Grotniki (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grotniki
Kąpielisko w Grotnikach
Kąpielisko w Grotnikach
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat zgierski
Gmina Zgierz
Wysokość 150 > 188 m n.p.m.
Liczba ludności (2005) ok. 1500 miejscowość (sołectwo 511)
Strefa numeracyjna (+48) 42
Kod pocztowy 95-073
Tablice rejestracyjne EZG
SIMC 0416829
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Grotniki
Grotniki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Grotniki
Grotniki
Ziemia 51°53′48,6″N 19°18′38,9″E/51,896833 19,310806Na mapach: 51°53′48,6″N 19°18′38,9″E/51,896833 19,310806
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Grotnikiwieś letniskowo-wypoczynkowa w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Zgierz. W skład Grotnik wchodzą trzy sołectwa: Grotniki, Jedlicze oraz Ustronie.

Grotniki są najprawdopodobniej najmłodszą miejscowością na terenie gminy Zgierz. Oficjalne pojawienie się na mapach datuje się na rok 1924 (wraz z powstaniem linii kolejowej Łódź – Kutno i wybudowaniem stacji kolejowej), aczkolwiek historia tych terenów sięga wielu lat wstecz (Jedlicza A i B oraz Ustronie są stosunkowo starymi wsiami).

Geneza miejscowości związana jest z postacią generała barona Michaiła Mielnikowa, carskiego zarządcy okolicznych lasów. W 1905 roku wybudował on pałacyk oraz folwark, który nazwał Grotniki (od nazwy miejscowości w Górach Świętokrzyskich, w której przebywał poprzednio, a którą przypominały mu te podłódzkie tereny).

Po I wojnie światowej tereny te stały się własnością rodziny Jungowskich, fundatorów kościoła (obecnie kościoła parafialnego pw. Niepokalanego Poczęcia NMP)[1]. Z początkiem lat 20. XX w. rozparcelowali oni swój majątek, przeznaczając go na działki letniskowe. W 1924 roku poprowadzona została linia kolejowa z Łodzi do Kutna, która zapoczątkowała "karierę" letniskowo-wypoczynkową miejscowości.

W okresie międzywojennym Grotniki zyskały uznanie wczasowiczów ze względu na wspaniałe walory środowiska przyrodniczego oraz mikroklimat posiadający cechy zbliżone do mikroklimatu Rabki. Wraz z podobnymi im miejscowościami, tj. Sokolnikami i Kolumną stały się ulubionymi letniskami mieszkańców aglomeracji łódzkiej.

Po II wojnie światowej nastąpił dalszy rozwój miejscowości. Powstała tu znaczna liczba ośrodków kolonijnych i wczasowych, wybudowano szkołę podstawową tysiąclatkę. Z końcem lat 80. XX w., w związku z przemianami ustrojowymi zmienił się częściowo charakter Grotnik. Zaczęły pełnić funkcję "sypialni" dla mieszkańców aglomeracji łódzkiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Grotniki - Parafia pw. Niepokalanego Poczęcia (pol.). oblaci.pl. [dostęp 2012-05-01].