Grześ
| Grześ | |
 Grześ, Łuczniańska Przełęcz i Dolinczański Żleb. Widok z Ornaku |
|
| Państwo |  Polska Słowacja |
| Pasmo | Tatry, Karpaty |
| Wysokość | 1653 m n.p.m. |
| Wybitność | 51 m |
|
Położenie na mapie Tatr
  Grześ
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Grześ (słow. Lúčna, 1653 m n.p.m.) – dwuwierzchołkowy szczyt w Tatrach Zachodnich, znajdujący się w grzbiecie granicznym na zachód od Polany Chochołowskiej.
Spis treści |
[edytuj] Opis szczytu
Szczyt należy do bocznej, długiej północnej grani Wołowca odchodzącej od Wołowca na północ i stanowiącej część granicy polsko-słowackiej. Ok. 400 m na południe od szczytu znajduje się Łuczniańska Przełęcz, dalej na południe przebiega odcinek grani zwany Długim Upłazem, prowadzący na szczyt Rakonia. Grześ jest szczytem zwornikowym – w kierunku zachodnim od Grzesia odchodzi jeszcze jedna grań Grześ - Osobita o długości 4,5 km, oddzielająca Dolinę Łataną od Doliny Bobrowieckiej Orawskiej. Wschodnie stoki Grzesia opadają do Polany Chochołowskiej, północne do Bobrowieckiej Przełęczy.
Grześ zbudowany jest z twardych piaskowców kwarcytowych. Partie wierzchołkowe są łagodnie zaokrąglone, trawiaste i zarastające kosodrzewiną. Dawniej były wypasane (własność górali zrzeszonych w Wspólnocie Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi). Rozciąga się z nich rozległy widok na szczyty Tatr Zachodnich, szczególnie efektowny jesienią, gdy zbocza i szczyty wybarwiają się rudziejącym sitem skuciną, czerwieniejącymi kępami borówek i żółtymi bliźniczki psiej trawki. Na stokach Trzydniowiańskiego Wierchu widać wystające z murawy tzw. Gęsi – skały kwarcytowe. Pomiędzy dwoma słabo wyodrębnionymi wierzchołkami Grzesia znajduje się niewielki okresowy stawek. W południowym kierunku widoczne są Rohacze swoim wyglądem przypominające szczyty Tatr Wysokich.
Wg Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej polska nazwa szczytu pochodzi od gwarowego, góralskiego słowa grześ oznaczającego grzbiet lub grzędę o stokach stromo opadających na dwie strony. Przez górali dawniej nazywany był Kończystym. Nazwa słowacka pochodzi od położonej na wysokości ok. 1550 m, po zachodniej stronie (w Doline Łatanej), niedużej rówienki o nazwie Łucznia lub Luczna (Lúčna) na której stał szałas. Później na słowackich mapach nazwę polanki przesunięto na szczyt. Grześ jest odwiedzany zarówno przez polskich, jak i słowackich turystów. W zimie zjeżdżają z niego narciarze.
Na szczycie znajduje się drewniany krzyż, ustawiony w roku 1992 na pamiątkę konspiracyjnych spotkań działaczy opozycyjnych z Polski i Słowacji.
[edytuj] Szlaki turystyczne
– żółty do schroniska PTTK na Polanie Chochołowskiej po stronie polskiej. Czas przejścia: 1:00 h, ↑ 1:30 h
– niebieski szlak graniczny na Wołowiec przez Rakoń. Czas przejścia: 1:45 h, ↓ 1:30 h
– zielony szlak po stronie słowackiej, przebiegający ze Zwierówki przez Przełęcz pod Osobitą i Kasne do rozdroża nieco poniżej szczytu, a stąd dalej do Zadniej Łatanej Doliny.
- Czas przejścia z Przełęczy pod Osobitą na Grzesia: 2 h, ↓ 1:50 h
- Czas przejścia z Grzesia do szlaku żółtego w Zadniej Dolinie Łatanej: 30 min, ↑ 1 h
Słowacki niebieski szlak na Bobrowiecką Przełęcz został zamknięty przez TANAP w czerwcu 2008 r.[1]
Przypisy
- ↑ Komunikat Tatrzańskiego Parku Narodowego. [dostęp 16.06.2008].
[edytuj] Bibliografia
- Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
- Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
- Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.
