Guido Messina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Guido Messina
Guido Messina.JPG
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1931
Zjednoczone Królestwo Włoch Monreale, Włochy
Dyscypliny kolarstwo torowe i szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Helsinki 1952 kolarstwo
(Druz. na dochodzenie)
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
Złoto
Amsterdam 1948 Na dochodzenie (A)
Złoto
Zurych 1953 Na dochodzenie (A)
Złoto
Kolonia 1954 Na dochodzenie
Złoto
Mediolan 1955 Na dochodzenie
Złoto
Kopenhaga 1956 Na dochodzenie
Brąz
Liège 1950 Na dochodzenie (A)
Brąz
Mediolan 1951 Na dochodzenie (A)
Brąz
Liège 1957 Na dochodzenie

Guido Messina (ur. 5 stycznia 1931 w Monreale) – włoski kolarz torowy i szosowy, mistrz olimpijski oraz ośmiokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Guido Messina osiągnął w 1948 roku, kiedy zdobył złoty medal w indywidualnym wyścigu na dochodzenie amatorów podczas torowych mistrzostw świata w Amsterdamie. Jako amator zdobył w tej konkurencji jeszcze trzy medale: złoty na mistrzostwach świata w Zurychu w 1953 roku oraz brązowe podczas mistrzostw w Liège w 1950 roku i na rozgrywanych rok później mistrzostwach w Mediolanie. W międzyczasie wystartował na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach w 1952 roku, gdzie wspólnie z Marino Morettinim, Mino De Rossim i Lorisem Campaną zdobył złoty medal w drużynowym wyścigu na dochodzenie. W 1954 roku Messina przeszedł na zawodowstwo i jeszcze w tym samym roku zdobył indywidualnie złoty medal na mistrzostwach świata w Kolonii. Wyczyn ten powtórzył na dwóch kolejnych mistrzostwach świata: Mediolan 1955 i Kopenhaga 1956. Ostatni medal wywalczył na rozgrywanych w 1957 roku mistrzostwach świata w Liège, gdzie w swej koronnej konkurencji zajął trzecie miejsce za dwoma Francuzami: Rogerem Rivière i Albertem Bouvetem. Ponadto czterokrotnie zdobywał złote medale torowych mistrzostw kraju. Startował również w wyścigach szosowych, wygrywając między innymi pierwszy etap Giro d'Italia w 1955 roku, Km del Corso Mestre oraz kryterium w Nuoro także w tym samym roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]