Grupa Skifflowa No To Co

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grupa Skifflowa No To Co
Rok założenia 1967
Pochodzenie Łódź  Polska
Gatunek muzyka ludowa, muzyka skifflowa, bigbeat
Aktywność 1967-1980, 1993-
Strona internetowa

Grupa Skifflowa No To Co – polski zespół wokalno-instrumentalny, łączący polski folklor z muzyką skifflową i bigbeatem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grupa została utworzona w lipcu 1967 roku w Łodzi. Jej założycielem jest Piotr Janczerski, ówczesny wokalista zespołu Niebiesko-Czarni. Zespół, jeszcze bez nazwy debiutował 5 grudnia 1967 r. w programie telewizyjnym Po szóstej. W ogłoszonym wtedy konkursie, spośród kilku tysięcy nadesłanych propozycji, wybrano nazwę Grupa Skifflowa No To Co (od 1970 r. - No To Co i Piotr Janczerski). Od stycznia 1968 grupa rozpoczęła występy estradowe na terenie całego kraju, a także koncertowała m.in. we Francji, Kanadzie, USA, RFN, Wielkiej Brytanii i krajach socjalistycznych. W grudniu grupa wraz z Alibabkami wystąpiła w programie telewizyjnym Hej, kolęda deska (reż. Ewa Bonacka), który pokazywany był w styczniu i lutym 1969 roku w wielu miastach Polski, a na przełomie 1969 i 1970 r. w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

Lata 1968-1970 to najlepszy okres w dziejach No To Co. Zespół zdobywał główne nagrody m.in. na VI KFPP w Opolu w 1968 roku za piosenkę Po ten kwiat czerwony. Na tym festiwalu furorę, choć bez nagrody, zrobił utwór Te opolskie dziouchy. Następne nagrody przyszły rok później na III FPŻ w Kołobrzegu, V Festiwalu Bratysławska Lira i festiwalu Folk Country w Pradze. Występował również na festiwalu w Sopocie, na I Europejskim Festiwalu Muzyki Rozrywkowej w Rzymie i na targach Midem w Cannes. 12 czerwca 1969 roku otrzymał Złotą Płytę za album Nikifor.

Z myślą o zagranicznym rynku No To Co nagrało singiel oraz album So What dla CBS. Wiosną 1970 roku grupa wzięła udział w programie telewizyjnym Jutro teleturniej miast a następnie w widowiskach: No To Co na przedmieściu; Przyśpiewki ludowe i Te opolskie dziouchy - przeboje No To Co. Wystąpiła w filmie Milion za Laurę (reż. Hieronim Przybył, prem. 8.06.1971). Kolejne widowisko muzyczne pt. Zielona Łączka a konkretne jego fragment zaprezentowano na IX KFPP w Opolu (1971).

Po odejściu Jerzego Grunwalda pod koniec 1970 roku i Piotra Janczerskiego rok później zespół, mimo zmiany brzmienia na bardziej rockowe zaczął tracić popularność. W 1971 roku dołączył do grupy Edward Jugo a w 1974 Rybińskiego zastąpił basista Czesław Mogiliński (eks - Andrzej i Eliza). Kierownikiem grupy został Jerzy Krzemiński. W latach 1972-1974, zespół koncertował w Bułgarii, NRD i ZSRR i pojawił się w filmie Awans (reż. Janusz Zaorski, prem. 30.03.1975). Zespół występowała na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[1].W styczniu 1977 roku miejsce Krzemińskiego, zajął Michał Potępa (eks- Kanon Rytm) a kierownictwo grupy objął Bogdan Borkowski. Zespół No To Co zrealizował program z okazji swego 13-lecia. Ostatecznie zakończył działalność w 1980 roku.

Latem 1993 roku doszło do reaktywacji grupy w oryginalnym składzie lecz bez Grunwalda. 21 września 1993 r. wyruszyła w trasę koncertową No To Co – Tour of Poland '93. W kolejnych latach formacja zbierała się na koncerty w Polsce i za granicą. Bogdan Borkowski zmarł w Chicago 26 marca 2007 roku. W 2010 r. grupę opuścił Jerzy Krzemiński. Gościnnie z zespołem występuje jej założyciel Piotr Janczerski.

Muzycy zespołu[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nikifor (1968)
  • W murowanej piwnicy (1969)
  • Cztery pory roku (1970)
  • Zielona łączka (1971)
  • So what (1971)
  • Kolędowe śpiewanki (1975)
  • Tour of Poland '93 (1993)
  • The best of - vol. 1 (1995)
  • Złote przeboje (1999)
  • Gdybym miał forsę (2006)
  • 45 RPM - Kolekcja singli i czwórek (2007)
  • 40 przebojów (2013) 2 CD

Nagrania radiowe[edytuj | edytuj kod]

1967: Gwiazdka z nieba; Gdy chciałem być żołnierzem; Z tamtej strony lądu

1968: Grająca szafa; Droga bez celu; Świeci się Warszawa; Inne kwiaty; Kocham swoje miasto; Wiązanka góralska; Żaba rechoce; Szedł chłop z roboty; Z tamtej strony lądu; Kogut i kokoszka; Hulaj się bujaja; Ty chłopaku gładki; Tańcowała ryba z rakiem; Tańcowala Magdalena; Franek-lodziarz; Ptaki, pola, lasy; Wiejski koncert; Patrzajta ludziska; Kowalscy, Kowalscy;

1969: Pod okienkiem; Odejdą w czas miniony; Z soboty na niedzielę; W naszej wiosce uciechy; Gdy się żenił wiatr z chmurami; Hej, bystra woda; Mój stary dom; Lubię patrzeć w twoje oczy; A ja lubię defilady [Defilady];

1970: Rozśpiewane wojsko; Przez zielone, jare żytko; Ach Franka, Franka; Najpiękniejsza jest moja ojczyzna; Chlebem i solą; Wieki minione; Sugar, Sugar; Here Comes The Sun; Wczoraj nieznajomi, jutro zakochani; Tell Me Now, Tell Me Why [Lubię patrzeć w twoje oczy]; Flowers [Inne kwiaty];

1971: Wojskowe wakacje; Mała spikerka;

1972: Dimi; Blednie noc; Pilnuj swoich spraw; Nie płacz synku najmileńszy; Poszedłem górą; Taki czas [Piękny czas]; Widzę cię w zieleni pól; Czerwona ruta; Igraszki księżycowe; Noc; Jesień bez deszczu; Chciałbym kiedyś wrócić; Gdy gaśnie dzień;

1974: Daj mi długą noc;

1975: By tobie człowieku; Kocham cię jak za dawnych lat; Po zielonej trawie piłka goni; I nic więcej nie chcę już; My kibice;

1978: Długa jest droga do złota; Nie pamięta dziś nikt; W Bukowinie na klinie;

1980: Na wiejskim podwórku; Przemijania nie powstrzymasz; Przegraliśmy jedno lato; Między tobą, a mną; Tylko ty i nikt wiecej; Nowy smak; Zostań i tańcz; Kantyczki nożowskie;

1993: Żegnaj kochanie; Płomień, ptak, promień; Ziemia malwy

Piosenki z repertuaru Grupy Skifflowej No To Co[edytuj | edytuj kod]

  • Po ten kwiat czerwony ( sł. i muz. Bronisław Brok, muzyka Jerzy Wasowski)
  • My kibice (Po zielonej trawie piłka goni)
  • Te opolskie dziouchy ( słowa i muzyka ludowe)
  • Hej Bystra Woda (słowa i muzyka ludowe)
  • Ach Franka, Franka (słowa Ewa Bonacka, muzyka Ryszard Sielicki)
  • Kocham swoje miasto
  • Nikifor
  • Mój stary Dom
  • Gdy chciałem być żołnierzem (słowa P. Janczerski, muzyka Zbigniew Podgajny)
  • Gwiazdka z nieba
  • Kataryniarz
  • Ptaki, Pola, Lasy ( sł. Grzegorz Walczak, muzyka A. Kawecki)
  • Najpiękniejsza jest moja ojczyzna
  • Po zielonej trawie piłka goni ( sł. i muz. Ludwik Jerzy Kern, muzyka A. Kawecki)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1968, VI Krajowy Festiwal Piosenki w Opolu, nagrody główne za Po ten kwiat czerwony
  • 1969, III Festiwal Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, I nagroda za Gdy chciałem być żołnierzem, wyróżnienie za Pod okienkiem
    • Złota Płyta za album Nikifor
    • Nagroda Państwowa III stopnia, za „propagandę polskiego folkloru i za twórcze wykorzystanie rodzimej muzyki ludowej”

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Kawecki, Wojciech Zajac: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock 'n' roll 1959-1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.
  • Ryszard Wolański: Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej. Warszawa: MTJ, 2003. ISBN 83-911-888-8-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. XII Festiwal Piosenki Radzieckiej, Zielona Góra, 9-12 czerwca 1976, b.n.s.