Grono.net

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grono.net
serwis społecznościowy
Autor Piotr Bronowicz (Bronek)
Tomasz Lis (Czarodzic)[1][a]
Robert Rogacewicz (Gizmuf)
Wojciech Sobczuk (Sopel)
[2]
Rejestracja tak
http://www.grono.net

Grono.net – był polskim społecznościowym serwisem internetowym, który działał w latach 2004-2012[3][4].

Przez pierwsze lata funkcjonowania Grono.net było serwisem zamkniętym, co oznacza, że zarejestrować się można było dopiero po otrzymaniu zaproszenia od osoby, która była już jego użytkownikiem. Później każdy mógł zostać użytkownikiem serwisu samodzielnie w nim się rejestrując, zaproszenia nie były wymagane. Struktura serwisu opierała się na małych gronach zorientowanych na budowanie i utrzymywanie relacji (grona znajomych) oraz na wymianę opinii (grona tematyczne).

Serwis został zamknięty 1 lipca 2012 r.[5], będąc zastąpionym przez hosting plików[6][7][8], który prawdopodobnie również zakończył działalność[9]. Formalnie spółka "Grono.net Spółka Akcyjna" nadal figuruje w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem 0000292169 (stan na dzień 20.04.2013). Jej Prezesem jest Wojciech Karwowski, który jest również Prezesem Spółki Semtec Sp. z o.o. zajmującej się marketingiem internetowym, figurującej w KRS pod numerem 0000274336 (stan na dzień 20.04.2013).

Historia Grono.net[edytuj | edytuj kod]

Twórcami serwisu Grono.net są: Piotr Bronowicz (Bronek), Tomasz Lis (Czarodzic) i Wojciech Sobczuk (Sopel). Prace przygotowawcze i opracowanie serwisu społecznościowego rozpoczęli w lipcu 2003. Wojciech Sobczuk odpowiadał za engine serwisu, Piotr Bronowicz przygotował serwis od strony graficznej i kreatywnej, a Tomasz Lis zajął się planowaniem i stroną biznesową przedsięwzięcia. Serwis pod nazwą 'Grono.net' został uruchomiony 21 lutego 2004 roku. W listopadzie 2004 do zespołu dołączył Robert Rogacewicz (Gizmuf), który przejął obowiązki Lisa. W obecnych materiałach prasowych serwisu wśród jego twórców pomijany jest Tomasz Lis[1].

W lipcu 2009 roku Aleksander Kierski, jeden z wierzycieli serwisu grono.net, złożył wniosek o upadłość serwisu z powodu niewypłaconych wierzytelności[10], jednak 7 września 2009 roku warszawski sąd rejonowy oddalił powyższy wniosek uzasadniając tym, że wszyscy wierzyciele zostali spłaceni[11].

Rozwój firmy[edytuj | edytuj kod]

Wkrótce po uruchomieniu – pod koniec 2004 roku – serwis liczył 29 tys. użytkowników.

W 2005 roku Grono zmieniło layout oraz wprowadziło system ogłoszeń. Pod koniec 2005 roku serwis liczył 510 tys. użytkowników.

W 2006 roku pojawił się inwestor – Piotr Wilam, współtwórca Onet.pl. W serwisie rozpoczęto wzmożone prace nad engine serwisu i jego stabilnością. W ramach dostosowania technologii do rosnącego ruchu, strony Grono.net stopniowo przepisywano z języka Java na Python.

Witryna zmieniła lokalizację – z amerykańskich firm hostingowych przeniosła się do datacenter ATM S.A. Pojawiły się nowe funkcje takie jak mapy, geolokalizacja, galerie gronowe czy wydarzenia. Pod koniec 2006 roku serwis liczył 1,07 mln. użytkowników.

W czerwcu 2007 Grono.net zainaugurowało działanie programu partnerskiego strefa.grono.net. Program powstał jako odpowiedź na potrzebę identyfikacji użytkowników Grono.net "poza siecią". Pod koniec 2007 roku serwis liczył 1,6 mln. użytkowników.

Polityka prywatności[edytuj | edytuj kod]

Pierwotna teoretycznie zamknięta formuła serwisu zapewniała większą prywatność, niż ma to miejsce w otwartych serwisach. W praktyce jednak serwis rozrósł się do tego stopnia, że otrzymanie zaproszenia przestało być barierą uczestnictwa. Dochodziło nawet do prób sprzedaży zaproszeń w serwisach aukcyjnych.

Grono.net posiada wpis do GIODO (Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych).

Na początku 2007 roku dane użytkowników zostały zindeksowane przez Googlebota i pojawiły się w wyszukiwarce Google. Zawinił błędnie napisany plik Robots.txt. Dostępne były dane, które widoczne powinny być wyłącznie dla zarejestrowanych użytkowników Grono.net[12].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

8 grudnia 2006 r. Grono.net zostało uhonorowane nagrodą miesięcznika Aktivist "Nocne Marki" w kategorii "Zajawka 2006: Najlepszy serwis Web 2.0"[13][14]. Była to druga edycja konkursu, w którym wyróżnienia przyznawane są za największe osiągnięcia w branży rozrywkowej mijającego roku. Wśród nominowanych w tej kategorii znaleźli się: Grono.net, Moblog.pl, Smog.pl i Wrzuta.pl.

W 2007 roku serwis Grono.net został uhonorowany statuetką CoolBrands[15][13]. Serwis zwyciężył w kategorii Web 2.0.

Funkcje serwisu[edytuj | edytuj kod]

Podstawą funkcjonowania w serwisie był profil użytkownika, czyli wszystkie informacje jego dotyczące.

Gronowicze mogli umieścić na stronie zdjęcia pogrupowane w galerie tematyczne. Do marca 2008 użytkownicy Grono.net wgrali do swoich galerii prawie 22 miliony zdjęć. Rekordzista załadował na swoim profilu 68 015 fotografii[potrzebne źródło]. Można było również wysyłać zdjęcia z galerii bezpośrednio na telefon.
Istniała także możliwość zamieszczenia odnośników do plików wideo i dodawania muzyki w formacie mp3.

Użytkownicy serwisu Grono.net gromadzili się na gronach tematycznych, które pełniły funkcję forów dyskusyjnych. Każde grono tematyczne posiadało moderatora, a mógł je założyć każdy użytkownik, który wykupił funkcję "Gronowładnego". Grona dzieliły się na otwarte (dostępne dla wszystkich użytkowników) i zamknięte (na życzenie założyciela dostępne tylko dla wybranej grupy osób) oraz półprywatne. Gronowicze założyli blisko 244 tysiące gron tematycznych, z czego 15% to grona zamknięte.

Inne funkcjonalności serwisu to m.in. geolokalizacja (umożliwia Gronowiczom zaznaczenie na mapie miejsca w którym mieszkają, a także na znalezienie innych Gronowiczów), Wydarzenia (sprawdzanie, co się dzieje w klubach, kinach czy galeriach w okolicy, a także dodawanie własnych wydarzeń), ogłoszenia (wiadomości na temat sprzedaży/kupna towarów, poszukiwań pracy/pracownika/mieszkania), szkoły (przypisywanie się do swojej klasy czy grupy na studiach).

Serwis Grono.net oferowało również grupę usług mobilnych "SMS Mobile", m.in. możliwość wysyłania zdjęć bezpośrednio do własnej galerii poprzez MMS, zmianę swojego portretu głównego w serwisie, aktywowanie funkcji Gronowładnego (zaawansowane, płatne opcje konta), a także zmianę swojego statusu (BLIMP).

Blimp[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2007 roku Grono.net wprowadziło nową funkcję – Blimp (status użytkownika), będącą odpowiednikiem Twittera. Dzięki Blimpom Gronowicze mogli powiadomić znajomych o swoim stanie ducha, zaprosić na imprezę lub po prostu wpisać jakikolwiek tekst, którym chcieli się podzielić z innym Gronowiczami.

Kilka tygodni później uruchomiony został zapowiadany wcześniej serwis Blip.pl o bardzo podobnej funkcjonalności (później przejęty przez Gadu-Gadu). Domena była zarejestrowana przed uruchomieniem Blimpa, a nazwa rozgłaszana przez autora[16], więc w polskiej blogosferze pojawiły się komentarze oskarżające Grono o plagiat[17].

Premierze Blimpa towarzyszyła także kontrowersyjna kampania reklamowa polegająca na spamowaniu popularnych polskich blogów[18].

Szczegóły techniczne[edytuj | edytuj kod]

Serwery[edytuj | edytuj kod]

Grono.net posiadało 130 serwerów fizycznych. Każdy z serwerów miał od 2 do 8 procesorów. Sumaryczna pojemność pamięci operacyjnej wszystkich maszyn wynosiła ponad 700 GB oraz ponad 60 TB sumarycznej pamięci dyskowej. Połączenia pomiędzy maszynami zapewniały gigabitowe, spięte ze sobą w technologii światłowodowej switche z serii Catalyst firmy Cisco. Każda z krytycznych maszyn miała dwa niezależne łącza do switcha. Serwery ulokowane były w pięciu szafach 19'.

Grono.net pracowało na kilku niezależnych łączach. Partnerem telekomunikacyjnym serwisu było ATM. Grono.net było też uczestnikiem Warszawskiego punktu wymiany ruchu (WIX).

Kopie gronowych baz danych, konfiguracji i logów wykonywane były codziennie. Po wykonaniu backupu dane użytkowników były szyfrowane kluczem publicznym i składowane w dwóch odległych od siebie miejscach w Polsce i za granicą. Odszyfrowanie tych danych wymagało poufnego klucza prywatnego zdeponowanego w banku.

Technologie[edytuj | edytuj kod]

Grono.net było zbudowane w oparciu o wiele technologii, część z nich opensourcowych: Python (jako pierwsza w Polsce duża witryna), Django (największy na świecie serwis stworzony w tym frameworku[potrzebne źródło]), PostgreSQL, Memcached, Lighttpd, Nginx, Haproxy (dzięki stałej współpracy z jego twórcą informatycy Grono.net wpływali na kształt najnowszych wersji tego projektu), Sphinx, Lucene. Grono.net korzystało również z autorskich rozwiązań np. Spreadfs (storage napisany całkowicie w Pythonie), ListServer (cache). Twórcy Grono.net chcieli uzyskać system skalowalny horyzontalnie – dołożenie kolejnego komputera powinno liniowo podnosić wydajność usługi.

Uwagi

  1. Oficjalne stanowisko serwisu grono.net jest jednoznaczne i wykluczające udział p. Tomasza Lisa w tworzeniu całego serwisu. (patrz: Dyskusja)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Artur Kurasiński: Gronowładni – historia Grono.net. 28/02/2008.
  2. Grono.net przestaje istnieć Wirtualna Polska [Dostęp 06-07-2012]
  3. Zniknął popularny serwis. Taki polski Facebook Fakt.pl [Dostęp 06-07-2012]
  4. Grono.net przechodzi do historii WebInside [Dostęp 06-07-2012]
  5. Grono znika z sieci. Teraz hosting plików Media2.pl [Dostęp 01-07-2012]
  6. Grono.net zniknęło z sieci! Hosting plików zamiast społecznościówki Komputer Świat [Dostęp 06-07-2012]
  7. Grono.net – koniec polskiego portalu społecznościowego PC World [Dostęp 06-07-2012]
  8. Grono tłumaczy swoją wpadkę awarią serwerów Wiadomości24 [Dostęp 06-07-2012]
  9. Grono znów zamknięte? Użytkownicy znowu stracili dane? Wiadomości24 [Dostęp 02-11-2012]
  10. Tomasz Grynkiewicz: Aleksander Kierski złożył wniosek o upadłość Grono.net (pol.). Gazeta Wyborcza, 2009-09-05. [dostęp 2009-09-09].
  11. Maciej Gajewski: Sąd oddalił wniosek o upadłość portalu grono.net (pol.). CHIP, 2009-09-08. [dostęp 2009-09-09].
  12. Tymek Wołodźko: Grono.net – "zamknięta" społeczność ujawniona?. 2007-01-15.
  13. 13,0 13,1 Grono.net: O Grono.net (pol.). [dostęp 2008-12-12].
  14. AKTIVIST.pl: Nocne Marki 2006 (pol.). [dostęp 2008-12-12].
  15. CoolBrands: Czego pożądają Polacy ? – gala finałowa CoolBrands (pol.). 2007-06-28. [dostęp 2008-12-12].
  16. Konrad Szlednak: Polskie serwisy społecznościowe dodają nowe usługi.
  17. por. The Bli(m)p Case oraz Grono znowu coś zblimpowało komuś
  18. Piotr Waglowski: Marketing bezpośredni, szeptany, a może nieuczciwa konkurencja. 2007-05-06. [dostęp 2007-05-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Prasa archiwalna: Początki serwisu grono.net – publikacje prasowe. maj-listopad 2004.
  2. Życie Warszawy: Wyklikaj sobie Misskę na Gronie. 31/03/2008.
  3. Gazeta.pl: Grono przyjaciół w sieci (Grono.net – towarzyska społeczność w sieci). 26/04/2005.
  4. e-biznes.pl: Nowe Grono.net. 07/01/2007.
  5. Marketing.org: Grono.net w kieszeni. 02/08/2007.