Grzyby niedoskonałe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grzyby niedoskonałe
Grzyby niedoskonałe: zdjęcie
Konidia Aspergillus fumigatus
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby niedoskonałe
Nazwa systematyczna
Fungi imperfecti
Synonimy

Deuteromycota

Grzyby niedoskonałe, grzyby anamorficzne, grzyby mitosporowe, czasami nazywane również grzybami bezpłciowymi lub grzybami konidialnymi (Fungi imperfecti, Deuteromycotina, Deuteromycota, Deuteromycetes) – grupa grzybów, u których brak stadium rozmnażania płciowego[1]. Należy do niej około 15 tysięcy gatunków zaliczonych do 2600 rodzajów. Obecnie w systematyce grzybów taksonu takiego nie używa się[2][3]. Okazało się bowiem, że wiele z zaliczanych do niego gatunków to w rzeczywistości postacie anamorficzne grzybów należących do innych grup – grzybów workowych i grzybów podstawkowych. W większości przypadków postacie anamorficzne workowców i podstawczaków nie są nam jednak znane, dlatego też w 1994 r na Międzynarodowym Kongresie Botanicznym w Tokio ustalono, że nadrzędnym kryterium podziału grzybów będą własności stadium mejomorficznego. Tym samym w nowej klasyfikacji grzybów brak odrębnego taksonu dla grzybów niedoskonałych[1].

Do nieistniejącej grupy grzybów anamorficznych należy jednak wiele gatunków, w tym gatunki mające duże znaczenie ekonomiczne. Muszą gdzieś być umieszczone w systemie klasyfikacyjnym. W nowym ujęciu taksonomicznym wstawione są głównie do grzybów workowych (nieliczne tylko do grzybów podstawkowych), ale bez taksonów pośrednich. Umieszcza się je alfabetycznie[4], w międzynarodowym rejestrze gatunków grzybów Index Fungorum taksony pośrednie opisane są jako incertae sedis.

Procesy płciowe nie zachodzą zupełnie (lub zachodzą wyjątkowo, np. w czasie hodowli kultury na sztucznych pożywkach), a rozmnażanie wegetatywne odbywa się prze­ważnie za pomocą konidiów. Eliminacja proce­sów płciowych u tych organizmów związana jest prawdopodobnie z ich wysoką specjalizacją i przystosowaniem do pasożytniczego trybu ży­cia. Rozmnażanie wegetatywne pozwala na tworzenie masy zarodników, mających dokład­nie takie same właściwości fizjologiczne, jak osobnik rodzicielski, a więc zapewnia znalezie­nie odpowiedniego żywiciela i w rezultacie ist­nienie gatunku. Natomiast opozycyjne zjawisko rekombinacji (będącej nieodłącznym elementem pro­cesów płciowych) powoduje powstawanie zarod­ników (mejospor) o przeważnie odmiennych od osobnika rodzicielskiego właściwościach. W przypadku silnie wyspecjalizowanych organiz­mów (np. pasożytów) takie zarodniki mogą nie znaleźć odpowiedniego podłoża do rozwoju grzybni. Konieczną dla procesu ewolucji nie­wielką liczbę nowych genotypów uzyskują albo na drodze mutacji, albo w wyni­ku tzw. cyklu paraseksualnego. Zarodniki wy­tworzone przez grzyby niedoskonałe są przeważnie konidiami powstającymi na końcach wzniesionych konidioforów (jedynie niewielka grupa jednoko­mórkowców może się rozmnażać przez pączko­wanie). Konidiofory mają bardzo różne kształty i występują pojedynczo lub grupują się w spe­cjalnych tworach, opatrzonych własnymi ścian­kami, zbudowanymi ze splecionych strzępek; wymienione twory nazywane są często – lecz nieściśle – owocnikami.

Rodzaje trzonków konidialnych:

  1. pojedyncze
  2. pęczki
  3. koremium (synnema)
  4. palisady
    • sporodochia (sporodochium)
    • acerwulusy (acerwulus)
    • pyknidy (pyknidium).

Organizmy po większej czę­ści pasożytnicze, wyrządzające często duże szkody gospodarcze.


Przypisy

  1. 1,0 1,1 Janusz Błaszkowki: Przewodnik do ćwiczeń z fitopatologii. Wyd AR w Szczecinie, 1999. ISBN 83-87327-23-9.
  2. Bisby, Roskov, Orrell, Nicolson, Paglinawan, Bailly, Kirk, Bourgoin, Baillargeon: 2009 Annual Checklist (ang.). W: Species 2000 & ITIS Catalogue of Life [on-line]. [dostęp 30 marca 2015].
  3. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2012-11-17].
  4. Grzyby anamorficzne. [dostęp 2015-03-29].