Griffo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Griffo (726-753) - syn Karola Młota i jego drugiej żony Swanhildy.

Po śmierci ojca nie otrzymał żadnego dziedzictwa. Jego bracia Karloman i Pepin Krótki uwięzili go i zamknęli w zamku Chévremont w pobliżu Liége[1]. Po abdykacji Karlomana w 747 roku ucieka najbierw do Sasów, a potem do Bawarów, którzy po śmierci księcia Odilona I, zbuntowali się przeciwko władzy frankijskiej[2]. Pepin łatwo podporządkowuje sobie Bawarię i przebacza bratu, nadając mu kilka hrabstw w okolicach Maine[3]. Po koronacji Pepina na króla Franków Griffo ponownie podnosi bunt przeciw bratu, sprzymierzając się między innymi z Waifrem, księciem Akwitanii[4]. Swoją rebelię kontynuował do 753 roku, kiedy to prawdopodobnie zginął w bitwie pod Saint-Jean-de-Maurienne.

Przypisy

  1. P. Riché, Karolingowie, s. 53.
  2. P. Riché, Karolingowie, s. 59.
  3. P. Riché, Karolingowie, s. 60.
  4. P. Riché, Karolingowie, s. 72.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]