Gregor von Rezzori

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Gregor von Rezzori pisarz i scenarzysta niemieckojęzyczny, dziennikarz, aktor; prawdziwe nazwisko Gregor d'Arezzo, (ur. 13 maja 1914 w Czerniowcach na Bukowinie - zm. 23 kwietnia 1998 w Donnini w Toskanii).

Był obywatelem Austro-Węgier, Rumunii, ZSRR, Niemiec, Włoch. W latach 1944-1984 posiadał paszport bezpaństwowca. Rezzori pochodził z sycylijskiej rodziny, która w XVIII w. przeniosła się do Wiednia. Jego pradziadek był architektem, a ojciec urzędnikiem państwowym w Czerniowcach. W młodości Rezzori uczył się w Braszowie, Fűrstenfeld i Wiedniu, gdzie studiował malarstwo, architekturę i medycynę. W latach 30. XX w. zamieszkał w Bukareszcie, skąd przeniósł się w 1938 do Berlina, w którym zadebiutował jako prozaik. Rumuńskie obywatelstwo uchroniło Rezzoriego przed służbą w niemieckiej armii w czasie II wojny światowej. Jego debiutancką powieścią była Flamme, die sich verzehrt (1940, wcześniej drukowana w czasopismach). W 1953 wydał Magrebinische Geschichten, opowiadające o wyimaginowanej krainie Magrebin, będącej literackim przetworzeniem ojczystej Bukowiny. W 1958 wychodzi Ein Hermelin in Tschernopol, wydany w Polsce w 2003 pod tytułem Gronostaj z Czernopola, powieść, w której Rezzori opisuje swoje czerniowieckie dzieciństwo. W 1979 pisze Memoiren eines Antisemiten (wyd. pol. Pamiątki antysemity 2006), zbiór opowiadań, z których każde mówi o istotnym dla losów bohatera spotkaniu z Żydem lub Żydówką. Większość jego cenionych utworów nie została dotąd przełożona na język polski. Jako aktor Rezzori zagrał w kilkunastu filmach m.in. Louis'a Malle'a i Volkera Schlöndorffa, u boku Brigitte Bardot i Marcello Mastroianniego.

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
pisarza

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Flamme, die sich verzehrt, 1940
  • Rombachs einsame Jahre, 1942
  • Rose Manzani, 1944
  • Maghrebinische Geschichten, 1953
  • Ödipus siegt bei Stalingrad, 1954
  • Männerfibel, 1955
  • Ein Hermelin in Tschernopol. Ein maghrebinischer Roman, 1958, wyd. pol. Gronostaj z Czernopola, 2003
  • Bogdan im Knoblauchwald. Ein maghrebinisches Märchen, 1962
  • Idiotenführer durch die deutsche Gesellschaft. Hochadel, Adel, Schickeria, Prominenz, 1962-1965
  • Die Toten auf ihre Plätze. Tagebuch des Films Viva Maria, 1966
  • 1001 Jahr Maghrebinien. Eine Festschrift, 1967
  • Der Tod meines Bruders Abel, 1976
  • Greif zur Geige, Frau Vergangenheit, 1978
  • Memoiren eines Antisemiten, 1979, wyd. pol. Pamiątki antysemity, 2006
  • Der arbeitslose König. Maghrebinisches Märchen, 1981
  • Blumen im Schnee – Portraitstudien zu einer Autobiographie, die ich nie schreiben werde. Auch: Versuch der Erzählweise eines gleicherweise nie geschriebenen Bildungsromans, 1989
  • Über dem Kliff, 1991
  • Begegnungen, 1992
  • Ein Fremder in Lolitaland. Ein Essay, 1993
  • Greisengemurmel. Ein Rechenschaftsbericht, 1994
  • Italien, Vaterland der Legenden, Mutterland der Mythen. Reisen durch die europäischen Vaterländer oder wie althergebrachte Gemeinplätze durch neue zu ersetzen sind, 1996
  • Frankreich. Gottesland der Frauen und der Phrasen. Reisen durch die europäischen Vaterländer oder wie althergebrachte Gemeinplätze durch neue zu ersetzen sind, 1997
  • Mir auf der Spur, 1997
  • Kain. Das letzte Manuskript, 2001 (wydanie pośmiertne)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

"Pisarze niemieckojęzyczni XX wieku. Leksykon encyklopedyczny PWN", red. M. Zybura, Warszawa 1996, ISBN 83-01-11995-0