Grzybice skóry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Grzybica stóp)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grzybice skóry [dermatofitozy]
ICD-10 B35
B35.0 Grzybica owłosionej skóry głowy i brody
B35.1 Grzybica paznokci
B35.2 Grzybica rąk
B35.3 Grzybica stóp
B35.4 Grzybica ciała
B35.5 Grzybica łuskowata [tinea imbricata]
B35.6 Grzybica goleni
B35.8 Inne grzybice
B35.9 Grzybica skóry, nie określona

Grzybice, mikozy − grupa wysoce zaraźliwych chorób zakaźnych zwierząt (w tym człowieka) wywoływana przez mikroskopijne grzyby (około 200 gat. z 250 000 opisanych).

Patologia[edytuj | edytuj kod]

Do zakażenia się grzybicą może dojść w wyniku kontaktu z chorym człowiekiem, lub zwierzęciem a także przez kontakt z przedmiotami, których używał chory (np. odzież, buty, ręcznik itp.).

Rodzaje grzybic skórnych i ich objawy[edytuj | edytuj kod]

I. Łupież pstry[edytuj | edytuj kod]

Występuje u osób mających szczególnie potliwą skórę. Objawia się drobnymi plamami lekko różowymi, żółtobrunatnymi lub ciemnobrunatnymi, które mogą się zlewać. Pod wpływem nasłonecznienia plamy odbarwiają się.

Leczenie polega na stosowaniu środków złuszcających i przeciwgrzybicznych (siarczek selenu, tiosiarczan sodu)

II. Grzybice skóry gładkiej[edytuj | edytuj kod]

Jedna z najpowszechniejszych odmian grzybicy. Występuje w każdym wieku. Pojawia się na skórze szyi, twarzy, dłoni (głównie na odsłoniętych częściach ciała). Objawia się okrągłą lub owalną plamą rumieniową z towarzyszącymi jej pęcherzykami, które zamieniają się w strupki. Ponadto zmianom skórnym towarzyszy świąd. W braku leczenia zmiany skórne powiększają się.

Leczenie polega na stosowaniu okładów. Stosuje się także zieleń brylantową i 1-5% nalewkę jodową.

1. Grzybica stóp i dłoni[edytuj | edytuj kod]

Grzybica stóp

Skóra jest zaczerwieniona, pojawiają się wykwity w postaci grudek i pęcherzyków ze strupkami występującymi na bocznych powierzchniach dłoni i palców rąk, na stopach umiejscawia się na ich spodniej stronie w części przyśrodkowej brzegów podeszwowych oraz w trzeciej i czwartej szparze międzypalcowej. W tej odmianie grzybicy dochodzi do złuszczania się naskórka, któremu towarzyszy uciążliwy świąd.

Do zakażenia tą odmianą grzybicy dochodzi najczęściej w publicznych łaźniach, kąpieliskach oraz przy używaniu cudzego obuwia.

Leczenie jest długotrwałe (leki antyseptyczne, przeciwwysiękowe i keratolityczne – głównie kwas borowy, kwas salicylowy i kwas octowy, kwas taninowy) i wymaga częstej zmiany skarpet (bawełnianych i przewiewnych) lub rajstop. Konieczna jest także zmiana obuwia. Należy także przestrzegać podstawowych zasad higieny aby nie doprowadzić do zakażenia innych osób (odkażanie miednic, wanien, brodzików, dywaników, częste pranie ręczników).

2. Grzybica obrębna pachwin[edytuj | edytuj kod]

Pojawia się w okolicach pachwinowych, fałdach międzypośladkowych oraz na górnych częściach ud. Objawia się czerwonobrunatnymi plamami o uniesionych brzegach w stosunku do reszty skóry. Ponadto występują pęcherzyki, grudki i świąd.

III. Grzybice skóry owłosionej głowy[edytuj | edytuj kod]

Grzybice skóry owłosionej leczy się za pomocą doustnie przyjmowanych: ketokonazolu, i gryzeofulwiny o właściwościach przeciwgrzybicznych. Ponadto ręcznie usuwa się zmienione włosy.

1. Grzybica woszczynowa (strupień woszczynowy)[edytuj | edytuj kod]

Zajmuje całą głowę (oprócz wąskiego pasa włosów). Charakterystycznym objawem są tzw. tarczki woszczynowe – szarożółte strupy wrośnięte w skórę o średnicy do 1 cm (przez tarczki przechodzą włosy). Ponadto dochodzi do zniekształceń włosów (matowość, szorstkość, włosy są kruche i łamliwe). Z ognisk chorobowych wydobywa się nieprzyjemny zapach. Choroba pozostawia po sobie rozległe blizny.

2. Grzybica strzygąca[edytuj | edytuj kod]

Pojawia się u mężczyzn (na brodzie) i u dzieci (skóra owłosiona głowy). Objawia się występowaniem drobnych, ograniczonych i złuszczających się ognisk. Włosy w ogniskach zapalnych są ułamane na nierównej wysokości (stąd choroba bierze swoją nazwę).

3. Grzybica drobnozarodnikowa[edytuj | edytuj kod]

Cechuje się bardzo dużą zakaźnością. Występuje głównie u dzieci i w dużych zbiorowiskach ludzkich. Objawami przypomina grzybice strzygącą (na skórze owłosionej), nigdy nie zajmuje paznokci, rzadko obejmuje skórę gładką.

IV. Grzybica paznokci[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Grzybica paznokci.

Może towarzyszyć innym rodzajom grzybic. Zakażony paznokieć traci różowe zabarwienie, ulega pobruzdkowaniu i kruszy się. Naskórek wokół zmienionej chorobowo płytki rogowacieje. Zmiany zwykle zaczynają się od paznokci uciskanych przez obuwie, potem obejmuja wszystkie palce dłoni i stóp. Leczenie lekami przeciwgrzybicznymi (gryzeofulwina) lub zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu paznokcia.

Zapobieganie[edytuj | edytuj kod]

Podstawą jest higiena osobista, tj. dokładne wycieranie fałdów między palcami po zajęciach na basenie; używanie własnego ręcznika oraz higiena ubrań. W przypadku grzybicy pachwin, pośrednie znaczenie ma także otyłość.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Baran E. Zarys mikologii lekarskiej, Volumed – Wrocław 1998

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.