Grubodziób białoskrzydły
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Grubodziób białoskrzydły | |
| Hesperiphona vespertina[1] | |
| (W. Cooper, 1825) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | łuszczaki |
| Podrodzina | łuskacze |
| Rodzaj | Hesperiphona |
| Gatunek | grubodziób białoskrzydły |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
| Zasięg występowania | |
Grubodziób białoskrzydły (Hesperiphona vespertina) – gatunek ptaka z rodziny łuszczaków (Fringillidae).
Systematyka [edytuj]
Podgatunki [edytuj]
Wyróżniono kilka podgatunków H. vespertina[4][2]:
- H. vespertina vespertina – środkowa i wschodnia Kanada i północno-wschodnie USA.
- H. vespertina brooksi – zachodnia Kanada i północno-zachodnie USA.
- H. vespertina montana – południowo-zachodnie USA do południowo-zachodniego Meksyku.
Morfologia [edytuj]
Wygląd [edytuj]
Długość ciała 18–22 cm. Czoło i brew żółte, ciemię czarne. Gardło, maska, szyja i potylica żółtobrązowe. Pierś, boki, brzuch, grzbiet i kuper żółtawe. Skrzydła i ogon czarne: na skrzydłach widoczna duża, biała plama. Dziób duży, zielony na wiosnę, kredowobiały w zimie. Samica szara, z wierzchu ciemniejsza, z żółtym nalotem od spodu; sterówki z białym plamkami.
Ekologia [edytuj]
Lasy iglaste środkowej i zachodniej części Ameryki Północnej. Zimę spędza w lasach liściastych i sadach, w środkowej i południowej części Ameryki Północnej.
Przypisy
- ↑ Hesperiphona vespertina w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Evening Grosbeak (Hesperiphona vespertina) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-02-08].
- ↑ Coccothraustes vespertinus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 2013-02-08]
- ↑ Frank Gill, David Donsker: Family Fringillidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.3. [dostęp 2013-02-08].
Bibliografia [edytuj]
- Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.