Grzegorz Gazda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grzegorz Gazda
Grzegorz Gazda
Data i miejsce urodzenia 13 października 1943
Srock
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia i teoria literatury, komparatystyka
Alma Mater Uniwersytet Łódzki
Habilitacja 1986
Profesura 2002
Działalność naukowa
Uniwersytet Uniwersystet Łódzki
Okres zatrudn. od 1969

Grzegorz Gazda (ur. 13 października 1943) - profesor nauk humanistycznych, historyk i teoretyk literatury, komparatysta. Autor książek i artykułów poświęconych porównawczym badaniom literatur europejskich XX wieku, zwłaszcza jej nurtów awangardowych, oraz polskiej literaturze międzywojennej i gatunkom literackim.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im J. Lelewela w Łodzi. W 1966 ukończył studia na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego w zakresie filologii polskiej ze specjalnością filmoznawczą i uzyskał magisterium na podstawie rozprawy o polskim filmie poetyckim pod kierunkiem prof. Bolesława W. Lewickiego. W latach 1967-1969 był doktorantem w Studium Doktoranckim Instytutu Badań Literackich PAN. W 1972 uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Futuryzm w Polsce na tle ówczesnych prądów literackich napisanej pod kierunkiem prof. Stefanii Skwarczyńskiej (recenzenci: prof. Teresa Cieślikowska, prof. Artur Hutnikiewicz i prof. Michał Głowiński). W 1986 uzyskał stopień doktora habilitowanego i etat docenta w Uniwersytecie Łódzkim na podstawie rozprawy Awangarda - nowoczesność i tradycja. Z teorii i historii europejskich kierunków literackich pierwszych dziesięcioleci XX wieku (recenzenci: prof. Stefania Skwarczyńska, prof. Janusz Sławiński, prof. Alina Kowalczykowa i prof. Stanisław Jaworski). W 2002 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.

Biografia akademicka[edytuj | edytuj kod]

Etatowy pracownik Uniwersytetu Łódzkiego od 1969 jako starszy asystent, adiunkt, docent, profesor nadzwyczajny i profesor zwyczajny. W latach 1987-1991 kierował Zakładem Wiedzy o Filmie i pełnił funkcję Prodziekana Wydziału Filologicznego. Od 1993 kierował najpierw Zakładem Teorii Literatury, następnie Katedrą Teorii Literatury, Teatru i Filmu o po jej przekształceniu w 2002 w Instytut Kultury Współczesnej pełnił (do 2012) funkcję jego Dyrektora kierując jednocześnie (do 2014) Katedrą Teorii Literatury i Pracownią Języka i Kultury Żydowskiej (2005-2014). W latach 1974-1976 pracował jako lektor i wykładowca języka i literatury polskiej we Francji (Université de Caen). Był członkiem Senatu Uniwersytetu Łódzkiego (2002- 2012). Wypromował ponad 330 prac magisterskich i 14 doktoratów. Był promotorem doktoratów honoris causa dla Janusza Sławińskiego i Amosa Oza. Od 2003 jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Badań Literackich PAN. Także jest członkiem Komitetu Nauk o Literaturze PAN i Komitetu Nauk o Kulturze PAN. W latach 2007-2010 był członkiem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Laureat wielu nagród naukowych oraz odznaczeń uniwersyteckich i państwowych.

W latach 1997-2012 był redaktorem uniwersyteckiej serii Acta Universitatis Lodziensis. Folia Scientiae Artium i Litterarum. Od 1983 członek redakcji a od 1997 do 2010 redaktor naczelny czasopisma Zagadnienia Rodzajów literackich/Les Problèmes des genres littéraires. Obecnie jego członek Rady Redakcyjnej, także w czeskich czasopismach Slavica Litteraria i Nowaja Rusistika. Jest autorem i współredaktorem ponad 20 książek oraz ponad stu rozpraw i studiów (w tym drukowanych zagranicą).

Działalność w organizacjach naukowych[edytuj | edytuj kod]

W latach 1970-1995 pełnił funkcję sekretarza Komisji Poetyki i Stylistyki przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów. Członek Komisji Badań Porównawczych Literatur Słowiańskich przy MKS. Od 1987 jest członkiem Łódzkiego Towarzystwa Naukowego. Członek Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego. Członek Komisji Kultury i Sztuki przy łódzkim oddziale Polskiej Akademii Nauk.

Główne publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Futuryzm w Polsce (seria IBL PAN: Z Dziejów Form Artystycznych w Literaturze Polskiej). Wrocław: Ossolineum, 1972, s. 138.
  • Awangarda – nowoczesność i tradycja. W kręgu europejskich kierunków literackich pierwszych dziesięcioleci XX wieku. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1987, s. 290.
  • Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 767.
  • Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku, wyd. II zmienione. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 850.
  • Dwudziestolecie międzywojenne. Słownik literatury polskiej. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria, 2008, s. 270.
  • Słownik rodzajów i gatunków literackich (red.). Kraków: Universitas, 2006, s. 813.
  • Słownik rodzajów i gatunków literackich, wydanie nowe (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 1253.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Profesor Grzegorz Gazda. Sylwetki Łódzkich Uczonych, zeszyt 115. Łódź: Łódzkie Towarzystwo Naukowe, 2014.
  • Historia i trwanie. 40 lat Katedry Teorii Literatury/Instytutu Teorii Literatury, Teatru i Sztuk Audiowizualnych. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2007.
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Warszawa: Ośrodek Przetwarzania Informacji, 2006.