niej album. Jednak artystę szybko zmęczył ten układ, dlatego kiedy Duane zadzwonił z Jacksonville na Florydzie w marcu 1969, żeby powiedzieć, że zebrał zespół i potrzebuje wokalisty, Gregg przystał na tą propozycję. Od dawna chciał grać na organach Hammonda, które dostał zaraz po dołączeniu do zespołu i na których pospiesznie nauczył się grać. Od tego czasu gra na organach Hammond B-3, jak również jest jednym z głównych twórców tekstów i wokalistów zespołu, a także gra na fortepianie i gitarze.

W 2006 roku otrzymał od Georgia Music Hall of Fame Nagrodę za Życiowe Osiągnięcia.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Od lat '70 Gregg borykał się z narkotykami, takimi jak kokaina, heroina, a także z alkoholem. Od połowy lat '90 jest jednak czysty. Nadal jeździ w trasy koncertowe z The Allman Brothers Band, z którym w roku 2003 wydał album Hittin' the Note.

Był żonaty przynajmniej sześciokrotnie, a najsłynniejszą z jego małżonek była Cher (ich związek trwał od 1975 do 1979).

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Z Allman Brothers Band[edytuj | edytuj kod]

  • The Allman Brothers Band (1969)
  • Idlewild South (1970)
  • At Fillmore East (live) (1971)
  • Eat a Peach (1972)
  • Brothers and Sisters (1973)
  • Win, Lose or Draw (1975)
  • Wipe the Windows, Check the Oil, Dollar Gas (live) (1976)
  • Enlightened Rogues (1979)
  • Reach for the Sky (1980)
  • Brothers of the Road (1981)
  • Seven Turns (1990)
  • Shades of Two Worlds (1991)
  • An Evening with the Allman Brothers Band: First Set (live) (1992)
  • Where It All Begins (1994)
  • An Evening with the Allman Brothers Band: 2nd Set (live) (1995)
  • Peakin' at the Beacon (live) (2000)
  • Hittin' the Note (2003)
  • One Way Out (live) (2004)

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • Laid Back (1973)
  • Gregg Allman Tour (live) (1974)
  • Two the Hard Way – Allman and Woman (Cher) (1977)
  • Playin' Up a Storm – The Gregg Allman Band (1977)
  • I'm No Angel – The Gregg Allman Band (1987)
  • Just Before the Bullets Fly – The Gregg Allman Band (1988)
  • Searching for Simplicity (1997)
  • One More Try: An Anthology (1997)
  • 20th Century Masters: The Millennium Collection (kompilacja) (2002)
  • No Stranger to the Dark: The Best of Gregg Allman (kompilacja) (2002)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Gregg Allman na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-06-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]