Guairá (wodospad)
| Wodospady Guairá | |
| Kontynent | Ameryka Południowa |
| Państwo |  Paragwaj  Brazylia |
| Wysokość | 114[1][2] m |
| Najwyższa pojedyncza struga | 40[1] m |
| Średni przepływ | 13 309 (średnia)[1] m³/s |
| Rzeka zasilająca | Parana |
|
Położenie na mapie Paragwaju
  Wodospady Guairá
|
|
 24°04′23″S 54°17′02″W / -24.073055555556, -54.283888888889Na mapach: 24°04′23″S 54°17′02″W / -24.073055555556, -54.283888888889 |
|
Guairá (hiszp. Saltos del Guairá, port. Salto das Sete Quedas do Guaíra[2]) – nieistniejący już wodospad na rzece Parana.
Opis [edytuj]
Wodospad położony był na podłożu bazaltowym[3] na rzece Parana[4] i tworzony był przez 18 progów[2]. Wodospady powstały w miejscu, gdzie rzeka Parana przecina piaskowcowe góry Sierra de Maracayú. Tworzący się kanion zwężał w tym miejscu koryto rzeki z 381 do 61 metrów[2].
Ilość wody przepływająca przez wodospady Guairá była ośmiokrotnie większa niż w pobliskim wodospadzie Iguazú[4][3] i kształtowała się na średnim poziomie 13 309 m³/sek[1]. Wysokość całkowita wynosiła 114 metrów[1][2]. Wodospady były słyszane z odległości 32 km[2].
Wodospad zlokalizowany był na granicy Brazylii i Paragwaju[4]. Bezpośrednio na wschód od wodospadu znajduje się brazylijska miejscowość Guaíra[2].
Nazwa [edytuj]
Hiszpańska nazwa Saltos del Guairá została nadana na cześć jednego z wodzów plemienia Guarani, natomiast portugalska nazwa Salto das Sete Quedas do Guaíra pochodzi od siedmiu głównych progów tworzących ten wodospad[2].
Historia [edytuj]
Wodospady po raz pierwszy były wzmiankowane przez jezuickich misjonarzy XVI wieku. Przez długi czas, ze względu na swoje rozmiary[2] i wygląd[4], stanowiły dużą atrakcję turystyczną[2], jednak w 1982 roku zostały zalane[3][4] przez wody spiętrzone za sprawą budowy zapory i największej hydroelektrowni na świecie – Itaipu[4].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Guaíra, Salto del (ang.). W: World Waterfall Database [on-line]. [dostęp 2012-06-15].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 Guaíra Falls (ang.). W: Encyclopædia Britannica [on-line]. [dostęp 2012-06-15].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Joanna Pociask-Karteczka: [www.ap.krakow.pl/ptg/index_pliki/.../cuda_przyrody_i_techniki.pdf Cuda przyrody i techniki – Iguaçu i Itaipu] (pol.). W: Badania i podróże naukowe krakowskich geografów. Tom III. [on-line]. Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie. [dostęp 2012-06-15]. s. 6.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Paulina Sigiel: Itaipu – skarb zniszczył skarb (pol.). Onet Podróże, 2012-06-11. [dostęp 2012-06-15].
