Grupa pułkowników

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nie należy mylić z: Junta czarnych pułkowników - dyktatura wojskowa w Grecji

Grupa pułkowników, frakcja pułkowników, rządy pułkowników – ścisłe otoczenie i najbliżsi współpracownicy Józefa Piłsudskiego, pełniący kierowniczą rolę w Bezpartyjnym Bloku Współpracy z Rządem i państwie polskim podczas rządów sanacji w okresie II RP. "Pułkownicy" w okresie przewrotu majowego pełnili nie najwyższe, choć wpływowe funkcje w armii[1]. Po zwycięskich dla sanacji wyborach parlamentarnych 1930 ("wybory brzeskie") Piłsudski zaczął odsuwać się od bezpośrednich decyzji o sprawach państwowych, cedując większość z nich na "pułkowników[2].

W skład kręgu "pułkowników" wchodzili m.in. Józef Beck, Janusz Jędrzejewicz, Wacław Jędrzejewicz, Adam Koc, Leon Kozłowski, Ignacy Matuszewski, Bogusław Miedziński, Bronisław Pieracki, Aleksander Prystor, Walery Sławek, Kazimierz Świtalski, Adam Skwarczyński.

Rząd Kazimierza Świtalskiego, w którym 6 na 14 ministrów było wyższymi oficerami, był pierwszym z tzw. rządów pułkowników[3].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]