Grzbiet Łomonosowa

Grzbiet Łomonosowa (ang. Lomonosov Ridge, fr. Dorsale de Lomonossov, ros. Хребет Ломоносова) – grzbiet podmorski na dnie Oceanu Arktycznego.

Grzbiet Łomonosowa ciągnie się od Wyspy Ellesmere’a pod biegunem północnym do Wysp Nowosyberyjskich. Rozdziela dwa głębokie baseny oceanu, Basen Eurazjatycki i Basen Kanadyjski.

Jego długość wynosi 1800 km, szerokość waha się od 60 do 200 km, wysokość od 3000 do 3700 m ponad dnem oceanu. Minimalna głębokość, to 975 m p.p.m. Zbocza grzbietu są stosunkowo strome, poprzecinane przez głębokie doliny i kaniony i pokryte warstwami mułu.

Zbudowany ze skał skorupy kontynentalnej, nie jest grzbietem śródoceanicznym związanym ze strefą spreadingu - rozrostu dna oceanicznego, jakim jest Grzbiet Gakkela, w przybliżeniu równoległy do Grzbietu Łomonosowa.

Został odkryty przez ekspedycję radziecką w 1948 r., jego nazwę zaakceptowano w kwietniu 1987 roku na posiedzeniu IHO.