Grupa Himalii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Grupa Himalii – grupa nieregularnych księżyców Jowisza, poruszających się ruchem prostym (zgodnie z kierunkiem obrotu planety) po orbitach o inklinacji ok. 27°.

Charakterystyka grupy[edytuj | edytuj kod]

Księżyce nieregularne Jowisza; grupa Himalii znajduje się powyżej osi i=0, razem z księżycami Temisto i Karpo.
Grupa Himalii. Na osiach odłożone są odpowiednio: odległość od Jowisza w Gm oraz inklinacja orbity. Wielkość kółek reprezentuje względne rozmiary księżyców.

Grupa jest dosyć jednolita, obejmuje satelity o podobnej, neutralnej barwie powierzchni (wskaźniki barwy: B-V = 0,66 i V-R = 0,36), podobnej do planetoid klasy C. Niewielki rozrzut parametrów orbitalnych oraz jednorodność widmowa wskazuje, że grupa może być pozostałością po kolizji, która rozbiła macierzyste ciało - przechwyconą przez Jowisza planetoidę, pochodzącą z głównego pasa.

Satelity z grupy Himalii mają:

Księżyce[edytuj | edytuj kod]

Do grupy tej należą (w kolejności od Jowisza):

W 2000 roku zaobserwowano po raz pierwszy obiekt oznaczony S/2000 J 11, którego wstępnie określone parametry orbitalne jednoznacznie wskazywały na przynależność do tej grupy. W późniejszych latach nie został on zaobserwowany ponownie i do niedawna podejrzewano, że uległ on zniszczeniu w kolizji z Himalią. Dopiero obserwacje prowadzone latach 2010-2011 przy użyciu Teleskopów Magellana pozwoliły ten księżyc ponownie zaobserwować.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Analizy całkowe wskazują na wysokie prawdopodobieństwo kolizji na przestrzeni czasowej istnienia Układu Słonecznego pomiędzy członkami grupy (np. przeciętnie 1,5 kolizji między Himalią i Elarą). Wykazują także dość wysokie prawdopodobieństwo zderzenia między satelitami poruszającymi się ruchem prostym i wstecznym (np. Himalia i Pazyfae wykazują 27% prawdopodobieństwo kolizji w ciągu 4,5 mld lat). Na tej podstawie uważa się, że powstanie tej grupy może być wynikiem względnie niedawnego zderzenia, w przeciwieństwie do rozpadu przechwyconej planetoidy krótko po uformowaniu się planety, jakie najprawdopodobniej utworzyło grupy Karme i Ananke.

Promień macierzystego ciała wynosił prawdopodobnie około 89 km, czyli niewiele więcej niż promień Himalii, która zawiera w sobie aż 87% jego masy. Pozostałe księżyce są więc zapewne wybitymi z niej fragmentami.

Międzynarodowa Unia Astronomiczna (IAU) rezerwuje nazwy pochodzące z mitologii greckiej, kończące się na "-a" dla księżyców z grupy Himalii.