Grigorij Ginzburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grigorij Ginzburg
Data i miejsce urodzenia 29 maja 1904
Niżny Nowogród
Data i miejsce śmierci 5 grudnia 1961
Moskwa
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna
Odznaczenia
Nagroda Stalinowska

Grigorij Ginzburg, (ros. Григорий Романович Гинзбург, ur. 29 maja 1904 w Niżnym Nowogrodzie; zm. 5 grudnia 1961 w Moskwie) – rosyjski pianista; laureat IV nagrody na I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina. Odznaczony Nagrodą Stalinowską.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Gry na fortepianie uczył się od szóstego roku życia. W 1910 roku został uczniem Aleksandra Goldenweisera. W wieku trzynastu lat rozpoczął naukę w Konserwatorium Moskiewskim na tzw. kursie niższym. Później był studentem tej uczelni.

Zadebiutował w 1922 roku. Wraz z moskiewską orkiestrą Persimfans wykonał I Koncert fortepianowy Es-dur Franciszka Liszta. W 1924 roku ukończył Konserwatorium jako jeden z najlepszych studentów tej uczelni. W latach 1924–1928 odbywał aspiranturę. W 1929 objął stanowisko asystenta w Konserwatorium Moskiewskim. W latach 1935–1961 był profesorem Konserwatorium. Jego uczniami byli m.in. Gleb Akselrod, Sergiusz Dorieński, Aleksiej Skawroński i Daniel Pollack.

Konkurs Chopinowski[edytuj | edytuj kod]

W 1927 roku wziął udział w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie został laureatem IV nagrody. Konkurs wygrał jego rodak Lew Oborin. Jego występy chwalili w prasie m.in. kompozytor Stanisław Niewiadomski, krytyk muzyczny Piotr Rytel, pianista Juliusz Wertheim i pisarz Jarosław Iwaszkiewicz.

Dalsza kariera[edytuj | edytuj kod]

W dalszych latach często występował na terenie ZSRR. W 1936 roku ponownie wystąpił w Polsce (w Konserwatorium Warszawskim), a także w Szwajcarii i Szwecji. Po wojnie występował m.in. na Festiwalu Liszta-Bartóka na Węgrzech (1956), w Czechosłowacji (1959) i w Jugosławii (1961). Każdego roku dawał ok. 120 koncertów.

W 1961 roku miał nagrać recital dla Polskiego Radia, jednak 5 grudnia zmarł w Moskwie.

Repertuar i dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Dysponował bogatym repertuarem, w którym były utwory m.in. dzieła Ferenca Liszta, Roberta Schumanna, Antoniego Rubinsteina, Fryderyka Chopina, Edvarda Griega i Leopolda Godowskiego.

Był też kompozytorem. Skomponował kilku fantazji koncertowych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]