Grzegorz Braun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grzegorz Braun
Grzegorz Braun
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1967
Toruń
Zawód reżyser, scenarzysta
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Grzegorz Braun w Wikicytatach

Grzegorz Michał Braun (ur. 11 marca 1967 w Toruniu) – polski reżyser, nauczyciel akademicki, scenarzysta i publicysta, twórca filmów dokumentalnych

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn reżysera Kazimierza Brauna i Zofii, z domu Reklewskiej[1], wnuk Wincentego Sebastiana Reklewskiego, bratanek prezesa TVP Juliusza Brauna, brat aktorki Moniki Braun. Został absolwentem studiów polonistycznych na Uniwersytecie Wrocławskim, na którym następnie podjął pracę. W 1993 ukończył studia podyplomowe na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego.

Od 1987 współorganizował akcje Pomarańczowej Alternatywy, za co był poddawany represjom przez władze PRL. W 1988 i 1989 uczestniczył w protestach studenckich na Uniwersytecie Wrocławskim. Działał też w ruchu Solidarność Polsko-Czesko-Słowacka. Później był także publicystą m.in. „Opcji na Prawo” i Radia Wrocław. Do 2007 prowadził zajęcia z dziennikarstwa na Uniwersytecie Wrocławskim.

Współpracuje z Organizacją Monarchistów Polskich[2] (stowarzyszeniem o charakterze tradycjonalistycznym, legitymistycznym), dla której kilkakrotnie wygłaszał prelekcje ideowe podczas spotkań w Warszawie i Wrocławiu. Jest przeciwnikiem Unii Europejskiej, którą przyrównywał wielokrotnie do ZSRR, gdyż jak twierdzi, instytucja ta opiera się na podobnych wartościach, co imperium sowieckie[3]. Wypowiada się również jako teoretyk, jego zdaniem pożądanych, zmian ustrojowych w Polsce, ewolucji od demokracji do monarchii[4][5][6].

W 2005 stworzył film dokumentalny pt. Plusy dodatnie, plusy ujemne o domniemanej współpracy Lecha Wałęsy z SB.

Jest współtwórcą telewizyjnego cyklu Errata do biografii, ujawniającego agenturalne wątki w życiorysach znanych Polaków. W kwietniu 2007 ogłosił, że znany językoznawca, profesor Jan Miodek był konfidentem SB, za co został mu wytoczony proces, który przegrał[7]. Wrocławski Sąd Apelacyjny oddalił apelację Brauna[8][9], podobnie jak Sąd Najwyższy, który wyrokiem z 10 września 2009 dodatkowo nakazał Braunowi przeprosić prof. Miodka w prasie ogólnopolskiej i Radiu Wrocław. 29 maja 2010 Braun złożył skargę przeciw Polsce przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka[10], powołując się na artykuł 10 (prawo do wolności słowa) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Postępowanie rozpoczęło się 14 marca 2013[10] i zakończyło się w listopadzie 2014 wyrokiem Trybunału stwierdzającym, że polskie postępowania sądowe bezspornie naruszyły wolność wypowiedzi i skazującym Polskę na wypłacenie odszkodowania i zadośćuczynienia Braunowi[11].

W wyborach samorządowych w 2010 bez powodzenia kandydował do rady miasta Wrocławia z listy komitetu Polski Wrocław[12].

Wystąpienie Brauna 10 września 2012 w czasie debaty publicznej w warszawskim klubie "Hybrydy" stało się podstawą do rozpoczęcia przez Prokuraturę Rejonową Warszawa-Śródmieście postępowania wyjaśniającego czy użyte przez niego sformułowania mogą być przestępstwem polegającym na wzywaniu do popełnienia zbrodni[13]. 16 kwietnia 2013 roku prokuratura umorzyła śledztwo w tej sprawie.

We wrześniu 2012 Prokuratura Rejonowa Warszawa-Wola podjęła decyzję o przedstawieniu reżyserowi zarzutów mających związek z incydentem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie podczas ekshumacji jednej z ofiar katastrofy smoleńskiej. Zarzut naruszenia nietykalności cielesnej policjanta, wdarcia się na teren cmentarza i nieopuszczenie go pomimo żądania, został przedstawiony 3 stycznia 2013[14].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1999 Wielka ucieczka cenzora – Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych „Nurt”, Kielce
  • 2000 Wielka ucieczka cenzora – Nagroda Dyrektora I Programu TVP, Mały Przegląd Form Dokumentalnych, Szczecin
  • 2008 Defilada zwycięzców – Nagroda Radia Kielce za „artyzm dźwięku w formie dokumentalnej”, Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych „Nurt”, Kielce
Oskarżenie – Nagroda Główna „Złoty Opornik” za „koncepcję artystycznego przedstawienia dramatu żołnierzy Drugiej Konspiracji i skonfrontowanie jej ze stanowiskiem oprawców”, Ogólnopolski Festiwal Filmowy „Niepokorni Niezłomni Wyklęci”, Ciechanów
  • 2012 Eugenika – Nagroda Feniks za „ważny, choć niekiedy wstrząsający w swoim wyrazie, głos na temat ochrony godności ludzkiego życia”, Stowarzyszenie Wydawców Katolickich, Warszawa[15]

Przypisy

  1. Grzegorz Michał Braun. sejm-wielki.pl. [dostęp 21 listopada 2014].
  2. W Hołdzie Najjaśniejszemu Panu, Królowi Polski. legitymizm.pl, 25 października 2008.
  3. Grzegorz Braun – Okrągły Stół a projekt Unii Europejskiej. filesmap.com.
  4. Rozmowa z Grzegorzem Braunem o monarchii prawowitej. legitymizm.org, 19 kwietnia 2013.
  5. Druga rozmowa z Grzegorzem Braunem o monarchii prawowitej. legitymizm.org, 19 kwietnia 2013.
  6. 2 Dzień Niepodległości. legitymizm.org, 19 maja 2013.
  7. Profesor Miodek wygrał w sądzie z Braunem. wyborcza.pl, 3 lipca 2008.
  8. Braun ma przeprosić prof. Miodka. gazeta.pl, 29 października 2008.
  9. Dziennikarz przeprosi Miodka. rp.pl, 29 października 2008.
  10. 10,0 10,1 Application no. 30162/10 Grzegorz Michal BRAUN against Poland. http://hudoc.echr.coe.int,+29 maja 2010.
  11. Informacja o wyroku skazującym Polskę za złamanie prawa do wolności słowwa p. Brauna [1]
  12. Serwis PKW – Wybory 2010
  13. "Rozstrzelać redaktorów GW i TVN". Prokuratura sprawdza (pol.). Polskie Radio, 26 listopada 2012. [dostęp 29 listopada 2012].
  14. Reżyser Grzegorz B. ma zarzuty w związku z ekshumacją na Powązkach. M.in. uderzenie ręką policjanta. wyborcza.pl, 19 kwietnia 2013.
  15. Reprodukcja dyplomu. grzegorzbraun.pl, 2012-05-04. [dostęp 2012-05-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]