Grzegorz Miecugow
| Grzegorz Miecugow | |
_001.jpg&filetimestamp=20090216092104) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 22 listopada 1955 Kraków |
| Zawód | dziennikarz, publicysta, prezenter telewizyjny |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 Grzegorz Miecugow w Wikicytatach |
|
Grzegorz Miecugow (ur. 22 listopada 1955 w Krakowie[1]) – polski dziennikarz, redaktor radiowej Trójki, wydawca i prezenter Wiadomości w TVP1, twórca i prezenter Faktów w TVN, felietonista „Dziennika Polskiego” i publicysta „Przekroju”.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Ma pochodzenie ormiańsko-gruzińskie[2]. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie[3] oraz Wydział Filozofii na Uniwersytecie Warszawskim[4].
Pracował w Teatrze na Rozdrożu. Od 1980 do stanu wojennego był dziennikarzem redakcji informacyjnej lokalnego warszawskiego radia. Po trzyletniej przerwie z radiem został redaktorem programów dla dzieci. W 1987 dołączył do zespołu Zapraszamy do Trójki, którego w końcu został szefem. W 1989 przeszedł do TVP[5]. W TVP1 był prezenterem i wydawcą Wiadomości. W 1997 razem z Tomaszem Lisem współtworzył Fakty w TVN. Po wyniknięciu konfliktu z Lisem został doradcą marszałka Sejmu Macieja Płażyńskiego ds. medialnych. Do TVN wrócił w 2001. Prowadził pierwszą polską edycję reality show Big Brother, a także współtworzył kanał informacyjny TVN24[6].
Jest szefem wydawców TVN24[6]. Od stycznia 2005 współprowadzi Szkło kontaktowe[7], jest również jednym z prowadzących program Gość poranny[4]. Wcześniej był gospodarzem programów Cały ten świat i Inny punkt widzenia[6].
Pisze felietony z serii „Swoje wiem” do „Dziennika Polskiego”[8]. Od lipca 2010 współpracuje z „Przekrojem”, dla którego przeprowadza wywiady[9].
Od 1992 prowadzi zajęcia dla studentów dziennikarstwa[4]. Jest członkiem Katedry Dziennikarstwa Collegium Civitas[10].
W 2007 po sukcesie, jaki odniósł program Szkło kontaktowe, wraz z Tomaszem Sianeckim napisał książkę Kontaktowi czyli szklarze bez kitu. Jest także autorem beletrystycznej książki Przypadek (2010)[11].
Wystąpił w filmach: Pułapka (1997) jako dziennikarz Wiadomości i Ryś (2007) jako policjant z Suwałk[12].
[edytuj] Nagrody
- 2005: Ostre Pióro – nagroda specjalna[13]
- 2006: Wiktor w kategorii największe odkrycie telewizyjne razem z Tomaszem Sianeckim za program Szkło kontaktowe[14]
- 2009: Złota Gruszka „za szczególne osiągnięcia dziennikarskie”[15]
[edytuj] Życie prywatne
Jest synem krakowskiego dziennikarza i publicysty Brunona Miecugowa[16]. Żonaty z Joanną, z którą ma syna Krzysztofa[17].
Przypisy
- ↑ Urszula Komsta: Rozmowa z Grzegorzem Miecugowem, gwiazdą „Szkła kontaktowego” w TVN. gk24.pl, 2008-10-31. [dostęp 2011-02-02].
- ↑ Grzegorz Miecugow – Nie pójdę do raju. gala.pl, 2010-02-19. [dostęp 2010-06-26].
- ↑ Danuta Kuleszynska: Grzegorz Miecugow ma szpanerskie buty. gazetalubuska.pl, 2008-12-05. [dostęp 2010-06-26].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Grzegorz Miecugow odwiedził Łódż. dziennikarzpress.pl, 2009-10-24. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ Grzegorz Miecugow (TVN24). dziennikarzpress.pl, 2009-10-27. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ 6,0 6,1 6,2 Grzegorz Miecugow. dziennikarze.info. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ masz: Nowy program w tvn24. wirtualnemedia.pl, 2005-01-26. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ Grzegorz Miecugow ze „Złotą Gruszką”. e-dp.pl, 2009-11-10. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ rps: Nowi autorzy w „Przekroju”. wirtualnemedia.pl, 2010-07-12. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ Katedra Dziennikarstwa Collegium Civitas. civitas.edu.pl. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ WJUR: Literacki debiut Grzegorza Miecugowa. dziennik.krakow.pl, 2010-04-30. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ Grzegorz Miecugow. filmweb.pl. [dostęp 2011-02-02].
- ↑ pap-masz: „Ostre pióra” dla dziennikarzy ekonomicznych. wirtualnemedia.pl, 2005-03-01. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ Łukasz Szewczyk: Wiktory 2006: Tomasz Lis najlepszym publicystą TV. media2.pl, 2007-06-03. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ Złota Gruszka. szklokontaktowe.tvn24.pl, 2009-11-09. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ ktom//mat: Zmarł ojciec Grzegorza Miecugowa. tvn24.pl, 2009-07-18. [dostęp 2011-02-01].
- ↑ Lubię gadać z synem jak kumpel z kumplem. media.wp.pl, 2005-06-20. [dostęp 2011-02-01].
