Guillaume Dubois
Z Wikipedii
Guillaume Dubois Guillaume, kardynał Dubois, zwykle nazywany po prostu ksiądz Dubois (l'abbé Dubois), potem kardynał Dubois (ur. 6 września 1656 roku w Brive-la-Gaillard, zm. 10 sierpnia 1723 w Wersalu) – polityk, francuski minister spraw zagranicznych od 24 września 1718 do 10 sierpnia 1723.
Był sekretnym dyplomatą i nie tylko. Regent Filip II Burbon-Orleański zlecał mu rożne zadania, włącznie z organizowaniem przyjęć w swym pałacu. Dubois był gorącym rzecznikiem pokoju z Wielką Brytanią. On i James Stanhope, jako reprezentant Brytyjczyków doprowadzili do zawarcia sojuszu między obu państwami w 1717 roku. W krytycznym momencie negocjacji Dubois chciał uciec się do przekupstwa, co Stanhope zbył śmiechem. Tak bardzo zależało Francuzowi na sojuszu. Sam regent wypowiadał się zawsze bardzo niespójnie na ten temat.
W roku 1718 był ambasadorem w Londynie.
[edytuj] Bibliografia
| Poprzednik Charles-François La Bonde d'Iberville |
 |
ambasador francuski w Wielkiej Brytanii 1718-1718 |
|
Następca Henri de Saint Nectaire |
| Poprzednik Nicolas Chalon du Blé |
 |
Sekretarz spraw zagranicznych 1718-1723 |
|
Następca Charles Jean-Baptiste Fleuriau, hrabia de Morville |
Austria • Bawaria • Dania • Holandia • Hiszpania • Kraje niemieckie • Polska • Portugalia • Rosja • Saksonia • Szwecja • Turcja • USA • Wielka Brytania • Kraje włoskie
