Gryfon Korthalsa
| Gryfon Korthalsa | |
 Gryfon Korthalsa |
|
| Inne nazwy | Wirehaired Pointing Griffon, Griffon d'arrêt à poil dur Korthals, Korthals Pointing Griffon, Griffon à Poil Dur |
| Kraj patronacki | Francja |
| Kraj pochodzenia | Francja[1] |
| Wymiary | |
| Wysokość | 55 – 60 (psy), 50 – 55 (suki) cm |
| Masa | 22 – 28 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa VII, Sekcja 1.3, nr wzorca 107 |
| AKC | Sporting |
| CKC | Grupa 1 (Sporting Dogs) |
| UKC | Grupa 4 – Gun Dog |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • CKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Gryfon Korthalsa – jedna z ras psów, należąca do grupy wyżłów, zaklasyfikowana do sekcji wyżłów kontynentalnych w podsekcji psów w typie gryfona. Podlega próbom pracy[1].
Spis treści |
Krótki rys historyczny [edytuj]
Ewald Karel Korthals był twórcą pralinii gryfonów, do której użył szorstkowłosych wyżłów heskich, francuskich gryfonów oraz holenderskich psów wodnych. W 1888 została otwarta księga rodowodowa dla wyżłów niemieckich wyhodowanych przez Korthalsa, a sama hodowla była kontynuowana od 1896 roku przez barona szwajcarskiego Ginginsa d'Eclepens.
Użytkowość [edytuj]
Pies myśliwski, lubi pracę w wodzie.
Szata i umaszczenie [edytuj]
Gryfon Korthalsa ma włos bardziej miękki i rozburzony od bliskiego krewniaka wyżła niemieckiego szorstkowłosego, z którym łatwo go pomylić. Umaszczenie rdzawobrązowe o różnym stopniu intensywności, biało-brązowe.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003
- Hans Räber "Encyklopedia psów rasowych" tom II, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2001
