Grzegorzowice (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grzegorzowice
Ruiny mostu nad Odrą
Ruiny mostu nad Odrą
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat raciborski
Gmina Rudnik
Liczba ludności (2008) 609
Strefa numeracyjna (+48) 32
Kod pocztowy 47-411
Tablice rejestracyjne SRC
SIMC 0220820
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Grzegorzowice
Grzegorzowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Grzegorzowice
Grzegorzowice
Ziemia 50°10′12″N 18°14′28″E/50,170000 18,241111

Grzegorzowice (niem. Gregorsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Rudnik. Miejscowość jest położona w północno-wschodniej części gminy. Posiada powierzchnię 5 km²[1] oraz ponad sześciuset mieszkańców[1]. W wiosce znajduje się największa szkoła gminy - ZSO Grzegorzowice[potrzebne źródło].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Pomiędzy Grzegorzowicami i Ciechowicami działa przeprawa promowa na Odrze[2]. Do 1945 znajdował się tutaj most - resztki konstrukcji wysadzonej przez Wehrmacht znajdują się po obu stronach rzeki.

Wieś posiadała niemiecką nazwę Gregorowitz[1], do 1945 roku – Gregorsdorf.

Nazwa wsi pochodzi prawdopodobnie od imienia założyciela wsi – Grzegorza[1]. Grzegorzowice należą do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Łubowicach. Wieś powstała z połączenia Ganiowic, osady Gacki oraz dawnych, mniejszych Grzegorzowic po I wojnie światowej[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grzegorzowice[edytuj | edytuj kod]

Dawniej miejscowość nazywano Gregorowitz, a do 1945 roku- Gregorsdorf. Dawne Grzegorzowice składały się z gminy Grzegorzowice, Grzegorzowic Książęcych i Grzegorzowic Sławikowskich. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1405 roku. 23 maja 1795 roku wieś kupił Adolf von Eichendorff. Następnie należała do Rudolfa von Seidlitz, a w 1835 przejęli ją Eickstedowie. Byli oni ostatnimi właścicielami wioski[1].

Ganiowice[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Ganiowicach pochodzi z 1339 roku. Z wioski pochodził ksiądz Jan Dzecko, który uzyskał dyspensę papieża Urbana V na trzeci z kolei ślub księcia raciborskiego- Mikołaja. Od 1416 roku wieś była w posiadaniu kanoników. W 1594 roku wieś przejął starosta krajowy von Oppersdorf. W 1695 wieś znów trafiła w ręce kanoników, a w 1811 stała się własnością rządu pruskiego. Zarządzała nią rodzina von Ratibor do 1945 roku[1].

Gacki[edytuj | edytuj kod]

Była to mała osada nieopodal Ganiowic. Znajdował się tu młyn zniszczony przed 1725 rokiem. W osadzie znajdowała się gospoda. Wzmiankowany jest niejaki Stokłosa któremu oddano w dzierżawę wieś[1].

Zjednoczenie[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie trzy wioski zostały połączone po I wojnie światowej. Utworzono w ten sposób Grzegorzowice jakie istnieją do dziś[1].

Warunki klimatyczne[edytuj | edytuj kod]

W Grzegorzowicach klimat jest łagodny poprzez sąsiedztwo z rzeką Odrą oraz poprzez położenie gminy Rudnik przy wylocie Bramy Morawskiej, z której napływają masy wilgotnego i ciepłego powietrza. Średnia roczna temperatura waha się między 7 °C a 8 °C. W lipcu, który jest najcieplejszym miesiącem temperatura waha się między 17 °C a 18 °C, a w najzimniejszym – styczniu waha się między - 2 °C a - 3 °C. Czas trwania okresu wegetacyjnego wynosi od ok. 210 do 230 dni, a przymrozki trwają od 60 do 100 dni w ciągu roku, pokrywa śnieżna natomiast zalega od 60 do 90 dni. Opad śródroczny oscyluje wokół 600–900 mm. Wiatry są przeważnie słabe, ok. 42% wieje z kierunku zachodniego i południowo-zachodniego przynosząc ciepłe masy powietrza z Europy Zachodniej i basenu Morza Śródziemnego. Średnia prędkość wiatru w ciągu roku wynosi ok. 2,2 m/s.[potrzebne źródło].[3]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do zabytków Grzegorzowic należą:

  • ruiny mostu na Odrze wysadzonego przez Wehrmacht
  • krzyż pokutny przy ulicy Powstańców Śl.
  • kapliczka na ulicy Gacki
  • kaplica na ulicy Powstańców Śl.
  • kaplica św. Judy Tadeusza na ulicy Powstańców Śl
  • kapliczka przydrożna w okolicznym lesie nazywanym „Bucz”
  • 3 krzyże przydrożne[4]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Anna Bindacz: Gmina Rudnik – kraina pałaców i zieleni. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Wydawnicza WAW Grzegorz Wawoczny, 2005, s. 17. ISBN 83-89802-09-0.
  2. Źródło: Dziennik Zachodni - "Prom zamiast mostu", 22 lutego 2007, strona 14 [1][martwy link]
  3. Strona internetowa gminy Rudnik (Błąd! Nieznany kod języka: pol. Sprawdź listę kodów.). [dostęp 2015-02-15].
  4. Anna Bindacz: Gmina Rudnik- kraina pałaców i zieleni. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW Grzegorz Wawoczny, 2005, s. 19. ISBN 83-89802-09-0.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]