Grupa (matematyka)
Spis treści |
Grupa – jedna ze struktur algebraicznych: zbiór niepusty, na którym określono pewne łączne działanie dwuargumentowe wewnętrzne, dla którego istnieje element odwrotny do każdego elementu oraz element neutralny[1]. Można powiedzieć, że grupą jest monoid, w którym każdy element ma element odwrotny. Dział matematyki badający własności grup nazywa się teorią grup.
Różne definicje grupy [edytuj]
Definicja 1 [edytuj]
Grupą nazywamy zbiór
z działaniem dwuargumentowym spełniającym następujące warunki:
zapewniający łączność działania
, gdzie
nazywamy elementem neutralnym działania,
, gdzie
nazywamy elementem odwrotnym do elementu
. Element odwrotny jest oznaczany przez
.
Jeżeli działanie w grupie
spełnia warunek: :
, to grupę
nazywamy grupą przemienną bądź abelową.
Uwagi [edytuj]
- Grupę można uważać za zbiór, w którym określone są trzy operacje n-arne: łączna operacja 2-arna, operacja 1-arna - element przeciwny i operacja 0-arna - element neutralny[2].
- W definicji wystarczy założyć, że element neutralny i element odwrotny są oba prawostronne lub oba lewostronne[3].
- W definicji wystarczy, poza istnieniem działania dwuelementowego łącznego, założyć istnienie dla każdego
takiego elementu
, który spełnia warunek:
[4].
- Warunek łączności sprawia, że wyrażenia postaci
mają sens bez użycia nawiasów, gdyż niezależnie od położenia nawiasów wynik działania jest taki sam. - Grupa ma dokładnie jeden element neutralny, bo jeśli
i
są dwoma elementami neutralnymi grupy, to:
.
- Element odwrotny jest wyznaczony jednoznacznie. Jeśli
są dwoma elementami odwrotnymi do
, to:
- Elementem odwrotnym do elementu odwrotnego danego elementu jest ten sam element, niech
oznacza element odwrotny do
:
(operacja 1-arna przyporządkowująca każdemu elementowi grupy jego element odwrotny jest inwolucją).
Definicja 2 [edytuj]
Grupą nazywamy zbiór
z trzema działaniami dwuargumentowymi ab, a\b i a/b spełniającymi następujące warunki[5]:
,
,
.
Uwagi [edytuj]
[6].- Do zdefiniowania grupy wystarczy operacja 2-arna a/b. Jeżeli
, to:
,
,
[7].
.
Zapis [edytuj]
Istnieją dwa główne sposoby zapisu grup: multyplikatywny, w którym korzysta się z symboliki mnożenia, oraz addytywny, wykorzystujący oznaczenia używane w dodawaniu. W zapisie multyplikatywnym, tak jak w zwykłym mnożeniu, znak kropki zwykle opuszcza się. Również samo działanie w grupie otrzymuje wtedy nazwę odpowiednio mnożenia lub dodawania. W tabelce znajdują się standardowe oznaczenia i nazwy dla obu rodzajów zapisu.
-
zapis multyplikatywny zapis addytywny działanie
(mnożenie)
(dodawanie)element odwrotny do 
(odwrotność)
(element przeciwny)element neutralny
(jedynka) lub 
(zero)
-krotne działanie elementu
(potęga)
(wielokrotność)iloczyn prosty/suma prosta 

Warto pamiętać, iż zapis addytywny jest stosowany zwyczajowo w przypadku grup przemiennych (ma to swoje uzasadnienie w definicji pierścienia, czy ciała). W dalszej części artykułu stosowany będzie zapis multyplikatywny.
Podobne struktury [edytuj]
| Struktury grupopodobne | |||||
| Wewnętrzność | Łączność | Element neutralny | Odwrotność | Przemienność | |
|---|---|---|---|---|---|
| Grupoid | Tak | Nie | Nie | Nie | Nie |
| Półgrupa | Tak | Tak | Nie | Nie | Nie |
| Monoid | Tak | Tak | Tak | Nie | Nie |
| Grupa | Tak | Tak | Tak | Tak | Nie |
| Grupa abelowa | Tak | Tak | Tak | Tak | Tak |
| Lupa | Tak | Nie | Tak | Tak | Nie |
| Quasi-grupa | Tak | Nie | Nie | Tak | Nie |
Niech
będzie dowolnym zbiorem z określonym na nim działaniem dwuargumentowym
. Gdy spełniona jest tylko część aksjomatów grupy, otrzymuje się szereg podobnych struktur badanych w matematyce.
jest:
- grupoidem bez dodatkowych założeń,
- półgrupą, gdy działanie
jest łączne, - monoidem, gdy działanie
półgrupy ma element neutralny; nazywa się je także „półgrupą z jedynką”, - quasi-grupą, gdy dla każdego elementu istnieje element do niego odwrotny,
- pętlą (lupą), gdy działanie
w quasi-grupie ma element neutralny. - grupą przemienną (abelową), gdy działanie
w grupie jest przemienne.
Pojęcia [edytuj]
Rząd grupy [edytuj]
Moc zbioru elementów grupy
nazywamy jej rzędem i oznaczamy przez
lub
. Jeżeli rząd grupy jest skończony, to grupę nazywamy grupą skończoną. W przeciwnym wypadku jest to grupa nieskończona[9].
Zbiór generatorów [edytuj]
Niech
będzie grupą i
. Niech
będzie rodziną wszystkich podgrup
grupy
takich, że
. Grupa
jest najmniejszą (w sensie zawierania) podgrupą grupy
zawierającą zbiór
. Podgrupę
nazywamy podgrupą grupy
, generowaną przez zbiór
.
Grupę generowaną przez zbiór
oznacza się przez
. Oczywiście
. Gdy
, to
oznaczamy
i nazywamy podgrupą cykliczną generowaną przez
.
Jeśli dla podzbioru
mamy
, to mówimy, że
jest zbiorem generatorów grupy
lub
generuje
. Oczywiście
.
Niech
będzie grupą i
. Wtedy:
.
Oczywiście, jeśli
, to 
Jeśli
jest zbiorem skończonym oraz
, to mówimy, że
jest skończenie generowana.
Grupę generowaną przez zbiór jednoelementowy nazywamy grupą cykliczną.
Rząd elementu [edytuj]
Rzędem elementu
grupy skończonej
nazywa się najmniejsze takie
, że zachodzi
. Rząd elementu oznacza się przez
. Równoważnie: jest to rząd podgrupy generowanej przez dany element.
Stopień grupy [edytuj]
Niech
będzie grupą skończoną. Minimalnym (wiernym) stopniem tej grupy nazywamy najmniejszą liczbę
taką, że
, gdzie
jest grupą symetryczną rzędu
. Dowolne takie zawieranie nazywa się minimalną (wierną) reprezentacją grupy
. Minimalny stopień oznaczamy
.
Fakty [edytuj]


, ponieważ
.
Grupy jako składowe pierścieni [edytuj]
Niech
będzie dowolnym pierścieniem (łącznym z jedynką, a nawet ciałem). Przez
oznaczać będziemy zbiór elementów odwracalnych tego pierścienia (jeżeli
jest ciałem, to
, gdzie
jest elementem neutralnym dodawania).
Grupę
nazywamy grupą addytywną ciała
, a grupę
grupą multiplikatywną tego ciała.
Grupy nieskończone [edytuj]
Zatem grupy
, czyli zbiory liczb wymiernych, rzeczywistych, zespolonych z działaniem dodawania w tych zbiorach, są grupami addytywnymi odpowiednio ciał: liczb wymiernych, rzeczywistych, zespolonych. Podobnie grupy
.
Grupą nieskończoną jest też zbiór liczb całkowitych z dodawaniem:
, nie jest nią jednak
– nie istnieje element odwrotny do elementu
.
Pierścień klas reszt [edytuj]
Niech
będzie liczbą naturalną. Możemy wówczas wyróżnić grupy addytywną i multiplikatywną modulo
liczb całkowitych:
, czyli zbiór liczb całkowitych z przedziału
z działaniem dodawania modulo
(addytywna) oraz
, czyli zbiór liczb całkowitych z przedziału
, względnie pierwszych z
z działaniem mnożenia modulo
(multiplikatywna).
Przykłady [edytuj]
- Zbiór
z działaniem mnożenia jest grupą izomorficzną z grupą cykliczną (z addytywną grupą klas reszt) 2-elementową, opisaną wyżej, dla n=2. - Zbiór wektorów na płaszczyźnie euklidesowej z działaniem dodawania wektorów.
- Zbiór izometrii płaszczyzny z działaniem składania przekształceń.
- Grupa permutacji
dowolnego zbioru
.
, czyli podzbiory odpowiednich ciał bez liczb ujemnych z naturalnym działaniem mnożenia.
Zobacz też [edytuj]
- struktura matematyczna
- badanie grupy:
- grupy o specjalnych własnościach:
- ważne rodzaje grup
- twierdzenia:
Przypisy
- ↑ Czesław Bagiński: Wstęp do teorii grup. Warszawa: SCRIPT, 2005, s. 9. ISBN 83-904564-9-4.
- ↑ Aleksander Kurosz: Algebra ogólna. Wykłady z lat 1969-1970. Moskwa: 1974, s. 17. (ros.)
- ↑ Kurosz, op. cit., s. 17
- ↑ Marshall Hall, Jr.: The theory of groups. Moskwa: 1962, s. 18. (ros.)
- ↑ Kurosz, op. cit., s. 17
- ↑ Kurosz, op. cit., s. 18
- ↑ Kurosz, op. cit., s. 19
- ↑ Kurosz, op. cit., s. 19
- ↑ Jerzy Browkin: Teoria reprezentacji grup skończonych. Warszawa: 2010, s. 6. ISBN 978-83-01-16051-7.
Bibliografia [edytuj]
- Agnieszka Bojanowska, Paweł Traczyk: Algebra I. skrypt WMIM, 2005.
- Czesław Bagiński: Wstęp do teorii grup. SCRIPT, 2005. ISBN 83-904564-9-4.
- D. Easdown, C. E. Praeger: On minimal faithful permutation representations of finite groups.. Bull. Aust. Math. Soc. 38, No.2, 1988, s. 207-220. ISSN 0004-9727.[1]
- Witold Więsław: Matematyka Hoene-Wrońskiego za jego czasów. Wrocław: Instytut Matematyczny UW.[2]
- Jerzy Browkin: Teoria reprezentacji grup skończonych. Warszawa: PWN, 2010. ISBN 978-83-01-16051-7.
- Marshall Hall, Jr.: The theory of groups. Moskwa: 1962. (ros.)
- Aleksander Kurosz: Algebra ogólna. Wykłady z lat 1969-1970. Moskwa: 1974. (ros.)
zapewniający
, gdzie
nazywamy
, gdzie
nazywamy
.
, który spełnia warunek:
mają sens bez użycia nawiasów, gdyż niezależnie od położenia nawiasów wynik działania jest taki sam.
i
.
są dwoma elementami odwrotnymi do 
(operacja 1-arna przyporządkowująca każdemu elementowi grupy jego element odwrotny jest
,
.
, to:
,
,
umożliwia zdefiniowanie grupy za pomocą jednego
.
(mnożenie)
(dodawanie)
(element przeciwny)
(jedynka) lub
(potęga)
(wielokrotność)

.

, ponieważ
.
, czyli zbiór liczb całkowitych z przedziału
z działaniem
, czyli zbiór liczb całkowitych z przedziału
,
z działaniem mnożenia jest grupą
dowolnego zbioru
.
, czyli podzbiory odpowiednich ciał bez liczb ujemnych z naturalnym działaniem mnożenia.