Groenendael
| Groenendael | |
 Groenendael |
|
| Inne nazwy | Chien de Berger Belge, Belgian Shepherd Dog, Belgian Sheepdog |
| Kraj patronacki | Belgia |
| Wymiary | |
| Wysokość | 60-66 cm – optymalnie 62 cm (psy), 56-62 cm – optymalnie 58 cm (suki) |
| Masa | 25-30 kg (psy), 20-25 kg (suki) |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa I, Sekcja 1, numer wzorca 15 |
| AKC | Herding |
| ANKC | Grupa 5 – Working Dogs |
| CKC | Grupa 7 – Herding |
| KC(UK) | Pastoral |
| NZKC | Working |
| UKC | Grupa 6 – Herding |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Groenendael – jeden z belgijskich psów pasterskich, obok malinoisa, tervuerena i laekenoisa, w zależności od narodowego klubu uznawanych za odrębne rasy psów (np. we Francji lub w Stanach Zjednoczonych, gdzie nazywany jest owczarkiem belgijskim – Belgian Sheepdog[1]) lub odmiany w obrębie rasy owczarek belgijski (np. w systematyce ras według FCI[2].), zaliczane do ras pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowane do sekcji psów pasterskich (owczarskich).
Groenendael został wyhodowany przez belgijskiego hodowcę Nicholasa Rose[3]. Oficjalnie rasa powstała pomiędzy 1891 a 1897[4]. Psy groenendaela są większe i masywniej zbudowane od suk.
Spis treści |
Użytkowość [edytuj]
Z uwagi na dużą sprawność, dzielność oraz wyśmienity węch, groenendaele służą w policji. Ponadto są znakomitymi tropicielami, ratownikami oraz przewodnikami niewidomych.
Przedstawiciele tej rasy osiągają sukcesy w "psich" sportach, m.in. w agility.
Szata i umaszczenie [edytuj]
Włos czarny – długi, falisty – z dopuszczalnymi białymi znaczeniami na piersi ("krawat") i na palcach, także szare "portki" i rudawy nalot na sierści.
Charakter i usposobienie [edytuj]
Pies o dużym temperamencie, energiczny i żywiołowy lecz może być bojaźliwy i niepewny jeżeli był źle socjalizowany i prowadzony. Potrzebuje stałego kontaktu z właścicielem, od którego należy wymagać doświadczenia i konsekwencji, gdyż psy tej rasy miewają skłonności do dominacji. Owczarki belgijskie są dobrymi i czujnymi stróżami, lubią pracę, są spostrzegawcze i pojętne. Są to psy wymagające specjalnej tresury (przez pozytywną stymulację) – czyli nie poprzez zmuszania psa do danych zachowań, ale uczenie go tych zachowań poprzez zachęcanie i nagradzanie. Pies niezbyt dobrze czuje się w mieszkaniach, specjalnie w sytuacjach gdy ma pracujących, nieobecnych przez cały dzień opiekunów.
Potrzebuje "zagrody" do pilnowania i dużo przestrzeni.
Pielęgnacja [edytuj]
Groenendael linieje 1–2 razy w roku i jest to linienie bardzo obfite. W tym czasie psy wymagają intensywnego szczotkowania przez kilka dni. Jednak gdy większość czasu spędza w pomieszczeniach linieje przez cały rok. Pies tej rasy nie powinien być specjalnie przygotowywany do wystaw kynologicznych – ma wyglądać normalnie.
Ciekawostki [edytuj]
Owczarek belgijski to rasa mało popularna w Polsce, aczkolwiek jej popularność stopniowo rośnie. W roku 2004 w Klubie Owczarka Belgijskiego (przy Polskim Klubie Psa Rasowego) zarejestrowane były 132 owczarki belgijskie, a w Związku Kynologicznym w Polsce około 300 sztuk tej rasy – odmiana groenendael stanowiła ok. 12-15 procent tej populacji (przedstawicieli odmiany tervueren było kilkakrotnie więcej).
Wśród polskich hodowców i właścicieli owczarków belgijskich funkcjonuje potoczne określenie tej odmiany "gronek".
Przypisy
- ↑ Belgian Sheepdog (ang.). American Kennel Club. [dostęp 23 maja 2011].
- ↑ Systematyka ras wg FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras. (pdf)
- ↑ Fogle Bruce: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.
- ↑ Wzorzec rasy FCI-Standard No 15/ 19.04.2002
