Gryfon Korthalsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gryfon Korthalsa
Korthalsgriffon.jpg
Gryfon Korthalsa
Inne nazwy Wirehaired Pointing Griffon, Griffon d'arrêt à poil dur Korthals, Korthals Pointing Griffon, Griffon à Poil Dur
Kraj patronacki Francja
Kraj pochodzenia Francja[1]
Wymiary
Wysokość 55 – 60 (psy), 50 – 55 (suki) cm
Masa 22 – 28 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VII, Sekcja 1.3,
nr wzorca 107
AKC Sporting
CKC Grupa 1 (Sporting Dogs)
UKC Grupa 4 – Gun Dog
Wzorce rasy
FCI AKC CKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Gryfon Korthalsa – rasa psów z grupy wyżłów, zaklasyfikowana do sekcji wyżłów kontynentalnych w podsekcji psów w typie gryfona. Podlega próbom pracy[1].

Krótki rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Ewald Karel Korthals był twórcą pralinii gryfonów, do której użył szorstkowłosych wyżłów heskich, francuskich gryfonów oraz holenderskich psów wodnych. W 1888 została otwarta księga rodowodowa dla wyżłów niemieckich wyhodowanych przez Korthalsa, a sama hodowla była kontynuowana od 1896 roku przez barona szwajcarskiego Ginginsa d'Eclepens.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pies myśliwski, lubi pracę w wodzie.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Gryfon Korthalsa ma włos bardziej miękki i rozburzony od bliskiego krewniaka wyżła niemieckiego szorstkowłosego, z którym łatwo go pomylić. Umaszczenie rdzawobrązowe o różnym stopniu intensywności, biało-brązowe.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 287.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003
  • Hans Räber "Encyklopedia psów rasowych" tom II, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2001