Grzegorz Braun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Grzegorz Braun
Grzegorz Braun.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 marca 1967
Toruń
Zawód reżyser
scenarzysta
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Profil w bazie IMDb
Profil w bazie filmpolski.pl
Profil w bazie Filmweb.pl

Grzegorz Braun (ur. 1 marca 1967 w Toruniu) – polski reżyser, nauczyciel akademicki, scenarzysta i publicysta, twórca filmów dokumentalnych, m.in. obrazu Plusy dodatnie, plusy ujemne o współpracy Lecha Wałęsy z SB.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Jest absolwentem studiów polonistycznych na Uniwersytecie Wrocławskim, na którym następnie podjął pracę. W 1993 ukończył studia podyplomowe na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego.

Od 1987 współorganizował akcje Pomarańczowej Alternatywy, za co był poddawany represjom przez władze PRL. W 1988 i 1989 uczestniczył w protestach studenckich na Uniwersytecie Wrocławskim. Działał też w ruchu Solidarność Polsko-Czesko-Słowacka. Od 1990 do 1994 pracował w redakcji kwartalnika "Fronda". Później był także publicystą m.in. "Opcji na Prawo" i Radia Wrocław. Do 2007 prowadził zajęcia z dziennikarstwa na Uniwersytecie Wrocławskim.

Współpracuje z Organizacją Monarchistów Polskich[1] (stowarzyszeniem o charakterze tradycjonalistycznym, legitymistycznym i antysocjalistycznym), dla której kilkakrotnie wygłaszał prelekcje ideowe podczas spotkań w Warszawie i Wrocławiu. Jest przeciwnikiem Unii Europejskiej, którą przyrównywał wielokrotnie do ZSRR, gdyż jak twierdzi, instytucja ta opiera się na podobnych wartościach, co imperium sowieckie[2].

Jest współtwórcą telewizyjnego cyklu Errata do biografii, ujawniającego agenturalne wątki w życiorysach znanych Polaków. W kwietniu 2007 ogłosił, że znany językoznawca, Jan Miodek, był współpracownikiem SB, za co został mu wytoczony proces, który przegrał[3], sąd odwoławczy oddalił apelację Brauna[4][5]. Oskarżył także arcybiskupa Józefa Życińskiego o współpracę z SB pod pseudonimem "Filozof"[6].

W wyborach samorządowych w 2010 bez powodzenia kandydował do rady miasta Wrocławia z listy komitetu Polski Wrocław[7].

Jest również publicystą Radia Maryja[8].

[edytuj] Filmografia

  • 2011 Towarzysz generał idzie na wojnę – reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem)
Eugenika - w imię postępu – reżyseria
Marsz wyzwolicieli
  • 2008 TW Bolek – scenariusz i reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem)
  • 2007 Oskarżenie – reżyseria, scenariusz
Defilada zwycięzców – scenariusz i reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem)
  • 2006–2008 Errata do biografii – reżyseria, współpraca reżyserska, scenariusz, lektor
Będziesz moja – reżyseria
Krótka seria – reżyseria, scenariusz
  • 1999 Wielka ucieczka cenzora – reżyseria, scenariusz
Śmierć człowieka utalentowanego – reżyseria, scenariusz
  • 1998 Obserwacja – realizacja
  • 1996 Reakcjonista – realizacja, scenariusz
  • 1993 Gorący czwartek – reżyser II
  • 1990 Nie wierzę politykom – współpraca realizatorska

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

  • 1999 Wielka ucieczka cenzora - Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych "Nurt", Kielce
  • 2000 Wielka ucieczka cenzora - Nagroda Dyrektora I Programu TVP, Mały Przegląd Form Dokumentalnych, Szczecin
  • 2008 Defilada zwycięzców - Nagroda Radia Kielce za "artyzm dźwięku w formie dokumentalnej", Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych "Nurt", Kielce
Oskarżenie - Nagroda Główna "Złoty Opornik" za "koncepcję artystycznego przedstawienia dramatu żołnierzy Drugiej Konspiracji i skonfrontowanie jej ze stanowiskiem oprawców", Ogólnopolski Festiwal Filmowy "Niepokorni Niezłomni Wyklęci", Ciechanów

Przypisy

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia